دوره 6، شماره 1 - ( بهار 1384 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Bahrami M H, Rayegani S M, Nikou M R. Prevalence of Martin-Gruber Anastomosis on Electrophysiological Studies in Normal Subjects. Archives of Rehabilitation. 2005; 6 (1) :15-18
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-94-fa.html
بهرامی محمدحسن، رایگانی سیدمنصور، نیکو محمدرضا. تعیین شیوع الکتروفیزیولوژیک آناستوموز مارتین گروبر در افراد عادی. فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی. 1384; 6 (1) :15-18

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-94-fa.html


1- استاديار دانشگاه علوم بهزستی و توانبخشی، تهران، ایران. ، E-mail: mohamadrezanikoo@yahoo.com
چکیده:   (6280 مشاهده)

هدف: ارتباط بین اعصاب مدیان و اولنار در ساعد که آناستوموز مارتین-گروبر نامیده می‌شود، توسط مطالعات آناتومیک و یا الکترودیاگنوستیک قابل اثبات است. دانش این آناستوموز از اهمیت ویژه‌ای در ضایعات محیطی اعصاب مدیان و اولنار برخوردار است. بنابراین در قدم اول -به‌عنوان هدف اصلی- شیوع این آناستوموز در جوامع مختلف باید تعیین گردد. مطالعه اخیر در بیمارستان شهدای تجریش در سال 1381 انجام شده است.

روش بررسی: مطالعه در یک گروه 106 نفری (212 دست) که از نظر اعصاب محیطی دست‌ها کاملاً سالم بودند، انجام گرفت و افراد دارای بیماری‌های CTS، نوروپاتی اولنار و پلی‌نوروپاتی از مطالعه حذف شدند. تحریک Supramaximal روی اعصاب مدیان و اولنار در قسمت‌های پروگزیمال و دیستال داده و CAMP از عضلات A.P.B و A.D.M و F.D.I ثبت شد. کرایتریای تشخیصی آناستوموز شامل: 1- ارتفاع موج CAMP از عضله A.P.B و تحریک مدیان در قسمت پروگزیمال&le‌دیستال؛ 2- ارتفاع موج CAMP از عضله A.D.M و تحریک اولنار در قسمت دیستال‌<‌پروگزیمال؛ 3- ثبت negative CAMP از عضلات F.D.I یا A.D.M و با تحریک عصب مدیان در آرنج.

یافته‌ها: در این مطالعه 212 بازو (50 درصد راست و 50 درصد چپ) مورد بررسی قرار گرفت. متوسط سنی بیماران 26 سال بود و شامل محدوده‌ای بین 15 تا 45 سال می‌شد و 52 نفر از بیماران زن بودند. 11 نفر از 106 بیمار مورد مطالعه براساس معیارهای تشخیصی، دارای آناستوموز بودند که شیوع 3/10 درصد را شامل می‌شود. نسبت زن به مرد نیز 4/7 است.

نتیجه‌گیری: براساس این مطالعه شیوع آناستوموز حدوداً 10 درصد است؛ در‌حالی‌که در آخرین مطالعات دیگر شیوع آن 34-31 درصد گزارش شده است که برای اثبات آن لازم است مطالعات دیگری در سطح وسیع‌تری از جامعه به انجام برسد.

متن کامل [PDF 281 kb]   (1125 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۸۶/۶/۱۴ | پذیرش: ۱۳۹۴/۷/۱۶ | انتشار: ۱۳۹۴/۷/۱۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb