جلد 11 - ویژه‌نامه توان‌بخشی اعصاب اطفال                   دوره، ، فصل و سال، مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Yonesian S, Yadegari F, Soleimani F, Karimlou M. Effect of Beckman Oral Stimulation Program on Time to Attainment of Independent Oral Feeding in Preterm Infants in NICU. Archives of Rehabilitation. 2011; 11 :65-72
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-717-fa.html
یونسیان شریفه، یادگاری فریبا، سلیمانی فرین، کریملو مسعود. بررسی تاثیر برنامه تحریکات دهانی بکمن بر زمان دستیابی به تغذیه دهانی مستقل نوزادان نارس بستری در واحد مراقبتهای ویژه نوزادان . فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی. 1389; 11 () :65-72

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-717-fa.html


1- کارشناس ارشد گفتاردرمانی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال، تهران، ایران. ، yonessian@yahoo.com
2- کارشناس ارشد گفتاردرمانی، عضو هيأت علمی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، گروه گفتاردرمانی
3- متخصص اطفال دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال
4- دکترای آمار زيستی، دانشيار دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی
چکیده:   (10817 مشاهده)

هدف: هدف این مقاله بررسی تاثیر برنامه تحریکات دهانی بکمن بر زمان دستیابی به تغذیه دهانی مستقل در نوزادان نارس متولد شده با سن جنینی (32-26) هفته می باشد.

روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع کارآزمایی بالینی می باشد.آزمودنیهای این ﭘﮊ وهش شامل 20 نوزادان نارس (32-26 هفته) بخش مراقبت های ویژه نوزادان بیمارستان ولیعصر تهران می باشند که به صورت تخصیص تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. نوزادان گروه آزمایش برنامه تحریک دهانی شامل 15 دقیقه تحریک که 12 دقیقه از آن به تحریک اطراف و داخل دهان و 3 دقیقه پایانی آن به مکیدن غیر تغذیه ای (مکیدن انگشت ﭘﮊ وهشگر ) اختصاص می یافت را دریافت می کردند که این برنامه تحریکی به مدت 10 روز متوالی انجام می شد ، نوزادان گروه کنترل برنامه تحریکات دهانی را در یافت نمی کردند.

  گروه مورد و شاهد از لحاظ زمان دستیابی به یک، چهار و هشت بار تغذیه دهانی در روز ، فاصله زمانی بین دفعات مختلف تغذیه و مدت زمان بستری در بیمارستان مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند.

یافته‌ها: نوزادان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل، تغذیه دهانی مستقل را بطور معناداری زودتر کسب کردند (P<0/001) . مدت زمان بستری در بیمارستان در گروه آزمایش بطور معنی داری ، کوتاه تر از گروه کنترل بود (P<0/001) .

نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه از این فرضیه حمایت می کند که تحریکات دهانی پیش تغذیه ای و مکیدن غیر تغذیه ای زمان دستیابی به تغذیه دهانی مستقل وزمان ترخیص از بیمارستان را در نوزادان نارس تسریع می بخشند .

متن کامل [PDF 818 kb]   (1399 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: گفتاردرمانی
دریافت: ۱۳۸۹/۱۰/۱۲ | پذیرش: ۱۳۹۰/۱/۳۰ | انتشار: ۱۳۹۲/۱۰/۱۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb