جلد 11 - ویژه‌نامه توان‌بخشی اعصاب اطفال                   دوره، ، فصل و سال، مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Yonesian S, Yadegari F, Soleimani F, Karimlou M. Effect of Beckman Oral Stimulation Program on Time to Attainment of Independent Oral Feeding in Preterm Infants in NICU. jrehab. 2011; 11 :65-72
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-717-fa.html
یونسیان شریفه، یادگاری فریبا، سلیمانی فرین، کریملو مسعود. بررسی تاثیر برنامه تحریکات دهانی بکمن بر زمان دستیابی به تغذیه دهانی مستقل نوزادان نارس بستری در واحد مراقبتهای ویژه نوزادان . مجله توانبخشی. 1389; 11 () :65-72

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-717-fa.html


1- کارشناس ارشد گفتاردرمانی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال، تهران، ایران. ، yonessian@yahoo.com
2- کارشناس ارشد گفتاردرمانی، عضو هيأت علمی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، گروه گفتاردرمانی
3- متخصص اطفال دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال
4- دکترای آمار زيستی، دانشيار دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی
چکیده:   (11359 مشاهده)

هدف: هدف این مقاله بررسی تاثیر برنامه تحریکات دهانی بکمن بر زمان دستیابی به تغذیه دهانی مستقل در نوزادان نارس متولد شده با سن جنینی (32-26) هفته می باشد.

روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع کارآزمایی بالینی می باشد.آزمودنیهای این ﭘﮊ وهش شامل 20 نوزادان نارس (32-26 هفته) بخش مراقبت های ویژه نوزادان بیمارستان ولیعصر تهران می باشند که به صورت تخصیص تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. نوزادان گروه آزمایش برنامه تحریک دهانی شامل 15 دقیقه تحریک که 12 دقیقه از آن به تحریک اطراف و داخل دهان و 3 دقیقه پایانی آن به مکیدن غیر تغذیه ای (مکیدن انگشت ﭘﮊ وهشگر ) اختصاص می یافت را دریافت می کردند که این برنامه تحریکی به مدت 10 روز متوالی انجام می شد ، نوزادان گروه کنترل برنامه تحریکات دهانی را در یافت نمی کردند.

  گروه مورد و شاهد از لحاظ زمان دستیابی به یک، چهار و هشت بار تغذیه دهانی در روز ، فاصله زمانی بین دفعات مختلف تغذیه و مدت زمان بستری در بیمارستان مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند.

یافته‌ها: نوزادان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل، تغذیه دهانی مستقل را بطور معناداری زودتر کسب کردند (P<0/001) . مدت زمان بستری در بیمارستان در گروه آزمایش بطور معنی داری ، کوتاه تر از گروه کنترل بود (P<0/001) .

نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه از این فرضیه حمایت می کند که تحریکات دهانی پیش تغذیه ای و مکیدن غیر تغذیه ای زمان دستیابی به تغذیه دهانی مستقل وزمان ترخیص از بیمارستان را در نوزادان نارس تسریع می بخشند .

متن کامل [PDF 818 kb]   (1619 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: گفتاردرمانی
دریافت: ۱۳۸۹/۱۰/۱۲ | پذیرش: ۱۳۹۰/۱/۳۰ | انتشار: ۱۳۹۲/۱۰/۱۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb