دوره 1، شماره 3 - ( زمستان 1379 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Pishyareh E, Ebrahimi E, Hosseini S A, Kazem-Nejad A, Ramin M. The Impact of Cranios acral Therapy on Inhibition of Hypertonicity of the Lower Limb in Children with Dipelgia Spastic Cerebral Palsy of 3-8 Years Old. Archives of Rehabilitation. 2001; 1 (3) :7-11
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-523-fa.html
پیشیاره ابراهیم، ابراهیمی اسماعیل، حسینی سیدعلی، کاظم‌نژاد انوشیروان، رامین محمد. بررسی نقش تسهیل کننده روش کرانیوساکرال تراپی همراه با روش بوبت در کاهش اسپاستیسیته اندام تحتانی کودکان دایپلژی اسپاستیک 3 تا 8 ساله. فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی. 1379; 1 (3) :7-11

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-523-fa.html


1- کارشناسی ارشد گروه کار درمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.
چکیده:   (7844 مشاهده)

هدف: هدف از انجام این کار کارآزمایی بالینی، بررسی نقش تسهیل کننده روش کرانیو ساکرال تراپی در کاهش اسپاستی سیته اندام تحتانی کودکان دایپلژی اسپاستیک بوده است.

روش بررسی: این بررسی در جامعه آماری 100 کودک فلج مغزی صورت گرفته و 36 کودک دایپلژ ی اسپاستیک در دامنه سنی 3-8 سال در دو گروه 18 نفری کنترل و مورد، تحت مطالعه قرار گرفتند. افراد هر گروه طی 30 جلسه درمانی به صورت 3 جلسه در هفته و هر جلسه به مدت یک ساعت تحت درمان قرار گرفتند. در گروه مورد ابتدا تکنیک های عمومی و ده گانه و سپس تکنیکهای موضعی کرانیوساکرال تراپی انجام می شد، سپس مطابق روش بوبت تحت درمان قرار می گرفتند اما در گروه شاهد تنها از روش بوبت استفاده می شد. ارزیابی تونوس عضلانی به وسیله معیارModifed Ashworth دامنه حرکتی غیر فعال به وسیله گونیامتری، مرحله رشد حرکتی توسط معیار بوبت انجام گرفت. کلیه کودکان در طی سه ماه، دوبار (یک بار پیش از شروع درمان و یکبار در پایان مدت تعیین شده) مورد ارزیابی قرار گرفتند و نتایج حاصله در هر گروه توسط آزمون آماری «تی زوجی» (2) و بین دو گروه توسط آزمون آماری «تی مستقل» با یکدیگر مقایسه شد،در مورد نتایج حاصله نیز از آزمون «همبستگی» (4) به منظور بررسی همبستگی ها استفاده گردید، و برای بررسی ارتباط بین جنس و گروه های مورد تحقیق، آزمون «کای .دو» (5) مورد استفاده قرار گرفت.

یافته‌ها: نتایج حاصله نشان دهنده بهبودی معنی دار در هر دو گروه بود؛ اما در گروه مورد، کاهش هایپر تونسیته اداکتورهای رانی و پلانتارفلکسورهای مچ پا از گروه شاهد بود؛ همچنین در گروه مورد افزایش دامنه حرکتی غیر فعال بداکشن رانی و دورسی فلکشن مچ پا بیشتر از گروه شاهد بود و نیز ارتباط معنی داری بین افزایش دامنه حرکتی فعال ابداکش رانی و بهبود مرحله رشد حرکتی با کاهش هایپر تونیسیته اداکتورهای رانی دیده شد.

نتیجه‌گیری:  تمام موارد بالا در مجموعه 5% بوده و عواقب بالینی O.T. ذکر شده است.

متن کامل [PDF 232 kb]   (939 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۸۹/۵/۱۴ | پذیرش: ۱۳۹۴/۷/۲۱ | انتشار: ۱۳۹۴/۷/۲۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb