دوره 21، شماره 4 - ( زمستان - در حال انتشار 1399 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hosseini S M, Fatorehchy S, Hosseini S A, Haghgoo H A, Hosseinzadeh S. Design and Investigation the Effectiveness of Gait Enhancer on Standing Ability and Walking Speed in Children With Cerebral Palsy. jrehab. 2020; 21 (4)
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-2607-fa.html
حسینی سید مهدی، فطوره چی سعید، حسینی سید علی، حقگو حجت الله، حسین زاده سمانه. طراحی و بررسی تاثیر تمرین با Gait Enhancer بر توانایی ایستادن و سرعت راه رفتن کودکان فلج مغزی. مجله توانبخشی. 1399; 21 (4)

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-2607-fa.html


1- مهندسی مکانیک، گروه مهندسی مکانیک ، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران.
2- دکترای کاردرمانی، استاد یارگروه کاردرمانی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. ، saeidfatorehchy@yahoo.com
3- دکترای کاردرمانی، استاد گروه کاردرمانی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.
4- دکترای علوم اعصاب، دانشیارگروه کاردرمانی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.
5- دکترای آمار زیستی، گروه آمار زیستی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.
چکیده:   (267 مشاهده)
هدف: این مطالعه به منظور طراحی و  و بررسی تاثیر استفاده از Gait Enhancer برتوانایی ایستادن و سرعت راه رفتن کودکان فلج مغزی صورت گرفت.
روش بررسی: در این پژوهش یک گیت ترینر جدید بر اساس مکانیسم تیو جانسون طراحی شد  . دو زنجیره حرکتی مجزای جانسون در دو طرف بدنه گیت ترینر قرار داده شدو توسط صفحه ای برای قرارگیری کف پا، به اندام های تحتانی وصل گردید. جهت بررسی  تاثیروسیله طراحی شده، مطالعه تجربی بصورت تک موردی با طرح خط پایه، درمان و نگهداری (ABA) روی چهار کودک فلج مغزی دایپلژی اسپاستیک در دسترس انجام شد. این کودکان جلسات کاردرمانی رایج را در طول مدت پژوهش دریافت می نمودند. ملاک های ورود عبارت بودند از: تشخیص فلج مغزی دایپلژی اسپاستیک، سن 6 تا 10 سال، توانایی راه رفتن مستقل با وسیله کمکی، توانایی پیروی از دستورات کلامی ساده بر اساس پرسشنامه SPARCLE، سطح III سامانه طبقه بندی حرکتی درشت، رضایت نامه کتبی از والدین و نداشتن سابقه جراحی یا تزریق دیسپورت در یک سال گذشته. ملاک های خروج عبارت بودند از: تشنج کنترل نشده، دررفتگی یا نیمه دررفتگی مفصل ران و کوتاهی حقیقی بیش از 2 سانتی متر در یکی از اندام های تحتانی. میانگین سنی شرکت کنندگان 7 سال و 9 ماه بود و همگی پسر بودند.
این روش پژوهش شامل اندازه گیری های مکرر در سه مرحله پایه، مداخله و نگهداری بود مرحله پایه (A1) چهار هفته و مراحل مداخله (B) و نگهداری (A2) هر کدام 6 هفته بطول انجامید. تمامی کودکان در هر سه مرحله مطالعه در جلسات کاردرمانی رایج شرکت می نمودند. در مرحله مداخله علاوه برکاردرمانی رایج از 18 جلسه 30 دقیقه ای تمرین با Gait Enhancer (هفته ای 3 بار) استفاده شد. حیطه ایستادن (D) از GMFM-66 برای ارزیابی توانایی ایستادن و 10-Meter walk test برای اندازه گیری سرعت راه رفتن بکار رفت. ارزیابی ها در ابتدا و پایان مرحله پایه و همچنین بصورت هفتگی در مرحله مداخله و نگهداری انجام شد.  در این مطالعه برای هر یک از متغیر ها، تحلیل چشمی نمودار و محاسبه شاخص های غیر همپوشانی صورت گرفت. تحلیل چشمی داده ها در قالب نمودار انجام شد و از لحاظ آماری شاخص های غیر همپوشانی و d کوهن محاسبه شد.
یافته ها: تحلیل چشمی روند تغییرات و شیب نمودار ها، بیانگر تاثیر وسیله طراحی شده در افزایش توانایی ایستادن و سرعت راه رفتن در هر چهار شرکت کننده بود. شاخص های غیر همپوشانی نیز همین نتایج را تایید نمودند. اندازه اثر مداخله روی افزایش توانایی ایستادن توسط d کوهن محاسبه شد و مقادیر آن برای چهار کودک شرکت کننده به ترتیب 95/1، 29/2، 83/1و 3/2 بود. در خصوص سرعت راه رفتن این مقادیر برابر با 13/1، 37/3، 15/2و 21/2 بدست آمد. مقدار d کوهن در تمامی موارد بالاتر از 8/0 بود که بیانگر اثر مناسب مداخله می باشد. با توجه به کوچک بودن حجم نمونه، g هدگز نیز اندازه گیری شد که باز هم در همه موارد بالاتر از 8/0 بدست آمد.
نتیجه گیری: بدنبال استفاده از Gait Enhancer در کنار کاردرمانی رایج، شاهد افزایش توانایی ایستادن و سرعت راه رفتن در کودکان فلج مغزی بودیم. یافته های پژوهش نشان داد که تغییر در توانایی ایستادن و سرعت راه رفتن در طول دوره استفاده از وسیله طراحی شده نسبت به سایر مراحل به میزان بیشتری روی داد که این امر می تواند پیامد استفاده از Gait Enhancer همراه با جلسات کاردرمانی معمول در این مرحله از پژوهش باشد. البته باید توجه داشت که این مطالعه فقط یک پژوهش تک موردی بود و برای اثبات دقیق اثر بخشی این ابزار در کودکان فلج مغزی، نیاز به انجام مطالعات کارآزمایی بالینی می باشد.
     
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: کاردرمانی
دریافت: 1397/12/13 | پذیرش: 1398/10/30 | انتشار: 1399/10/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb