Alem M, Khalkhali Zavieh M, khademi-kalantari K, Akbarzadeh Baghban A. Effect of Concurrent Unilateral Transcranial Stimulation of Primary Motor Cortex and Dorsolateral Prefrontal Cortex by Direct Current Stimulation on Tremor: A Case Report Study. jrehab 2026; 27 (2)
URL:
http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3701-fa.html
عالم منیره، خلخالی زاویه مینو، خادمی کلانتری خسرو، اکبرزاده باغبان علیرضا. تاثیر تحریک همزمان یکطرفه فراجمجه ای کورتکس حرکتی اولیه و کورتکس خلفی خارجی پری فرونتال با جریان الکتریکی مستقیم بر ترمور:یک مطالعه گزارش موردی. مجله توانبخشی. 1405; 27 (2)
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3701-fa.html
1- گروه فیزیوتراپی ، دانشکده علوم توانبخشی ، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
2- گروه فیزیوتراپی ، دانشکده علوم توانبخشی ، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ، minoo_kh@yahoo.com
3- گروه فیزیوتراپی ، دانشکده علوم توانبخشی ، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
4- مرکز تحقیقات پروتئومیکس ، گروه آمار زیستی، دانشکده پیراپزشکی ، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، تهران ، ایران
چکیده: (13 مشاهده)
مقدمه : ترمور به حرکات غیرعادی یک یا چند بخش از بدن در حین انجام فعالیت های مختلف گفته می شود که براساس مطالعات اخیر شایع ترین اختلال نورودژنراتیو می باشد. تحریک فراجمجمه ای با جریان الکتریکی مستقیم یکی از مدالیته های غیرتهاجمی است که باعث افزایش تحریک پذیری کورتکس می شود و اثرات سودمندی در درمان بسیاری از اختلالات مغزی دارد.
گزارش مورد : هدف ما در این مطالعه گزارش موردی بررسی اثر روش درمانی تحریک ناحیه کورتکس اولیه حرکتی و بهبود ارتباط آن با مدار تالاموس –کورتکس –مخچه می باشد. مطالعات پیشین نشان داده اند که تحریک همزمان کورتکس اولیه حرکتی و ناحیه خلفی خارجی پری فرونتال اثرات تحریکی بیشتر و طولانی تری را به همراه دارد. بیمار با مشکل ترمور دست راست با منشا نامشخص دو جلسه درمان با فاصله یک هفته دریافت نمود که در جلسه اول فقط ناحیه کورتکس اولیه حرکتی و در جلسه دوم نواحی کورتکس اولیه حرکتی و خلفی خارجی پری فرونتال به صورت همزمان تحریک شدند. قبل از جلسه اول و بعد از پایان جلسه دوم و یک ماه و سه ماه بعداز درمان شدت ترمور با شاخص Fahn-Tolosa-Marin و کیفیت زندگی با شاخصShort- Form-12 (SF12) ارزیابی شد.
یافته ها : در انتهای جلسات درمانی شدت ترمور از 9 به 1 و کیفیت زندگی از 26 به 40 رسید و امتیاز این شاخص ها تا 3 ماه پس از درمان ثابت بود که نشانه ماندگاری اثر درمان می باشد.
نتیجه گیری : به نظر می رسد که درمان پیشنهادی بر روی ترمور بیمار موثر بوده است و باعث کاهش شدت ترمور و بهبود کیفیت زندگی بیمار شده است.
نوع مطالعه:
گزارش موردی |
موضوع مقاله:
فیزیوتراپی دریافت: 1404/8/11 | پذیرش: 1405/3/2 | انتشار: 1405/4/21