دوره 27، شماره 3 - ( پاییز- در حال انتشار 1405 )
دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.MUI.REC.1395.2.260
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Jafarian F S, Sadeghi Demneh E. Effect of Orthotic Interventions on Pain Intensity and Hand Function in Subjects with De Quervain Tenosynovitis: A Systematic Review and Meta-Analysis. jrehab 2026; 27 (3)
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3735-fa.html
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3735-fa.html
جعفریان فهیمه سادات، صادقی دمنه ابراهیم. بررسی تاثیر درمانهای ارتوزی بر شدت درد و عملکرد دست در افراد مبتلا به ضایعه تنوساینیویت دکورون: یک مطالعه مروری نظاممند با فراتحلیل دادهها. مجله توانبخشی. 1405; 27 (3)
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3735-fa.html
1- مرکز تحقیقات اختلالات اسکلتی و عضلانی- دانشکده علوم توانبخشی- دانشگاه علوم پزشکی اصفهان- اصفهان-ایران
2- مرکز تحقیقات اختلالات اسکلتی و عضلانی- دانشکده علوم توانبخشی- دانشگاه علوم پزشکی اصفهان- اصفهان-ایران ،ebrahimsadeghi2000@yahoo.com
2- مرکز تحقیقات اختلالات اسکلتی و عضلانی- دانشکده علوم توانبخشی- دانشگاه علوم پزشکی اصفهان- اصفهان-ایران ،
چکیده: (9 مشاهده)
هدف: ضایعه تنوساینیویت دکورون، یکی از شایعترین تندینوپاتیهای ناحیه دست محسوب میگردد که با درد و نقص عمکردی در انجام فعالیتها همراه است. مداخلات ارتوزی متعددی جهت درمان این ضایعه از طرف متخصصین توصیه میگردد اما تحقیقات انجام شده، در زمینه تاثیر مداخلات ارتوزی محدود میباشد. این مطالعه مروری نظام مند با فراتحلیل دادهها با هدف ارزیابی اثر مداخلات ارتوزی بر شدت درد و عملکرد دست افراد مبتلا به ضایعه ضایعه تنوساینیویت دکورون طراحی شد که بر اساس آن، مطالعات 25سال اخیر مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفتند.
روشبررسی: جستجوی جامع الکترونیکی در پایگاههای استنادی پابمد، وبآفساینس، و اسکوپوس انجام گرفت. تمام مطالعات کارآزمایی بالینی که تاثیر مداخلات ارتوزی را در افراد مبتلا به ضایعه تنوساینیویت دکورون گزارش کرده بودند وارد مطالعه شدند. مطالعات به زبان انگلیسی و در بازه زمانی ابتدای سال ۲۰۰۰ تا پایان سال ۲۰۲۵ مورد ارزیابی قرار گرفتند. ارزیابی کیفیت مطالعات با استفاده از ابزار ارزیابی خطر سوگیری یاRisk of Bias 2 (RoB 2) انجام گرفت. جهت انجام فراتحلیل دادهها از نرمافزار Review Manager 5.3 (RevMan) استفاده شد. تفاوت میانگینها و فاصله اطمینان ۹۵٪ برای متغیرها گزارش شد.
یافتهها: به طورکلی 125 مطالعه کارآزمایی بالینی مورد ارزیابی اولیه قرار گرفتند که از بین آنها تنها 13 مطالعه معیارهای ورود به مطالعه را جهت ارزیابی داشتند. مطالعات منتخب دارای۶۶۲ نفر شرکتکننده بودند که طیف وسیعی از دامنه سنی و خصوصیات کلینیکی را دارا بودند. در مجموع، یک مطالعه بهعنوان دارای «خطر بالای سوگیری»، هشت مطالعه در دسته «برخی نگرانیها»، و چهار مطالعه بهعنوان دارای «خطر پایین سوگیری» مشخص شدند. نتایج حاصل از فراتحلیل دادهها نشان داد که در پیگیری کوتاهمدت (1ماه)، استفاده از اسپیلنت با مداخلات همراه مانند تزریق کورتیکواستروئید یا بیحسی موضعی موجب کاهش معنادار شدت درد شده است (0/00001> P، (2/29- ،3/21-) فاصله اطمینان 95%و 2/75-= تفاوت میانگینها). در حالیکه، در پیگیری بلندمدت (6 تا 12ماه)، افزودن اسپیلنت به تزریق کورتیکواستروئید تفاوت معناداری در کاهش درد ایجاد نکرد (0/54= P، (0/73 ،1/40-) فاصله اطمینان95%و 0/34-= تفاوت میانگینها).
