دوره 27، شماره 2 - ( تابستان 1405 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hassanati F, Ghoreishi Z S, Ashtari A, Golmohammadi G. Pediatric Speech-language Pathology Research in Iran During 2007-2024: Trends, Thematic Areas, and Research Gaps. Arch Rehabil 2026; 27 (2) :262-285
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3702-fa.html
حسناتی فاطمه، قریشی زهرا سادات، اشتری عطیه، گل محمدی گلنوش. پنج دهه پژوهش در گفتاردرمانی کودکان در ایران: روندها، حوزه‌های موضوعی و خلأ‌های پژوهشی. مجله توانبخشی. 1405; 27 (2) :262-285

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3702-fa.html


1- گروه گفتاردرمانی، مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.
2- گروه گفتاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.
3- مرکز تحقیقات توانبخشی عصبی-عضلانی، پژوهشکده علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران. ، golmohamadi.golnoosh8@gmail.com
چکیده:   (1619 مشاهده)
هدف پژوهش در حوزه‌ گفتاردرمانی در ایران از زمان تأسیس این رشته در سال ۱۳۵۲ رشد چشمگیری داشته است؛ بااین‌حال، تاکنون ارزیابی جامع و نظام‌مندی از دستاوردهای پژوهشی اعضای هیئت ‌علمی و میزان نمایه‌سازی بین‌المللی آن‌ها انجام نشده است. مطالعه حاضر با هدف پر کردن این خلأ، پنج دهه از مقالات نمایه‌شده در حوزه‌ گفتاردرمانی کودکان را که توسط اعضای هیئت‌علمی ایرانی منتشر شده‌اند، بررسی کرده و تصویری از روندهای پژوهشی، الگوهای انتشار بین‌المللی و اولویت‌های موضوعی ارائه می‌دهد.
روش بررسی این پژوهش یک مطالعه‌ توصیفی‌گذشته‌نگر است که با استفاده از پرتال علم‌سنجی وزارت بهداشت ایران انجام شد. کلیه‌ مقالات نمایه‌شده و دارای داوری همتا مرتبط با گفتاردرمانی کودکان که توسط اعضای هیئت علمی گفتاردرمانی دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران بین سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۴۰۳ منتشر شده بودند، استخراج شدند. پس از غربالگری نظام‌مند ۳۹۸ مقاله، ۳۸۰ مقاله واجد شرایط بر اساس هفت شاخص اصلی تحلیل شدند. 
یافته‌ها تولید علمی در این حوزه روندی افزایشی نشان داد و بیشترین میزان انتشار در سال‌های ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۱ مشاهده شد (30/3 درصد از کل مقالات). حوزه‌ درک و بیان زبان بیشترین سهم را داشت (40/3 درصد) و پس از آن تولید صداهای گفتاری (16/3 درصد)، معناشناسی (11/6 درصد)، واج‌شناسی (10/8 درصد)، و اختلالات تغذیه و بلع (8/4 درصد) قرار گرفتند. ازنظر جمعیت هدف، مطالعات مربوط به کودکان با رشد طبیعی ( 30/8 درصد) و کودکان دارای افت شنوایی (21/1 درصد) بیشترین فراوانی را داشتند. رویکرد غالب پژوهش‌ها، توصیف ویژگی اختلالات (38/7 درصد) بود، درحالی‌که سهم پژوهش‌های مداخله‌ای (17/6 درصد)، همه‌گیرشناسی (2/4 درصد) و غربالگری (3 درصد) محدود بود. درمجموع، 93/92 درصد از مقالات در پایگاه‌های بین‌المللی نمایه شده‌اند که اسکوپوس با 75/8 درصد بیشترین پوشش را داشت.
نتیجه‌گیری یافته‌ها نشان می‌دهد اعضای هیئت‌علمی ایرانی در رشته گفتاردرمانی، ضمن توجه به اولویت‌های بومی، توانسته‌اند استانداردهای انتشار بین‌المللی را رعایت کرده و به رشد قابل‌توجهی در توسعه دانش این حوزه دست یابند. پژوهش در حوزه گفتاردرمانی کودکان در ایران اکنون به مرحله‌ای از بلوغ علمی رسیده است که پایه‌های آن عمدتاً بر مطالعات رشد زبان و آسیب‌های شنوایی استوار است. بااین‌حال، خلأهای مهمی در زمینه پژوهش‌های مداخله‌ای، مطالعات همه‌گیر‌شناسی، غربالگری و نیز بررسی برخی جمعیت‌های بالینی مانند کودکان با نقص توجه-بیش‌فعالی، اختلالات صدا و ناتوانی‌های یادگیری مشاهده می‌شود. این تحلیل می‌تواند به‌عنوان نقشه ‌راهی برای اولویت‌بندی پژوهش‌های آینده و تدوین سیاست‌های علمی در حوزه گفتاردرمانی کودکان در ایران مورد استفاده قرار گیرد.
متن کامل [PDF 2058 kb]   (73 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (39 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: گفتاردرمانی
* نشانی نویسنده مسئول: سمنان، دانشگاه علوم پزشکی سمنان

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه آرشیو توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb