مقدمه
والگوس دینامیک زانو یک الگوی حرکتی چند صفحه‌ای است [1] که با جابه‌جایی داخلی مرکز مفصل زانو، افزایش ابداکشن زانو، اداکشن ران همراه با چرخش داخلی، و پرونیشن بیش‌ازحد مفصل ساب‌تالار مشخص می‌شود [2]. این الگو اغلب در لحظه تماس اولیه پا با زمین و هنگام رسیدن به اوج نیروی عکس‌العمل زمین در مهارت فرود دیده می‌شود [3]. والگوس دینامیک زانو به‌عنوان عامل کلیدی مرتبط با بارگذاری رباط صلیبی قدامی و خطر احتمالی آسیب شناسایی شده است [4]؛ بررسی‌های بیومکانیکی پیشنهاد کرده‌اند که فروپاشی والگوس دینامیک، مکانیسم اصلی زیربنایی تفاوت جنسیتی در نرخ آسیب رباط صلیبی قدامی است، به‌‌ویژه وقتی با فلکشن محدود زانو ترکیب شود [2، 5].
فرود مؤثر نیازمند کنترل نوروماسکولار هماهنگ برای حفظ الایمنت مناسب اندام تحتانی است [6، 7]. هنگامی که این کنترل ناکافی باشد، فروپاشی والگوس زانو رخ داده، فشار بر رباط صلیبی قدامی افزایش می‌یابد و استرین رباط به‌طور قابل‌توجهی بالا می‌رود [2، 8]. شواهد آینده‌نگر نشان داده‌اند ورزشکاران زنی که ممان ابداکشن زانو بالاتری طی فرود دارند، خطر معناداری بیشتری برای آسیب ACL در فصل‌‌های رقابتی دارند [2، 9]. همچنین تحلیل‌های ویدئویی آسیب‌های واقعی نشان داده‌اند لحظه بحرانی پارگی ACL حدود ۴۰ میلی‌ثانیه پس از تماس اولیه و با فروپاشی سریع والگوس زانو رخ می‌دهد [10، 11].
روش‌های مختلفی برای کمی ‌سازی والگوس زانو طی مهارت فرود توسعه یافته است، ازجمله ضبط حرکت سه ‌بعدی، تحلیل ویدئویی دو بعدی، ارزیابی‌‌های مبتنی بر صفحه نیرو و بررسی ویدئویی نظام‌مند [12]. بااین‌حال، ناهمگنی در تکنیک‌‌های اندازه‌گیری، مهارت فرود (مانند پرش-فرود، پرش عمودی، فرود تک‌ پا) و سطح‌های مورداستفاده برای تعریف «والگوس بالا»، نتیجه‌گیری منسجم از ادبیات موجود را چالش‌ برانگیز کرده است [13، 14]. روش‌‌های اندازه‌گیری والگوس زانو از آنالیز حرکت سه ‌بعدی به‌‌عنوان استاندارد طلایی تا تحلیل ویدئویی دو بعدی و واحدهای اندازه‌‌گیری اینرسی متفاوت است [12، 15]. در سال‌های اخیر، واحدهای اندازه‌گیری اینرسی و سیستم‌های ردیابی حرکت بدون مارکر گزینه‌‌های امیدوارکننده‌ای ارائه داده‌اند که ارزیابی میدانی را با اعتبار بهبودیافته ممکن می‌سازند [16]. علاوه‌براین، خود مهارت فرود به‌طور حیاتی بر شدت والگوس دینامیک زانو تأثیر می‌گذارد؛ برای‌مثال، فرودهای تک ‌پا معمولاً زوایا و ممان‌‌های والگوس زانو بیشتری نسبت به فرودهای دو پا ایجاد می‌کنند، به‌دلیل اینکه سطح اتکا کاهش‌ یافته و عدم تقارن بار بالاتر می‌گردد [16]. دستورالعمل‌‌های مهارتی (مانند فرود نرم در مقابل سفت)، ارتفاع فرود و وضعیت خستگی نتایج سینماتیکی را تعدیل می‌کنند [17]. درنتیجه، آستانه‌ های والگوس بالا گزارش ‌شده به‌طور گسترده‌ای متفاوت بوده (از حدود 5 درجه در تنظیمات آزمایشگاهی کنترل‌شده تا بیش از 15 درجه در حرکات شبه مسابقه‌ای) که مقایسه بین ‌مطالعه‌ای را دشوار می‌کند [18]. این تنوع روش‌‌شناسی، درحالی‌که دقت اندازه‌گیری را پیش می‌برد، هم‌زمان شواهد متعارضی در مورد آستانه واقعی والگوس دینامیک زانو مرتبط با خطر آسیب رباط صلیبی قدامی تولید کرده و نیاز به سنتز نظام‌مند و استانداردسازی را برجسته می‌کند [19].
بررسی‌های نظام‌مند قبلی عوامل خطر بیومکانیکی برای آسیب رباط صلیبی قدامی را بررسی کرده‌اند و بسیاری والگوس دینامیک زانو را به‌عنوان عامل مهم برجسته کرده‌اند [7، 20]. بااین‌حال، بیشتر بررسی‌های قبلی مهارت‌های حرکتی متنوعی مانند کاتینگ، پیوتینگ، کاهش سرعت و فرود را ترکیب کرده‌اند که جداسازی تأثیر خاص بیومکانیک والگوس طی فرود را دشوار می‌کند [21، 22]. تاکنون، هیچ بررسی نظام‌مندی به‌طور جامع و منحصراً بر ارزیابی ارتباط کمی بین زاویه والگوس دینامیک زانو طی فرود و خطر آسیب غیرتماسی رباط صلیبی قدامی تمرکز نکرده است [7]. درنتیجه، درحالی‌که این بررسی‌ها والگوس دینامیک زانو را به‌عنوان شاخص خطر مهم شناسایی کردند، نتوانستند تعیین کنند آیا والگوس طی فرود به‌ تنهایی به‌‌طور مستقل خطر آسیب غیرتماسی رباط صلیبی قدامی را پیش‌بینی می‌کند [7، 23].
علاوه‌براین، فرود یک مهارت قابل‌اصلاح و قابل‌تمرین است. برخلاف کاتینگ یا پیوتینگ که یک مهارت ذاتی و بدون تمرین است، مکانیک فرود می‌تواند از طریق مداخلات مبتنی بر برنامه‌های توانی و نوروماسکولار مانند برنامه‌های FIFA 11+ یا PEP هدف قرار گیرد که بر کنترل والگوس و الایمنت مناسب اندام تحتانی تأکید دارند [24، 25]. بنابراین، بررسی جامع که منحصراً بر بیومکانیک والگوس مرتبط با فرود تمرکز کند، ضروری است تا مقادیر سطح را روشن کند، پروتکل‌های غربالگری را پالایش کند و استراتژی‌‌های تمرینی پیشگیری را هدایت کند. هدف اصلی این بررسی نظام‌مند، بررسی شواهد موجود در مورد ارتباط بین والگوس دینامیک زانو طی مهارت فرود و خطر آسیب غیر تماسی رباط صلیبی قدامی است. با روشن کردن نقش خاص بیومکانیک والگوس طی فرود، این بررسی به دنبال پر کردن ناسازگاری‌‌های فعلی در ادبیات و ارائه جهت‌‌گیری مبتنی بر شواهد برای برنامه‌های پیشگیری از آسیب و استراتژی‌‌های ارزیابی بالینی است.

روش بررسی
این بررسی نظام‌مند طبق بیانیه گزارش‌‌دهی ترجیحی برای بررسی‌های نظام‌مند و فراتحلیل‌ها پریسمای 2020 [26، 27] انجام شد.
معیارهای واجد شرایط بودن
این مطالعه براساس چارچوب پیکو [28] طراحی شد: جمعیت موردمطالعه (P) ورزشکاران سالم بدون سابقه آسیب رباط صلیبی قدامی، عامل مواجهه (E) والگوس دینامیک زانو طی مهارت فرود، گروه مقایسه (C) ورزشکاران با والگوس بالا در برابر والگوس پایین، و پیامد (O) آسیب غیرتماسی رباط صلیبی قدامی تأییدشده با معاینه بالینی، MRI یا جراحی بود.
مطالعاتی که شامل شدند:
1. والگوس دینامیک زانو (تعریف‌ شده به‌عنوان حداکثر زاویه ابداکشن صفحه فرونتال زانو یا حداکثر ممان ابداکشن زانو) را طی یک مهارت فرود استاندارد مانند فرود تک‌پا، پرش-فرود دوپا، پرش عمودی با فرود یا پرش توقف اندازه‌گیری کرده باشند؛
5. ارتباط بین والگوس دینامیک زانو و خطر یا مکانیسم آسیب غیر تماسی رباط صلیبی قدامی را بررسی کرده باشند؛
3. ورزشکاران سالم بدون سابقه آسیب رباط صلیبی قدامی قبلی را در برگرفته باشند؛ و به‌‌عنوان مقالات کامل به زبان انگلیسی منتشر شده باشند.
مطالعات کاداوری، بررسی‌‌های نظام مند پیشین و مطالعاتی که هیچ داده بیومکانیکی از والگوس زانو طی فرود ارائه نداده بودند کنار گذاشته شدند.

منابع اطلاعاتی
مقالات با جست‌وجوی پایگاه‌های اطلاعاتی مدلاین (از طریق پاب‌مد)، وب‌آوساینس، اسکوپوس، ساینس‌دایرکت، کتابخانه کاکرین، اسپرینگر لینک و گوگل‌اسکالر شناسایی شدند. دوره جست‌وجو از آغاز تا دسامبر 2025 را پوشش داد. کلیدواژه‌ها در اصل از اصطلاحات استاندارد و باتوجه‌به مقالات سیستماتیک قبلی انتخاب شده [29، 30] و سپس تا حدی اصلاح شدند تا اطمینان حاصل شود که همه مطالعات واجد شرایط پیدا شده‌اند. علاوه‌براین، جست‌وجوی دستی و بررسی کامل منابع مقالات نیز انجام شد.

استراتژی جست‌وجو
جست‌وجوی پایگاه‌های اطلاعاتی با کلیدواژه‌هایی مانند:
(“dynamic knee valgus” OR “knee valgus” OR “knee abduction angle” OR “knee abduction moment”) AND (“landing” OR “drop jump” OR “single-leg landing” OR “double-leg landing” OR “stop-jump” OR “vertical jump landing”) AND (“anterior cruciate ligament” OR “ACL”) AND (“prospective” OR “cohort” OR “longitudinal” OR “injury risk” OR “non-contact ACL injury”) 
انجام شد. همچنین این کار در پایگاه‌های فارسی مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی، مدلایب، ایرانمدکس، ایرانداک و مگیران با معادل کلیدواژه‌های جست‌وجوشده به زبان انگلیسی از پایگاه‌های داده بین‌‌المللی انجام شد. پس از گردآوری نتایج جست‌وجو، ابتدا عنوان و سپس چکیده مقالات مطالعه شد. چنانچه مقالات با معیار ورود و خروج همخوانی داشت، از نتایج آن در مطالعه مروری استفاده و در غیر این صورت کنار گذاشته می‌شد. براساس معیارها و اهداف تحقیق، 16 مقاله پس از مراحل ارزیابی انتخاب شد. تمام مقالات به‌صورت متن کامل ارزیابی شد.

فرآیند انتخاب

دو بررسی‌کننده مستقل تمام عناوین و چکیده‌ها را غربالگری کردند و سپس ارزیابی کامل متن مطالعات بالقوه واجد شرایط را انجام دادند. هرگونه اختلاف نظر در مورد ورود مطالعه از طریق بحث بین دو محقق حل شد.

خطر سوگیری در مطالعات فردی
در ادامه، دو بررسی‌کننده مستقل بدون آگاهی از ارزیابی یکدیگر کیفیت روش‌شناسی مطالعات شامل‌شده را با استفاده از نسخه اصلاح‌شده چک‌‌لیست اصلاح‌شده بلک و دانز ارزیابی کردند [42]. از میان 27 گزینه اصلی، 16 گزینه متناسب با مطالعات مشاهده‌‌ای با طراحی‌ های متنوع انتخاب و به‌کار گرفته شد. حداکثر امتیاز قابل‌کسب ۱۷ در نظر گرفته شد، به‌ طوری‌که امتیازهای بالاتر نشان‌دهنده کیفیت روش‌‌شناسی مطلوب‌‌تر بودند. در این چهارچوب، تنها گزینه 5 (گزارش و کنترل مناسب عوامل مخدوش‌کننده) دارای دامنه امتیازدهی (0 تا 2) بود، درحالی‌که سایر گزینه‌ها به‌صورت دو حالتی (0 یا 1) نمره‌گذاری شدند. اختلاف‌‌نظرهای احتمالی بین دو ارزیاب از طریق بحث و توافق نهایی برطرف گردید.

یافته‌ها
انتخاب مطالعه
جست‌وجوی نظام‌مند در مجموع 456رکورد را از پایگاه‌های داده شناسایی کرد. پس از حذف 182 مورد تکراری، 274 رکورد براساس عنوان و چکیده غربالگری شدند که از این تعداد، 198 مقاله به دلایل عدم انطباق با معیارهای ورود (مانند طراحی مقطعی، عدم پیگیری طولی آسیب، یا تمرکز بر مهارت‌های حرکتی غیر از فرود) کنار گذاشته شد (پیوست شماره 1).




ارزیابی کامل متن 76 مقاله باقی‌مانده انجام گردید و نهایتاً 16 مطالعه اصلی معیارهای واجد شرایط بودن را برآورده کردند (تصویر شماره 1).

ویژگی‌های مطالعات
ازنظر طراحی پژوهشی، مطالعات واردشده طیف متنوعی داشتند: 4 مطالعه کوهورت آینده‌‌نگر با پیگیری طولی آسیب [2، 35، 37، 43]، 3 مطالعه مبتنی بر تحلیل ویدئویی آسیب‌‌های ثبت‌ شده [5، 8، 21] و 9 مطالعه آزمایشگاهی یا مقطعی [22، 31-33، 36، 38-41]. شرکت‌کنندگان عمدتاً ورزشکاران جوان فعال به‌صورت حرفه‌ای یا رقابتی (دامنه سنی 25–16 سال) بودند که در ورزش‌‌های پرخطر شامل پیوتینگ و پرش مانند بسکتبال، والیبال، فوتبال، هندبال و دوومیدانی شرکت داشتند (جدول شماره 1).


اندازه نمونه از 16 تا 205 نفر متغیر بود. اکثر مطالعات (85 درصد) از سیستم‌‌های تحلیل حرکت سه‌بعدی همراه با صفحات نیرو برای ارزیابی سینماتیک و سینتیک استفاده کردند؛ مابقی از تحلیل ویدئویی دو بعدی، الکترومیوگرافی یا مدل‌سازی عضلانی-اسکلتی مانند اپن سیم بهره بردند. مهارت فرود که بیشتر بررسی‌ شده بود شامل پرش عمودی با فرود، فرود تک‌پا، فرود پرشی و مانور پرش توقف بودند. مقایسه جنسیتی در حدود 30 درصد مطالعات انجام شد و به‌طور مداوم والگوس دینامیک زانو بیشتری در زنان گزارش گردید [44-46].

کیفیت روش‌شناسی
کیفیت روش‌شناسی با استفاده از چک‌لیست اصلاح‌شده بلک و دانز (16 گزینه، حداکثر امتیاز 17) ارزیابی شد (جدول شماره 2).


امتیازها از 14 تا 15 (میانگین 14/2 و انحراف‌معیار 0/4) متغیر بودند. براساس آستانه‌های کیفیت تعریف‌شده (بالا: 15-17، متوسط: 12-14، پایین: کمتر از 12)، 4 مطالعه (25 درصد) کیفیت بالا و 12 مطالعه (75 درصد) کیفیت متوسط داشتند و هیچ مطالعه‌ای با کیفیت پایین وارد نشد. این نتایج نشان‌دهنده کیفیت متوسط تا بالای مطالعات به‌طورکلی است. نقاط قوت شامل گزارش‌دهی روشن فرضیات، نتایج و ویژگی‌های شرکت‌کنندگان بود. محدودیت‌های رایج شامل عدم محاسبه اندازه نمونه/توان آماری در ۹۵ درصد مطالعات و تنظیم محدود برای عوامل مخدوش‌کننده احتمالی (مانند سن، جنسیت و سطح ورزشی) در 70 درصد بود. هیچ مطالعه‌ای به‌دلیل کیفیت پایین کنار گذاشته نشد.

یافته‌های اصلی
ارتباط بین والگوس دینامیک زانو و خطر آسیب غیرتماسی رباط صلیبی قدامی
در میان 7 تحلیل مبتنی بر ویدئو یا شبیه‌‌سازی آسیب، الگوهای موقعیتی رایج پیش از آسیب رباط صلیبی قدامی شامل اقدامات تهاجمی پرسینگ/تکل (44 درصد) [49]، تکل شدن توسط حریف [10، 47]، بازیابی تعادل پس از شوت زدن به توپ [11، 24، 47] یا فرود کنترل‌ نشده از پرش [24، 47، 48] بود. مکانیسم‌های غیرتماسی 88 درصد آسیب‌ها را تشکیل می‌دادند، هرچند اختلالات تماس غیرمستقیم (مانند نزدیکی حریف بدون تماس مستقیم با زانو) نیز به همان اندازه شایع بودند [10، 47]. الگوی بیومکانیکی غالب مشاهده‌‌شده، بارگذاری والگوس چند صفحه‌ای زانو بود که با ابداکشن صفحه فرونتال زانو همراه با اداکشن/چرخش داخلی ران و خم شدن جانبی تنه مشخص می‌شد (در 81 درصد موارد حاضر بود) [10، 24، 49، 50]. عوامل تعدیل‌کننده مانند خستگی نوروماسکولار، بارگذاری شناختی دوگانه‌ مهارتی و کاهش پایداری عضلات مرکزی نشان داده شد که شدت والگوس دینامیک زانو را تشدید می‌کنند (افزایش‌های معنادار آماری (0/05>P) [11، 50، 51].
 
تفاوت‌های جنسیتی
تفاوت‌‌های جنسیتی قابل‌توجهی در بیومکانیک والگوس دینامیک زانو طی مهارت فرود شناسایی شد. براساس یافته‌‌های مطالعه، زنان به‌طور مداوم زوایای پیک ابداکشن زانو بیشتری نسبت به مردان در طی فاز فرود نشان دادند، با تفاوت میانگین 4 تا 10 درجه (0/001>P)، (0/8-1/2=Cohen’s d) اندازه اثر بزرگ [2، 22، 32، 33، 35، 36، 38]. این تفاوت در فرودهای تک ‌پا به‌طور معناداری بیشتر بود (میانگین تفاوت 7-10 درجه) نسبت به فرودهای دوپا (میانگین تفاوت 4-6 درجه [32، 36، 38]. علاوه‌بر کینماتیک، ممان پیک ابداکشن زانو نیز در زنان به‌طور معناداری بالاتر بود، با تفاوت میانگین 15 تا 25 نیوتن ‌متر در مقایسه با مردان (0/01>P)، (0/6-0/9=Cohen’s d) - اندازه اثر متوسط تا بزرگ [22، 33]، بررسی الگوهای حرکتی چندصفحه‌ای نشان داد زنان الگوهای بیومکانیکی متفاوتی در اندام تحتانی و تنه نسبت به مردان نمایش دادند. زنان به‌‌طور معناداری اداکشن و چرخش داخلی بیشتر ران را نشان دادند، تفاوت میانگین 5-8 درجه، (0/05>P)، (0/5-0/7=Cohen’s d)[2، 33]، فلکشن زانو کمتری در لحظه تماس اولیه پا با زمین داشتند (تفاوت میانگین 8-12 درجه، (0/01>P) [2، 34] و جابه‌جایی جانبی بزرگ ‌تر تنه را نسبت به خط وسط بدن نشان دادند (افزایش 30-40 درصد نسبت به مردان، (0/05>P) [39]. تحلیل زمانی این تفاوت ‌ها نشان داد بیشترین شدت اختلافات جنسیتی در بازه زمانی 40 تا 100 میلی‌ثانیه پس از تماس اولیه پا با زمین رخ می‌دهد که این بازه زمانی با زمان رسیدن به اوج نیروی عکس‌العمل عمودی زمین و حداکثر بارگذاری مکانیکی بر رباط صلیبی قدامی هم‌زمان است [5، 21].

بحث
این مرور نظام‌مند شواهد قابل‌توجهی ارائه می‌دهد که والگوس دینامیک زانو طی مهارت فرود، یک عامل خطر بیومکانیکی قوی، قابل‌شناسایی و قابل‌اصلاح برای آسیب غیرتماسی ACL در ورزشکاران است؛ 14 مطالعه از 16 مطالعه واردشده (89 درصد) ارتباط مثبت معنادار بین افزایش والگوس دینامیک زانو و خطر بالای آسیب ACL گزارش کردند. این الگوی بیومکانیکی به‌ویژه در فاز کاهش سرعت اولیه پس از تماس اولیه پا با زمین (100–40 میلی‌ثانیه) برجسته‌ ترین است و با مکانیسم‌‌های مشاهده‌شده در تحلیل‌های ویدئویی آسیب‌‌های واقعی همخوانی دارد [10، 11]. یافته‌‌های این مرور با مرور نظام‌مند و فراتحلیل کرونستروم و همکاران (2020) که ممان ابداکشن زانو را به‌عنوان پیش ‌بین معنادار آسیب ACL در مطالعات آینده‌نگر تأیید کرد همسو است [23]. همچنین، هیوت و همکاران (2005) در یک مطالعه آینده‌نگر کلاسیک نشان دادند والگوس زانو اندازه‌گیری‌‌شده در آزمایشگاه، آسیب ACL را در ورزشکاران زن با دقت قابل‌قبولی پیش‌بینی می‌کند [2]. مطالعه اخیر سیگوردسون و همکاران (2025) نیز اوج زود هنگام ممان ابداکشن زانو را به‌عنوان یک عامل خطر مستقل و جدید در ورزشکاران جوان معرفی کرد که اهمیت پایش دقیق زمان‌بندی این متغیر را علاوه‌بر دامنه آن تأیید می‌نماید [52]. درمقابل، مطالعه اشمیت و همکاران [36]، اسمیت و همکاران [53] که ارتباط معنادار گزارش نکردند، دارای حجم نمونه کوچک‌تر و پیگیری کوتاه‌تر بودند که قدرت آماری کافی برای تشخیص اثر را محدود می‌کند.
تفاوت ‌های جنسیتی چشمگیر در سراسر مطالعات مشهود بود؛ زنان به‌طور مداوم والگوس دینامیک زانو بیشتری نشان دادند (میانگین تفاوت 8–4 درجه در حداکثر والگوس، با اندازه اثر متوسط تا بزرگ)، همراه با زوایای چرخش داخلی ران بیشتر و جابه‌جایی جانبی تنه بزرگ ‌تر طی فرود [32، 33، 36، 38]. درمقابل، مردان بیشتر عدم تقارن بین‌اندامی را به‌جای الگوهای والگوس دو طرفه نشان دادند. از نظر مکانیسم احتمالی، چندین عامل به‌هم‌پیوسته این تفاوت را توضیح می‌دهند: ضعف نسبی ابداکتورها و روتاتورهای خارجی ران که کنترل صفحه فرونتال را مختل می‌کند [39]، زاویه Q بزرگ ‌تر در زنان که بارگذاری والگوس را در ساختار آناتومیک افزایش می‌دهد، و تأثیرات هورمونی بر شلی لیگامانی که در فازهای مختلف چرخه قاعدگی متفاوت است [54]. این عوامل با هم بارگذاری ترکیبی والگوس-چرخشی بر ACL را تشدید می‌کنند و استرین رباط را تحت نیروهای چندصفحه‌ای به‌طور معناداری افزایش می‌دهند [49]. این الگوهای جنسیتی خاص احتمالاً به نرخ آسیب ACL 4–8 برابری بالاتر در ورزشکاران زن کمک می‌کنند و ضرورت برنامه‌های پیشگیری جنسیت-محور را توجیه می‌نمایند [2، 55].
ارتباط بین والگوس دینامیک زانو و خطر ACL در فرود تک‌پا نسبت به فرود دوپا به‌طور مداوم قوی‌تر بود (میانگین تفاوت والگوس 8–12 درجه) [8، 57]. فرودهای تک‌پا به‌دلیل پایه حمایتی کوچک‌تر، بار نامتقارن بالاتر و تقاضای نوروماسکولار بیشتر، شدت والگوس دینامیک زانو را تشدید می‌نمایند. این یافته با تحلیل‌های ویدئویی آسیب‌های واقعی همسو است که نشان می‌دهند اغلب آسیب‌های غیرتماسی ACL طی فعالیت‌های تک‌پا مانند فرود پس از پرش، بازیابی تعادل پس از شوت یا کاهش سرعت ناگهانی رخ می‌دهند [47، 58]. الگوی بیومکانیکی غالب در این موقعیت‌ها، بارگذاری والگوس چندصفحه‌ای با ابداکشن همزمان زانو، اداکشن-چرخش داخلی ران و انحراف جانبی تنه بود که در 81 درصد آسیب‌های تحلیل‌شده مشاهده گردید [10، 24، 49]. از منظر بالینی، این یافته اهمیت گنجاندن آزمون فرود تک‌پا را در پروتکل‌های غربالگری ورزشکاران پرخطر به‌طور مشخصی برجسته می‌کند [16، 59]. 
عوامل داخلی قابل‌اصلاح — ازجمله ضعف ابداکتور و روتاتور خارجی ران، محدودیت دورسی ‌فلکشن مچ پا و ناپایداری عضلات مرکزی — به‌طور مداوم با والگوس دینامیک زانو بیشتر مرتبط بودند [39، 60، 61]. در کنار این عوامل، خستگی نوروماسکولار و بارگذاری شناختی دو گانه نیز شدت والگوس را به‌طور معنادار تشدید می‌کنند [62]. این عوامل تعدیل‌کننده اهمیت مقاومت در برابر خستگی و کنترل تنه را در حفظ الایمنت صحیح اندام تحتانی تحت شرایط واقعی بازی نمایان می‌سازند. از منظر بالینی، یافته ما مبنی بر نقش کلیدی ضعف ابداکتورهای ران در والگوس مستقیماً از تمریناتی مانند اسکات تک ‌پا و تمرین با کش مقاومتی در برنامه‌های پیشگیری مانند FIFA 11+ و PEP حمایت می‌کند [25، 63]. علاوه‌براین، پروتکل‌‌های غربالگری با ابزارهای قابل‌دسترس مانند ویدئوی دو بعدی یا واحدهای اینرسی می‌توانند ورزشکاران پرخطر را پیش از بروز آسیب شناسایی کنند و مداخله زود هنگام را ممکن سازند [12، 15]. استراتژی‌های جنسیت‌محور نیز ضروری به نظر می‌رسد، به‌ویژه باتوجه‌به الگو های بیومکانیکی متفاوت زنان که هدف‌‌گذاری اختصاصی برنامه‌های نوروماسکولار را توجیه می‌نماید [2، 55].
درحالی‌که ارتباط بین والگوس دینامیک زانو و خطر ACL قوی است، ناهمگنی روش‌شناسی تفسیر یافته‌ها را پیچیده می‌کند. تنوع در تکنیک‌های اندازه‌گیری از ضبط حرکت سه‌بعدی به‌عنوان استاندارد طلایی تا تحلیل ویدئویی دو بعدی و واحدهای اینرسی بر دقت و قابلیت مقایسه ارزیابی‌های والگوس تأثیر می‌گذارد [12، 15]. تعریف آستانه والگوس بالا نیز در مطالعات به‌طور گسترده متفاوت بود (5 تا 15 درجه) که تحت تأثیر نوع مهارت فرود، دستورالعمل‌های آزمون، ارتفاع پرش و وضعیت خستگی قرار داشت [18، 19]. این تنوع برقراری آستانه‌‌های خطر جهانی را محدود می‌کند و نیاز مبرم به استاندارد سازی روش‌ شناسی را در تحقیقات آینده تأکید می‌نماید. همچنین، محدودیت‌هایی مانند حجم نمونه کوچک، عدم محاسبه قدرت آماری (در 95 درصد مطالعات) و تنظیم نا کافی برای متغیر های مخدوش‌ کننده سوگیری احتمالی ایجاد می‌کنند [42]. این ناهمگنی در مجموع مانع از انجام متاآنالیز کمی شد و نیاز به پروتکل‌های استاندارد اندازه‌گیری، پیگیری طولانی‌مدت با ثبت دقیق آسیب و ورود جمعیت‌های متنوع‌ تر شامل مردان، ورزشکاران مسن‌تر و سطوح رقابتی مختلف را در تحقیقات آینده نمایان می‌سازد [23، 42].

محدودیت‌ها
این بررسی نظام‌مند محدودیت‌‌های متعددی دارد که هنگام تفسیر یافته‌ها باید در نظر گرفته شود. اول، حذف عمدی مطالعات غیرانگلیسی و طراحی‌های گذشته‌نگر — رویه‌های رایج در بررسی‌های نظام‌مند برای اطمینان از دقت روش‌شناسی — ممکن است شواهد مرتبط را حذف کرده و سوگیری زبانی یا انتشار ایجاد کند. دوم، جست‌وجو به پایگاه‌های اصلی تا دسامبر 2025 محدود بود و ممکن است ادبیات خاکستری یا انتشارات بسیار جدید را از دست دهد. سوم، ناهمگنی قابل‌توجه در روش‌های اندازه‌گیری والگوس دینامیک زانو (سه ‌بعدی در مقابل دو بعدی در مقابل تحلیل ویدئویی)، تعریف آستانه‌‌های والگوس بالا (5–5 درجه) و پروتکل‌‌های مهارت فرود، مانع از انجام فراتحلیل کمی شد. علاوه‌براین، طراحی مطالعات واردشده کاملاً یکدست نبود؛ بخشی از آن‌ها کوهورت آینده‌ نگر با پیگیری آسیب بودند، درحالی‌که برخی دیگر طراحی مقطعی آزمایشگاهی یا تحلیل ویدئویی داشتند. این ناهمگنی در طراحی، مقایسه مستقیم یافته‌‌ها را دشوار می‌کند و باید در تفسیر نتایج مد نظر قرار گیرد.همچنین، تمرکز غالب بر ورزشکاران زن جوان تعمیم‌پذیری به مردان، جمعیت‌های مسن‌تر یا سطوح رقابتی متفاوت را محدود می‌کند. پنجم، گزارش‌‌دهی ناسازگار مخدوش‌کننده‌ها (مانند خستگی، شرایط دوگانه‌ مهارت، تأثیرات هورمونی) و عدم محاسبه قدرت در اکثر مطالعات محدودیت‌‌های رایجی هستند که ممکن است دقت تخمین خطر را تحت تأثیر قرار دهند. درنهایت، تمرکز انحصاری بر مهارت فرود ممکن است نقش والگوس دینامیک زانو در حرکات پرخطر دیگر (مانند کاتینگ یا پیوتینگ) را نادیده بگیرد، هرچند این تمرکز برای پاسخ به سؤال تحقیق خاص ضروری بود. این محدودیت‌ها پیشنهاد می‌کنند تحقیقات آینده باید پروتکل‌های استاندارد، پیگیری‌های بلند مدت‌تر، تنظیم بهتر برای مخدوش‌‌کننده‌ها و ورود جمعیت‌های متنوع‌تر را در اولویت قرار دهد تا شواهد قوی‌تری ارائه کند. با یکنواختی روش‌شناسی بیشتر، فراتحلیل‌ها در بررسی‌های آینده ممکن شود.

نتیجه‌گیری
این بررسی نظام‌مند نشان می‌دهد وجود والگوس دینامیک زانو در طی مهارت‌های فرود، به‌‌ویژه در ورزشکاران زن و در مانورهای فرود تک‌ پا، با خطر بالای آسیب غیرتماسی رباط صلیبی قدامی (ACL) ارتباط قوی دارد. با وجود ناهمگونی‌های قابل‌توجه در روش‌شناسی — ازجمله تفاوت در تکنیک‌‌های اندازه‌گیری، تعریف مهارت فرود و معیارهای والگوس بالا —با وجود ناهمگنی قابل‌توجه در روش‌شناسی مطالعات، شواهد جمعی موجود، ارتباط معنادار و پایداری بین والگوس دینامیک زانو و خطر آسیب غیرتماسی ACL را نشان می‌دهند این یافته از اهمیت بالینی قابل‌توجهی بر خوردار است. مداخلات تمرینی نوروماسکولار هدفمند که بر تقویت الایمنت مناسب اندام تحتانی، قدرت ران، عضلات مرکزی بدن و مقاومت در برابر عوامل تشدیدکننده مانند خستگی تأکید دارند، پتانسیل قابل‌توجهی برای کاهش شیوع آسیب ACL، به‌ویژه در جمعیت‌‌های پرخطر ورزشی، دارند. برای پیشرفت در این زمینه، تحقیقات آینده باید بر توسعه پروتکل‌های ارزیابی استاندارد و انجام مطالعات آینده‌نگر با کیفیت بالا تمرکز کنند تا بتوانند مکانیسم‌های خطر را دقیق‌تر شناسایی و استراتژی‌های پیشگیری را بهینه‌سازی نمایند.

ملاحظات اخلاقی
پیروی از اصول اخلاق پژوهش
این مطالعه یک مرور نظام‌مند است که براساس داده‌‌های منتشرشده در پایگاه‌‌های اطلاعاتی انجام‌شده و مداخله مستقیمی روی شرکت‌ کنندگان انسانی یا حیوانی نداشته است؛ بنابراین، نیاز به دریافت کد اخلاق جدید از کمیته اخلاق دانشگاه نبود. 

حامی مالی
این پژوهش هیچ‌گونه کمک مالی از سازمانی‌های دولتی، خصوصی و غیرانتفاعی دریافت نکرده است.

مشارکت نویسندگان
مفهوم‌‌سازی، طراحی مطالعه، روش‌‌شناسی و جست‌وجوی سیستماتیک، غربالگری مقالات و استخراج داده‌ها، ویراستاری، بازبینی انتقادی و نهایی‌‌سازی نوشته: ندا نعمت‌‌زاده و علی فتاحی؛ تفسیر نتایج ونظارت و مدیریت پروژه: علی فتاحی؛ نگارش پیش‌‌نویس اولیه: ندا نعمت‌‌زاده؛

تعارض منافع
بنابر اظهار نویسندگان، این مقاله تعارض منافع ندارد.

بیانیه استفاده از هوش مصنوعی
در فرآیند ویرایش زبانی و بهبود روانی متن مقاله، از ابزارهای هوش مصنوعی مبتنی بر زبان بزرگ (LLM) جهت بازبینی گرامری و ساختاری استفاده شده است. بااین‌حال، تمام محتوای علمی، تحلیل داده‌‌ها، نتیجه‌گیری‌‌ها و صحت‌سنجی نهایی مقاله تماماً تحت نظارت و تأیید نویسندگان بوده و مسئولیت علمی محتوا متعلق به نویسندگان است.

References

1. Norasteh AA, Fadaei Dehcheshmeh M, Shamlou Kazemi A. [The Role of Dynamic Knee Valgus in Occurrence of Knee Injuries: A Review Study. (Persian)] Scientific Journal of Rehabilitation Medicine. 2023; 12(2):186-201. [DOI:10.32598/SJRM.12.2.10]
2. Hewett TE, Myer GD, Ford KR, Heidt RS Jr, Colosimo AJ, McLean SG, et al. Biomechanical measures of neuromuscular control and valgus loading of the knee predict anterior cruciate ligament injury risk in female athletes: A prospective study. The American Journal of Sports Medicine. 2005; 33(4):492-501. [DOI:10.1177/0363546504269591] [PMID]
3. Abbasi S, Rahmatzadeh D, Minoonejad H, Mousavi SH. The effect of fatigue on dynamic knee valgus during landing tasks: A systematic review and meta-analysis. BMC Sports Science, Medicine and Rehabilitation. 2025; 17(1):166. [DOI:10.1186/s13102-025-01205-3] [PMID]
4. Teng PSP, Kong PW, Leong KF. Effects of foot rotation positions on knee valgus during single-leg drop landing: Implications for ACL injury risk reduction. The Knee. 2017; 24(3):547-54. [DOI:10.1016/j.knee.2017.01.014] [PMID]
5. Krosshaug T, Slauterbeck JR, Engebretsen L, Bahr R. Biomechanical analysis of anterior cruciate ligament injury mechanisms: three-dimensional motion reconstruction from video sequences. Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sports. 2007; 17(5):508-19. [DOI:10.1111/j.1600-0838.2006.00558.x] [PMID]
6. Padua DA, Marshall SW, Boling MC, Thigpen CA, Garrett WE Jr, Beutler AI. The Landing Error Scoring System (LESS) is a valid and reliable clinical assessment tool of jump-landing biomechanics: The JUMP-ACL study. The American Journal of Sports Medicine. 2009; 37(10):1996-2002. [DOI:10.1177/0363546509343200] [PMID]
7. Larwa J, Stoy C, Chafetz RS, Boniello M, Franklin C. Stiff landings, core stability, and dynamic knee valgus: a systematic review on documented anterior cruciate ligament ruptures in male and female athletes. International Journal of Environmental Research and Public Health. 2021; 18(7):3826. [DOI:10.3390/ijerph18073826] [PMID]
8. Hewett TE, Torg JS, Boden BP. Video analysis of trunk and knee motion during non-contact anterior cruciate ligament injury in female athletes: Lateral trunk and knee abduction motion are combined components of the injury mechanism. British Journal of Sports Medicine. 2009; 43(6):417-22. [DOI:10.1136/bjsm.2009.059162] [PMID]
9. Myer GD, Ford KR, Khoury J, Succop P, Hewett TE. Biomechanics laboratory-based prediction algorithm to identify female athletes with high knee loads that increase risk of ACL injury. British Journal of Sports Medicine. 2011; 45(4):245-52. [DOI:10.1136/bjsm.2009.069351] [PMID]
10. Koga H, Nakamae A, Shima Y, Iwasa J, Myklebust G, Engebretsen L, et al. Mechanisms for noncontact anterior cruciate ligament injuries: knee joint kinematics in 10 injury situations from female team handball and basketball. The American Journal of Sports Medicine. 2010; 38(11):2218-25. [DOI:10.1177/0363546510373570] [PMID]
11. Sundberg A, Högberg J, Tosarelli F, Buckthorpe M, Della Villa F, Hägglund M, et al. Sport-Specific Injury Mechanisms and Situational Patterns of ACL Injuries: A Comprehensive Systematic Review: A. Sports Medicine. 2025; 55(10):2489-527. [DOI:10.1007/s40279-025-02271-w] [PMID]
12. Erdman A, Loewen A, Dressing M, Wyatt C, Oliver G, Butler L, et al. A 2D video-based assessment is associated with 3D biomechanical contributors to dynamic knee valgus in the coronal plane. Frontiers in Sports and Active Living. 2024; 6:1352286. [DOI:10.3389/fspor.2024.1352286] [PMID]
13. Alanazi SA, Alamrani SA, Bajuaifer SS, Alhammad L, Alotaibi N, Alrashdi NZ, et al. “Returning to Sport Is Not Just About the Knee”: Physiotherapists’ Experiences of the Management of Anterior Cruciate Ligament Injury: A Qualitative Study. Journal of Clinical Medicine. 2025; 14(20):7301. [DOI:10.3390/jcm14207301] [PMID]
14. D’Onofrio R, Alashram AR, Annino G, Masucci M, Romagnoli C, Padua E, et al. Prevention of secondary injury after anterior cruciate ligament reconstruction: Relationship between pelvic-drop and dynamic knee valgus. International Journal of Environmental Research and Public Health. 2023; 20(4):3063. [DOI:10.3390/ijerph20043063] [PMID]
15. Schurr SA, Marshall AN, Resch JE, Saliba SA. Two-dimensional video analysis is comparable to 3D motion capture in lower extremity movement assessment. International Journal of Sports Physical Therapy. 2017; 12(2):163-72. [PMID]
16. Fan B, Xia H, Xu J, Li Q, Shull PB. IMU-based knee flexion, abduction and internal rotation estimation during drop landing and cutting tasks. Journal of Biomechanics. 2021; 124:110549. [DOI:10.1016/j.jbiomech.2021.110549] [PMID]
17. Hasani Chenari R, Mohammad Ali Nasab Firouzjah E, Roshani S. The effect of Stop X exercises on balance, strength and range of motion of male adolescent football players with dynamic knee valgus. Scientific Reports. 2025; 15(1):18213. [DOI:10.1038/s41598-025-00840-7] [PMID]
18. Belkhelladi M, Cierson T, Martineau PA. Biomechanical Risk Factors for Increased Anterior Cruciate Ligament Loading and Injury: A Systematic Review. Orthopaedic Journal of Sports Medicine. 2025; 13(2):23259671241312681. [DOI:10.1177/23259671241312681] [PMID]
19. Wilczyński B, Wąż P, Zorena K, editors. Impact of three strengthening exercises on dynamic knee valgus and balance with poor knee control among young football players: A randomized controlled trial. Healthcare. 2021; 9(5):558. [DOI:10.3390/healthcare9050558] [PMID]
20. Ford KR, Myer GD, Hewett TE. Valgus knee motion during landing in high school female and male basketball players. Medicine and Science in Sports and Exercise. 2003; 35(10):1745-50.[DOI:10.1249/01.MSS.0000089346.85744.D9] [PMID]
21. Olsen OE, Myklebust G, Engebretsen L, Bahr R. Injury mechanisms for anterior cruciate ligament injuries in team handball: A systematic video analysis. The American Journal of Sports Medicine. 2004; 32(4):1002-12. [DOI:10.1177/0363546503261724] [PMID]
22. Chappell JD, Yu B, Kirkendall DT, Garrett WE. A comparison of knee kinetics between male and female recreational athletes in stop-jump tasks. The American Journal of Sports Medicine. 2002; 30(2):261-7. [DOI:10.1177/03635465020300021901] [PMID]
23. Cronström A, Creaby MW, Ageberg E. Do knee abduction kinematics and kinetics predict future anterior cruciate ligament injury risk? A systematic review and meta-analysis of prospective studies. BMC musculoskeletal disorders. 2020; 21(1):563. [DOI:10.1186/s12891-020-03552-3] [PMID]
24. Kiapour AM, Quatman CE, Goel VK, Wordeman SC, Hewett TE, Demetropoulos CK. Timing sequence of multi-planar knee kinematics revealed by physiologic cadaveric simulation of landing: implications for ACL injury mechanism. Clinical Biomechanics. 2014; 29(1):75-82. [DOI:10.1016/j.clinbiomech.2013.10.017] [PMID]
25. Bates NA, Nesbitt RJ, Shearn JT, Myer GD, Hewett TE. Relative strain in the anterior cruciate ligament and medial collateral ligament during simulated jump landing and sidestep cutting tasks: Implications for injury risk. The American Journal of Sports Medicine. 2015; 43(9):2259-69. [DOI:10.1177/0363546515589165] [PMID]
26. Sohrabi C, Franchi T, Mathew G, Kerwan A, Nicola M, Griffin M, et al. PRISMA 2020 statement: What’s new and the importance of reporting guidelines. International Journal of Surgery (London, England). 2021; 88:105918. [DOI:10.1016/j.ijsu.2021.105918] [PMID]
27. Torabi A, Eidiyan-Kakhki MM, Amani-Shalamzari S, Jafari M. The effect of vitamin D supplementation on physical performance of male soccer players: A Systematic review. Journal of Exercise and Health Science. 2022; 2(2):59-74. [DOI:10.22089/jehs.2024.14483.1067]
28. Schiavenato M, Chu F. PICO: What it is and what it is not. Nurse Education in Practice. 2021; 56:103194. [DOI:10.1016/j.nepr.2021.103194] [PMID]
29. Rinaldi VG, Prill R, Jahnke S, Zaffagnini S, Becker R. The influence of gluteal muscle strength deficits on dynamic knee valgus: A scoping review. Journal of Experimental Orthopaedics. 2022; 9(1):81. [DOI:10.1186/s40634-022-00513-8] [PMID]]
30. Yalfani A, Ahmadi M, Asgarpoor A. The effect of kinetic factors of dynamic knee valgus on patellofemoral pain: A systematic review and meta-analysis. Journal of Bodywork and Movement Therapies. 2024; 37:246-53. [DOI:10.1016/j.jbmt.2023.11.001] [PMID]
31. McLean SG, Huang X, Van Den Bogert AJ. Association between lower extremity posture at contact and peak knee valgus moment during sidestepping: Implications for ACL injury. Clinical Biomechanics. 2005; 20(8):863-70. [DOI:10.1016/j.clinbiomech.2005.05.007] [PMID]
32. Sigward SM, Powers CM. Loading characteristics of females exhibiting excessive valgus moments during cutting. Clinical Biomechanics. 2007; 22(7):827-33. [DOI:10.1016/j.clinbiomech.2007.04.003] [PMID]
33. Pollard CD, Sigward SM, Powers CM. Gender differences in hip joint kinematics and kinetics during side-step cutting maneuver. Clinical Journal of Sport Medicine. 2007; 17(1):38-42. [DOI:10.1097/JSM.0b013e3180305de8] [PMID]
34. Boden BP, Torg JS, Knowles SB, Hewett TE. Video analysis of anterior cruciate ligament injury: abnormalities in hip and ankle kinematics. The American Journal of Sports Medicine. 2009; 37(2):252-9. [DOI:10.1177/0363546508328107]
35. Paterno MV, Schmitt LC, Ford KR, Rauh MJ, Myer GD, Huang B, et al. Biomechanical measures during landing and postural stability predict second anterior cruciate ligament injury after anterior cruciate ligament reconstruction and return to sport. The American Journal of Sports Medicine. 2010; 38(10):1968-78. [DOI:10.1177/0363546510376053] [PMID]
36. Schmitz RJ, Kulas AS, Perrin DH, Riemann BL, Shultz SJ. Sex differences in lower extremity biomechanics during single leg landings. Clinical Biomechanics. 2007; 22(6):681-8. [DOI:10.1016/j.clinbiomech.2007.03.001] [PMID]
37. Dix C, Arundale A, Silvers-Granelli H, Marmon A, Zarzycki R, Snyder-Mackler L. Biomechanical measures during two sport-specific tasks differentiate between soccer players who go on to anterior cruciate ligament injury and those who do not: A prospective cohort analysis. International Journal of Sports Physical Therapy. 2020; 15(6):928-35. [DOI:10.26603/ijspt20200928] [PMID]
38. Ford KR, Shapiro R, Myer GD, Van Den Bogert AJ, Hewett TE. Longitudinal sex differences during landing in knee abduction in young athletes. Medicine and Science in Sports and Exercise. 2010; 42(10):1923-31. [DOI:10.1249/MSS.0b013e3181dc99b1] [PMID]
39. Kagaya Y, Fujii Y, Nishizono H. Association between hip abductor function, rear-foot dynamic alignment, and dynamic knee valgus during single-leg squats and drop landings. Journal of Sport and Health Science. 2015; 4(2):182-7. [DOI:10.1016/j.jshs.2013.08.002]
40. Donnelly CJ, Lloyd DG, Elliott BC, Reinbolt JA. Optimizing whole-body kinematics to minimize valgus knee loading during sidestepping: Implications for ACL injury risk. Journal of Biomechanics. 2012; 45(8):1491-7. [DOI:10.1016/j.jbiomech.2012.02.010] [PMID]
41. Kristianslund E, Faul O, Bahr R, Myklebust G, Krosshaug T. Sidestep cutting technique and knee abduction loading: Implications for ACL prevention exercises. British Journal of Sports Medicine. 2014; 48(9):779-83. [DOI:10.1136/bjsports-2012-091370] [PMID]
42. Downs SH, Black N. The feasibility of creating a checklist for the assessment of the methodological quality both of randomised and non-randomised studies of health care interventions. Journal of Epidemiology & Community Health. 1998; 52(6):377-84. [DOI:10.1136/jech.52.6.377] [PMID]
43. Leppänen M, Pasanen K, Kujala UM, Vasankari T, Kannus P, Äyrämö S, et al. Stiff landings are associated with increased ACL injury risk in young female basketball and floorball players. The American Journal of Sports Medicine. 2017; 45(2):386-93. [DOI:10.1177/0363546516665810] [PMID]
44. Drikos S, Fatahi A, Ahmed SA, Molavian R, Giatsis G, Shakeri A. A comparative analysis of volleyball skills in balanced sets for men and women in Asian competitions. Journal of Human Sport and Exercise. 2025; 20(1):180-92. [DOI:10.55860/j7d91004]
45. Mohammad Zaheri R, Majlesi M, Fatahi A. [Assessing the Effects of Fatigue on Ground Reaction Force Variations during Landing after a Spike in Professional Volleyball Players (Persian)]. Journal of Sport Biomechanics. 2024; 10(1):54-68. [DOI:10.61186/JSportBiomech.10.1.54]
46. Molla RY, Fatahi A, Khezri D, Ceylan HI, Nobari H. Relationship between impulse and kinetic variables during jumping and landing in volleyball players. BMC Musculoskeletal Disorders. 2023; 24(1):619. [DOI:10.1186/s12891-023-06757-4] [PMID]
47. Della Villa F, Buckthorpe M, Grassi A, Nabiuzzi A, Tosarelli F, Zaffagnini S, et al. Systematic video analysis of ACL injuries in professional male football (soccer): Injury mechanisms, situational patterns and biomechanics study on 134 consecutive cases. British Journal of Sports Medicine. 2020; 54(23):1423-32. [DOI:10.1136/bjsports-2019-101247] [PMID]
48. Bates NA, Ford KR, Myer GD, Hewett TE. Kinetic and kinematic differences between first and second landings of a drop vertical jump task: Implications for injury risk assessments. Clinical Biomechanics. 2013; 28(4):459-66. [DOI:10.1016/j.clinbiomech.2013.02.013] [PMID]
49. Quatman CE, Kiapour AM, Demetropoulos CK, Kiapour A, Wordeman SC, Levine JW, et al. Preferential loading of the ACL compared with the MCL during landing: a novel in sim approach yields the multiplanar mechanism of dynamic valgus during ACL injuries. The American Journal of Sports Medicine. 2014; 42(1):177-86. [DOI:10.1177/0363546513506558] [PMID]
50. Hu Z, Kim Y, Zhang Y, Zhang Y, Li J, Tang X, et al. Correlation of lower limb muscle activity with knee joint kinematics and kinetics during badminton landing tasks. International Journal of Environmental Research and Public Health. 2022; 19(24):16587. [DOI:10.3390/ijerph192416587] [PMID]
51. Asaeda M, Nakamae A, Hirata K, Kono Y, Uenishi H, Adachi N. Factors associated with dynamic knee valgus angle during single-leg forward landing in patients after anterior cruciate ligament reconstruction. Asia-Pacific Journal of Sports Medicine, Arthroscopy, Rehabilitation and Technology. 2020; 22:56-61. [DOI:10.1016/j.asmart.2020.07.002] [PMID]
52. Sigurðsson HB, Fl Pétursdóttir MK, Briem K. The early peak knee abduction moment waveform is a novel risk factor predicting anterior cruciate ligament injury in young athletes: A prospective study. Knee Surgery, Sports Traumatology, Arthroscopy. 2025; 33(5):1677-85. [DOI:10.1002/ksa.12471] [PMID]
53. Smith HC, Vacek P,  Johnson RJ, Slauterbeck JR, Hashemi J, Shultz S, et al. Risk factors for anterior cruciate ligament injury: A review of the literature-part 1: Neuromuscular and anatomic risk. Sports Health. 2012; 4(1):69-78. [DOI:10.1177/1941738111428281] [PMID]
54. Mozayani H., Zarei M., Movahedinia F. [Comparison of Biomechanical and Neuromuscular Risk Factors of Anterior Cruciate Ligament Injury in Different Phases of the Menstrual Cycle of Elite Female Athletes: A Systematic Review (Persian)]. Studies in Sport Medicine. 2025; 17(45):17–40. [DOI:10.22089/smj.2025.17288.1776]
55. Myer GD, Sugimoto D, Thomas S, Hewett TE. The influence of age on the effectiveness of neuromuscular training to reduce anterior cruciate ligament injury in female athletes: A meta-analysis. The American Journal of Sports Medicine. 2013; 41(1):203-15. [DOI:10.1177/0363546512460637] [PMID]
56. Bates NA, Ford KR, Myer GD, Hewett TE. Timing differences in the generation of ground reaction forces between the initial and secondary landing phases of the drop vertical jump. Clinical Biomechanics. 2013; 28(7):796-9. [DOI:10.1016/j.clinbiomech.2013.07.004] [PMID]
57. Tamura A, Akasaka K, Otsudo T, Shiozawa J, Toda Y, Yamada K. Dynamic knee valgus alignment influences impact attenuation in the lower extremity during the deceleration phase of a single-leg landing. Plos One. 2017; 12(6):e0179810. [DOI:10.1371/journal.pone.0179810] [PMID]
58. Sundberg A, Senorski RH, Högberg J, Piussi R, Samuelsson K, Thomeé R, et al. Persistent isokinetic knee flexion strength deficits at the time of return to sport are not associated with a second ACL injury. Knee Surgery, Sports Traumatology, Arthroscopy. 2025; 33(8):2971-83. [DOI:10.1002/ksa.12718] [PMID]
59. Straub RK, Powers CM. Prediction of secondary ACL injury in female athletes using 2D video-based measurements obtained during dynamic tasks: A retrospective case-control study. British Journal of Sports Medicine. 2025; 59(20):1418-25. [DOI:10.1136/bjsports-2025-109886] [PMID]
60. Willson JD, Dougherty CP, Ireland ML, Davis IM. Core stability and its relationship to lower extremity function and injury. JAAOS-Journal of the American Academy of Orthopaedic Surgeons. 2005; 13(5):316-25. [DOI:10.5435/00124635-200509000-00005] [PMID]
61. Zazulak BT, Hewett TE, Reeves NP, Goldberg B, Cholewicki J. Deficits in neuromuscular control of the trunk predict knee injury risk: A prospective biomechanical-epidemiologic study. The American Journal of Sports Medicine. 2007; 35(7):1123-30. [DOI:10.1177/0363546507301585] [PMID]
62. Hu M, Xu X, Mei J. Ankle joint pressure change before and after subtalar joint arthrodesis in varus and valgus malalignment of the tibia. Journal of Orthopaedic Surgery. 2022; 30(1):10225536221098478.  [DOI:10.1177/10225536221098478] [PMID]
63. Soligard T, Myklebust G, Steffen K, Holme I, Silvers H, Bizzini M, et al. Comprehensive warm-up programme to prevent injuries in young female footballers: Cluster randomised controlled trial. BMJ. 2008; 337:a2469. [DOI:10.1136/bmj.a2469] [PMID]