نتیجهگیری: استفاده از اسپیلنتها به عنوان یک مداخله محافظهکارانه موثر در کاهش درد و بهبود عملکرد دست در افراد مبتلا به ضایعه تنوساینیویت دکورون مطرح است. زمانیکه استفاده اسپلینت با تزریق کورتیکواستروئید یا نوروتراپی همراه میشود در کوتاهمدت میتواند بهبود معناداری در شدت درد و بهبود عملکرد ایجاد نماید. با اینحال، انجام کارآزماییهای کنترلشده با کیفیت بالا و طراحی مناسب، بهمنظور دستیابی به شواهد قطعیتر درباره اثربخشی بلندمدت مداخلات ارتوزی در درمان ضایعه تنوساینیویت دکورون ضروری بهنظر میرسد.
روشبررسی: جستجوی جامع الکترونیکی در پایگاههای استنادی پابمد، وبآفساینس، و اسکوپوس انجام گرفت. تمام مطالعات کارآزمایی بالینی که تاثیر مداخلات ارتوزی را در افراد مبتلا به ضایعه تنوساینیویت دکورون گزارش کرده بودند وارد مطالعه شدند. مطالعات به زبان انگلیسی و در بازه زمانی ابتدای سال ۲۰۰۰ تا پایان سال ۲۰۲۵ مورد ارزیابی قرار گرفتند. ارزیابی کیفیت مطالعات با استفاده از ابزار ارزیابی خطر سوگیری یاRisk of Bias 2 (RoB 2) انجام گرفت. جهت انجام فراتحلیل دادهها از نرمافزار Review Manager 5.3 (RevMan) استفاده شد. تفاوت میانگینها و فاصله اطمینان ۹۵٪ برای متغیرها گزارش شد.
یافتهها: به طورکلی 125 مطالعه کارآزمایی بالینی مورد ارزیابی اولیه قرار گرفتند که از بین آنها تنها 13 مطالعه معیارهای ورود به مطالعه را جهت ارزیابی داشتند. مطالعات منتخب دارای۶۶۲ نفر شرکتکننده بودند که طیف وسیعی از دامنه سنی و خصوصیات کلینیکی را دارا بودند. در مجموع، یک مطالعه بهعنوان دارای «خطر بالای سوگیری»، هشت مطالعه در دسته «برخی نگرانیها»، و چهار مطالعه بهعنوان دارای «خطر پایین سوگیری» مشخص شدند. نتایج حاصل از فراتحلیل دادهها نشان داد که در پیگیری کوتاهمدت (1ماه)، استفاده از اسپیلنت با مداخلات همراه مانند تزریق کورتیکواستروئید یا بیحسی موضعی موجب کاهش معنادار شدت درد شده است (0/00001> P، (2/29- ،3/21-) فاصله اطمینان 95%و 2/75-= تفاوت میانگینها). در حالیکه، در پیگیری بلندمدت (6 تا 12ماه)، افزودن اسپیلنت به تزریق کورتیکواستروئید تفاوت معناداری در کاهش درد ایجاد نکرد (0/54= P، (0/73 ،1/40-) فاصله اطمینان95%و 0/34-= تفاوت میانگینها).
نتیجهگیری: استفاده از اسپیلنتها به عنوان یک مداخله محافظهکارانه موثر در کاهش درد و بهبود عملکرد دست در افراد مبتلا به ضایعه تنوساینیویت دکورون مطرح است. زمانیکه استفاده اسپلینت با تزریق کورتیکواستروئید یا نوروتراپی همراه میشود در کوتاهمدت میتواند بهبود معناداری در شدت درد و بهبود عملکرد ایجاد نماید. با اینحال، انجام کارآزماییهای کنترلشده با کیفیت بالا و طراحی مناسب، بهمنظور دستیابی به شواهد قطعیتر درباره اثربخشی بلندمدت مداخلات ارتوزی در درمان ضایعه تنوساینیویت دکورون ضروری بهنظر میرسد.
نوع مطالعه: مروری |
موضوع مقاله:
اورتز و پروتز
دریافت: 1404/11/4 | پذیرش: 1405/4/6 | انتشار: 1405/7/1
دریافت: 1404/11/4 | پذیرش: 1405/4/6 | انتشار: 1405/7/1
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
تمامی آثار مجله آرشیو توانبخشی تحت مجوز Attribution-NonCommercial 4.0 هستند.
تماس با ما
فصلنامه آرشیو توانبخشی
تلفن دفتر فصلنامه: 02171732812
تلفن ناشر : 02145355555 - 02145355000
ایمیل: rehabilitationj@gmail.com
