دوره 13، شماره 2 - ( تابستان 1391 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Talebi G A, Eteraf-Oskouei M A, Shakouri S K. The Effect of Neuromobilization on Clinical Findings in Patients with Carpal Tunnel Syndrome. jrehab. 2012; 13 (2) :74-83
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-834-fa.html
طالبی قدم‌علی، اعتراف‌اسکویی میرعلی، شکوری سیدکاظم. تاثیر موبیلیزاسیون عصب بر یافته‌های بالینی در افراد مبتلا به سندروم تونل کارپ. فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی. 1391; 13 (2) :74-83

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-834-fa.html


1- استاديار دانشگاه علوم پزشکی تبریز
2- دانشيار دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران. ، eterafoskouei@tbzmed.ac.ir
3- استاد دانشگاه علوم پزشکی تبریز
چکیده:   (8111 مشاهده)

هدف: در سال‌های اخیر استفاده از تکنیک‌های موبیلیزاسیون عصب در فیزیوتراپی گیرافتادگی‌‌های اعصاب محیطی مطرح شده است. در این مطالعه سعی شد تا تأثیر افزودن تکنیک‌های موبیلیزاسیون عصب به مدالیته‌های فیزیوتراپی بر جنبه‌های مختلف ارزیابی بالینی مبتلایان به سندرم تونل کارپ بررسی شود.

روش بررسی: در این کار آزمائی بالینی، ۲۰ بیمار مبتلا به سندرم تونل کارپ به صورت تصادفی به دو گروه کنترل و درمان تقسیم شدند. در هر دو گروه به مدت ۴ هفته از اسپلینت استراحت، دستگاه تحریک الکتریکی پوستی و اولتراسوند استفاده شد. در گروه درمان، علاوه بر مدالیته‌های فیزیوتراپی از تکنیک‌های موبیلیزاسیون عصب استفاده شد. مقیاس شدت سمپتوم‌ها، مقیاس بصری درد، مقیاس وضعیت عملکردی، علامت فالن، تانسیون عصب مدین، و زمان‌های تأخیری هدایت دیستال حسی و حرکتی عصب مدین مورد ارزیابی قرار گرفت. آزمون‌های کولموگروف-اسمیرنوف، تی زوجی، تی مستقل و مک‌نمار برای تحلیل داده‌ها استفاده شد.

یافته‌ها: مقیاس شدت سمپتوم‌ها، مقیاس بصری درد، تانسیون عصب مدین و علامت فالن در هر دو گروه کنترل (به ترتیب P=0/001, P=0/031, P=0/011, P=0/028) و درمان (به ترتیب ۰/۰۰۱>P>۰/۰۰۱, P>۰/۰۰۱, P>۰/۰۰۸, P) بهبود یافتند؛ اما مقیاس وضعیت عملکردی (۰٫۰۰۱>P) و زمان تأخیری دیستال حرکتی (۰/۰۱۵=P) تنها در گروه درمان بهبود یافت. تانسیون عصب مدین (۰/۰۰۱=P) و مقیاس وضعیت عملکردی (۰/۰۰۴=P) در گروه درمان بهبودی بیشتری را نشان داد؛ اما اختلاف معناداری بین دو گروه از لحاظ سایر متغیرها مشاهده نشد.

نتیجه‌گیری: مدالیته‌های فیزیوتراپی و موبیلیزاسیون عصب هر یک تأثیر مفیدی بر یافته‌های ارزیابی ذهنی و فیزیکی سندرم تونل کارپ دارند. افزودن تکنیک‌های موبیلیزاسیون عصب به برنامه فیزیوتراپی معمول باعث افزایش اثرات سودمند درمانی می‌شود.

متن کامل [PDF 837 kb]   (1177 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: فیزیوتراپی
دریافت: ۱۳۹۰/۳/۱۱ | پذیرش: ۱۳۹۱/۱۲/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۱/۱۲/۲۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb