دوره 16، شماره 4 - ( زمستان 1394 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hosseini S H, Anbarian M, Farahmand F, Ansari M. Effect of Knee Isokinetic Extension Training with Maximum Lateral Tibial Rotation on Vastus Amplitudes in Patellofemoral Pain Syndrome Patients. jrehab 2016; 16 (4) :312-323
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-1623-fa.html
حسینی سید حسین، عنبریان مهرداد، فرهمند فرزام، انصاری مجید. اثر تمرین اکستنشن ایزوکینتیک زانو با حداکثر چرخش خارجی تیبیا بر آمپلیتیود عضلات وستوس در مبتلایان به سندروم درد پاتلوفمورال. مجله توانبخشی. 1394; 16 (4) :312-323

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-1623-fa.html


1- گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. ، hoseini.papers@gmail.com
2- دانشگاه بوعلی سینا
3- دانشگاه صنعتی شریف
4- دانشگاه علوم پزشکی
چکیده:   (5453 مشاهده)

هدف: سندروم درد پاتلوفمورال از رایجترین اختلالات مزمن زانو بهویژه در میان زنان است که ارتباط تنگاتنگی با ایمبالانس نیروی عضلات وستوس داخلی و خارجی دارد. هدف تحقیق حاضر، بررسی اثر تمرین اکستنشن ایزوکینتیک زانو در حداکثر چرخش خارجی تیبیا بر آمپلیتیود عضلات وستوس داخلی و خارجی در مبتلایان به این سندروم بود.

روش بررسی: در این تحقیق 36 زن مبتلا به سندروم درد پاتلوفمورال بهطور داوطلبانه شرکت کردند و در یکی از 3 گروه تمرین اکستنشن ایزوکینتیک مبتنیبرتقویت انتخابی عضله پهن داخلی مایل، تمرین تقویت عمومی عضله چهارسر و کنترل بهطور تصادفی قرار گرفتند. این تمرینات به مدت 8 هفته اجرا گردید. آمپلیتیود عضلات پهن داخلی مایل و پهن خارجی و نیز نسبت فعالیت پهن داخلی مایل به پهن خارجی قبل و پس از مداخلات تمرینی با استفاده از یک سیستم الکترومایوگرافی 8 کاناله ثبت و محاسبه گردید. تحلیل دادههای حاصل با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر صورت پذیرفت.

یافته ها: در ابتدای مطالعه آمپلیتیود پهن داخلی مایل، در هر سه گروه کمتر از پهن خارجی (01/0&ge;P) بود، اما پس از مداخلات در گروه تقویت انتخابی بیشتر از پهن خارجی (01/0=P) و در گروه عمومی (001/0=P) و کنترل (036/0=P) کمتر از پهن خارجی بهدست آمد. قبل از مداخلات، بین گروههای مختلف تفاوتی وجود نداشت(05/0<P)، ولی پس از مداخلات، آمپلیتیود پهن داخلی مایل و نسبت فعالیت پهن داخلی مایل به پهن خارجی در گروه انتخابی بیشتر از گروه عمومی و کنترل (001/0&ge;P) و آمپلیتیود پهن خارجی در گروه عمومی بیشتر از گروه انتخابی و کنترل بود (01/0&ge;P).

نتیجه گیری: براساس یافتههای پژوهش حاضر، میتوان تمرین اکستنشن ایزوکینتیک در حداکثر چرخش خارجی تیبیا و در نزدیکی فولاکستنشن زانو را بهعنوان تمرینی مناسب برای بهبود نسبت فعالیت الکتریکی پهن داخلی مایل به پهن خارجی و کاهش ایمبالانس بین آمپلیتیود عضلات پهن داخلی و خارجی برای مبتلایان به این سندروم پیشنهاد نمود.

متن کامل [PDF 3536 kb]   (2731 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردی | موضوع مقاله: مدیریت توانبخشی
دریافت: 1393/8/27 | پذیرش: 1393/11/21 | انتشار: 1394/10/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه آرشیو توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb