دوره 9، شماره 3 و 4 - ( پاييز و زمستان 1387 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Nakha'ei M, Tahmasbi M N, Karimlou M, Vahab-Kashani R. Comparison of Three Orthoses Effects on Planter Fascitis. jrehab. 2008; 9 (3 and 4) :8-15
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-285-fa.html
نخعی معصومه، طهماسبی محمدنقی، کریملو مسعود، وهاب‌کاشانی رضا. مقایسه اثر سه نوع ارتز بر درد پلانتارفاشیاتیس. مجله توانبخشی. 1387; 9 (3 و 4) :8-15

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-285-fa.html


1- کارشناسی ارشد دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. ، mnakhaee@uswr.ac.ir
چکیده:   (7766 مشاهده)

هدف: پلانتارفاشیاتیس از شایعترین عوارض پا می‌باشد که به دلیل التهاب فاسیای پلانتار پا در محل اتصال به پاشنه بروز می‌کند. این مطالعه با هدف مقایسه تأثیر سه ارتز پد پاشنه سیلیکونی، ارتز ترموپلاستیک حمایت‌کننده قوس ‌طولی و اسپلینت شبانه‌ کشش‌دهنده نیام‌ کف‌پایی و تاندون آشیل، بر درد پلانتار فاشیاتیس انجام شد.

روش بررسی: در این مطالعه نیمه‌تجربی با استفاده از نمونه‌گیری ساده و از جامعه در دسترس، تعداد 16 بیمارمبتلا به پلانتارفاشیاتیس که از بیمارستان شریعتی تهران به مرکز ارتوپدی‌فنی صبا ارجاع شده بودند، انتخاب شدند. محدودیتی از نظر سن، ‌جنس، شاخص توده بدنی،‌ شغل و میزان سطح فعالیت افراد برای ورود به مطالعه وجود نداشت. افراد دارای بیماری‌های سیستمیک و سابقه انجام جراحی در پا از مطالعه حذف شدند. بیماران به ترتیب ورود به مطالعه در یکی از سه گروه درمانی قرار گرفتند. شدت درد بیماران، علاوه ‌بر مراجعه اول، در هفته‌های 2 و 6 و 12 بعد از مراجعه اول، طی سه ماه با استفاده از مقیاس‌های رتبه‌ای- نمره‌ای و رتبه‌ای- کلامی به صورت تلفنی، پیگیری و ثبت ‌شد. در این مطالعه از تحلیل واریانس یک‌طرفه، ضریب همبستگی پیرسون و اسپیرمن، آزمون کروسکال والیس و آزمون اندازه‌گیری مکرر استفاده شد. 

یافته‌ها: ضریب همبستگی بین نمره شدت درد عددی و رتبه‌ای بالای 0/80 بود. میانگین شدت درد صبحگاهی (P=0/87)، شامگاهی (P=0/198) و بدترین شدت درد (P=0/113) قبل از ورود به مطالعه در هر سه گروه یکسان بود. هر سه ارتز مذکور بر کاهش درد صبحگاهی، شامگاهی و بدترین شدت درد در طی روز تأثیر داشتند (P<0/001)، اما اختلاف معناداری بین سه گروه درمانی در میزان تأثیر ارتزها و کاهش درد صبحگاهی (P=0/483)، شامگاهی (P=0/462) و بدترین شدت درد (P=0/498) وجود نداشت.

نتیجه‌گیری: کاربرد هر یک از سه ارتز یاد شده، به تنهایی و بدون دخالت سایر برنامه های درمانی، بر کاهش درد پلانتارفاشیاتیس تأثیر چشمگیری داشته، ولی هیچ ‌یک از ارتزها نسبت به دو نوع دیگر در کاهش این درد ارجحیت و برتری ندارد.

متن کامل [PDF 611 kb]   (1303 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: اورتز و پروتز
دریافت: ۱۳۸۸/۲/۲۹ | پذیرش: ۱۳۹۴/۷/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۴/۷/۲۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb