Sadria G, Rahmani N, Abdollahi I, Javaherian M, Azarsa M H, Mosallanezhad Z et al . The Effects of Neurofeedback Training on Pain, Disability, and Psychological Factors in Patients with Chronic Low Back Pain: A Systematic Review and Meta-Analysis. jrehab 2026; 27 (1)
URL:
http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3714-fa.html
صدریا گلناز، رحمانی ناهید، عبداللهی ایرج، جواهریان محمد، آذرسا محمدحسن، مصلی نژاد زهرا و همکاران.. تأثیر آموزش نوروفیدبک بر درد ،ناتوانی و عوامل روانشناختی در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن: مرور نظاممند و فراتحلیل. مجله توانبخشی. 1405; 27 (1)
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3714-fa.html
1- مرکز تحقیقات توانبخشی اختلالات عصبی-عضلانی-اسکلتی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.
2- مرکز تحقیقات توانبخشی اختلالات عصبی-عضلانی-اسکلتی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران. ، Ir.abdollahi@uswr.ac.ir
3- گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.
چکیده: (71 مشاهده)
مقدمه: کمردرد مزمن یکی از شایعترین علل ناتوانی در بزرگسالان است و درمانهای رایج اغلب اثربخشی محدود و کوتاهمدت دارند. در سالهای اخیر، نوروفیدبک بهعنوان روشی مبتنی بر خودتنظیمی فعالیتهای مغزی و با هدف تعدیل پردازش درد و بهبود عملکرد بیماران مطرح شده است. هدف این مطالعه، بررسی جامع اثربخشی نوروفیدبک بر شدت درد، ناتوانی عملکردی و عوامل روانشناختی در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن بود.
روش اجرا: این پژوهش بهصورت مرور نظاممند و فراتحلیل انجام شد. جستوجوی نظاممند مقالات با استفاده از کلیدواژههای مرتبط با کمردرد مزمن و نوروفیدبک در پایگاههای PubMed، Web of Science، Scopus، CINAHL و EMBASE از سال ۲۰۰۰ تا فوریه ۲۰۲۵ انجام گرفت. از مجموع ۱۹۹۳ مقاله شناساییشده، پس از غربالگری و ارزیابی معیارهای ورود، پنج مطالعه (چهار کارآزمایی بالینی تصادفیسازیشده و یک مطالعه موردی) وارد تحلیل نهایی شدند. استخراج دادهها توسط دو پژوهشگر مستقل و تأیید نهایی توسط پژوهشگر سوم انجام شد. تحلیل آماری با مدل اثرات تصادفی (REML) صورت گرفت و کیفیت روششناختی مطالعات با مقیاس PEDro و کیفیت کلی مرور با ابزار AMSTAR2 ارزیابی شد. شاخص تفاوت میانگین استانداردشده (SMD) با فاصله اطمینان ۹۵٪ برای پیامد درد و آماره I² برای بررسی ناهمگنی محاسبه گردید.
نتایج: نتایج فراتحلیل نشان داد که نوروفیدبک تأثیر معناداری بر شدت درد پس از مداخله ندارد؛ (SMD: -0.11 [95% CI: -0.39, 0.16] P=0.83) و ناهمگنی آماری بین مطالعات پایین بود (I² = 0%). اگرچه اغلب مطالعات بهبودهایی در ناتوانی عملکردی و شاخصهای روانشناختی گزارش کردند، به دلیل ناهمگونی ابزارهای اندازهگیری، امکان انجام فراتحلیل برای این پیامدها فراهم نشد. کیفیت کلی شواهد در سطح متوسط ارزیابی شد و محدودیتهایی نظیر تنوع پروتکلهای درمانی، مدت مداخله و حجم نمونه وجود داشت.
نتیجه گیری: در مجموع، علیرغم شواهد اولیه امیدوارکننده، این مرور نظاممند و فراتحلیل نتوانست شواهد قطعی در مورد اثربخشی نوروفیدبک بر درد در افراد مبتلا به کمردرد مزمن ارائه دهد. انجام مطالعات آینده با نمونههای بزرگتر، پیگیری طولانیمدت و پروتکلهای استاندارد و متمایز بین گروههای مداخله و کنترل ضروری به نظر میرسد.
نوع مطالعه:
مروری |
موضوع مقاله:
فیزیوتراپی دریافت: 1404/9/14 | پذیرش: 1404/12/14 | انتشار: 1405/2/11