Alem M, Khalkhali Zavieh M, Khademi-Kalantari K, Baghban A A. Effect of Concurrent Transcranial Direct Current Stimulation on the Primary Motor Cortex and Dorsolateral Prefrontal Cortex on Essential Tremor: A Case Report. Arch Rehabil 2026; 27 (2) :366-377
URL:
http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3701-fa.html
عالم منیره، خلخالی زاویه مینو، خادمی کلانتری خسرو، اکبرزاده باغبان علیرضا. تأثیر تحریک همزمان یکطرفه فراجمجهای کورتکس حرکتی اولیه و کورتکس خلفی خارجی پری فرونتال با جریان الکتریکی مستقیم بر ترمور: یک مطالعه گزارش موردی. مجله توانبخشی. 1405; 27 (2) :366-377
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3701-fa.html
1- گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2- گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. ، m.khalkhali@sbmu.ac.ir
3- گروه آمار زیستی، مرکز تحقیقات پروتئومیکس، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
چکیده: (1093 مشاهده)
هدف ترمور به حرکات غیرعادی یک یا چند بخش از بدن در حین انجام فعالیتهای مختلف گفته میشود که براساس مطالعات اخیر شایعترین اختلال نورودژنراتیو میباشد. تحریک فراجمجمهای با جریان الکتریکی مستقیم یکی از مدالیتههای غیرتهاجمی است که باعث افزایش تحریکپذیری کورتکس میشود و اثرات سودمندی در درمان بسیاری از اختلالات مغزی دارد.
روش بررسی هدف ما در این مطالعه گزارش موردی بررسی اثر روش درمانی تحریک ناحیه کورتکس اولیه حرکتی و بهبود ارتباط آن با مدار تالاموس –کورتکس –مخچه میباشد. مطالعات پیشین نشان دادهاند تحریک همزمان کورتکس اولیه حرکتی و ناحیه خلفی خارجی پری فرونتال اثرات تحریکی بیشتر و طولانیتری را به همراه دارد. بیمار با مشکل ترمور دست راست با منشأ نامشخص 2 جلسه درمان با فاصله 1 هفته دریافت نمود که در جلسه اول فقط ناحیه کورتکس اولیه حرکتی و در جلسه دوم نواحی کورتکس اولیه حرکتی و خلفی خارجی پری فرونتال بهصورت همزمان تحریک شدند. قبل از جلسه اول و بعد از پایان جلسه دوم و 1 ماه و 3 ماه بعداز درمان شدت ترمور با شاخص Fahn-Tolosa-Marin و کیفیت زندگی با شاخص Short- Form-12 (SF12) ارزیابی شد.
یافتهها در انتهای جلسات درمانی شدت ترمور از 9 به 1 و کیفیت زندگی از 26 به 40 رسید و امتیاز این شاخصها تا 3 ماه پس از درمان ثابت بود که نشانه ماندگاری اثر درمان میباشد.
نتیجهگیری به نظر میرسد درمان پیشنهادی بر روی ترمور بیمار مؤثر بوده است و باعث کاهش شدت ترمور و بهبود کیفیت زندگی بیمار شده است.
نوع مطالعه:
گزارش موردی |
موضوع مقاله:
فیزیوتراپی