جلد 11 - ویژه‌نامه توان‌بخشی اعصاب اطفال                   دوره، ، فصل و سال، مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Nezadi-Kashani G, Mirzamani S M, Davarmanesh A, Salehi M, Massah-Choolaby O, Hashemi M et al . The Effect of Painting in Reduction of Aggression in Educable Mentally Retarded Female Students in Primary School. Archives of Rehabilitation. 2011; 11 :80-87
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-391-fa.html
نزادی کاشانی غزاله، میرزمانی سید محمود، داورمنش عباس، صالحی مسعود، مساح چولابی امید، هاشمی محبوبه و همکاران.. تأثیر نقاشی بر کاهش پرخاشگری دانش آموزان دختر عقب مانده ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی . فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی. 1389; 11 () :80-87

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-391-fa.html


1- کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنايی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال، تهران، ایران. ، ghazalehnezadi@yahoo.com
2- دکترای روانشناسی بالينی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اسلامشهر
3- کارشناسی ارشد روانشناسی تربيتی، مربی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی
4- دکترای آمار زيستی، استاديار دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی
5- پزشک عمومی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی
6- کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنايی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال
7- کارشناسی ارشد روانشناسی شخصيت دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج
چکیده:   (13333 مشاهده)

هدف: رفتار پرخاشگری مشکلی متداول میان افراد عقب مانده ی ذهنی است. یکی از روش های پیشنهاد شده جهت درمان پرخاشگری، هنردرمانی است. بر این اساس، هدف از مطالعه حاضر، تعیین میزان تأثیر نقاشی برکاهش پرخاشگری دانش آموزان دختر عقب مانده ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی شهرستان کرج می باشد.

روش بررسی: در این پژوهش که یک مطالعه مداخله ای از نوع شبه تجربی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه های کنترل و آزمایش است، 52 دانش آموز دختر عقب مانده ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی شهرستان کرج با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای پس از لحاظ کردن ملاک های ورود به مطالعه، جهت شرکت در پژوهش انتخاب شدند. برای سنجش میزان پرخاشگری دانش آموزان از پرسشنامه پرخاشگری کودکان کم توان ذهنی (.B.D.Gh) استفاده شد. پس از استخراج نتایج پیش آزمون، با توجه به پایه ی تحصیلی، سن و میزان پرخاشگری، دانش آموزان در دو گروه همتا قرار داده شدند و به صورت تصادفی یک گروه به عنوان گروه کنترل و دیگری به عنوان گروه آزمایش انتخاب شد. سپس گروه آزمایش در 8 جلسه ی پی در پی، هر روز طبق دستورالعمل به نقاشی پرداختند. اجرای پرسشنامه پرخاشگری به عنوان پس آزمون، 10 روز پس از آخرین جلسه اجرا انجام شد تا مشخص شود که آیا این روش در کاهش پرخاشگری مؤثر بوده است یا خیر؟ داده های بدست آمده با استفاده از آزمون های آماری تی مستقل و زوجی، کولموگروف اسمیرنوف، تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که بین میانگین نمرات پیش آزمون و پس آزمون پرخاشگری کل، پرخاشگری غیر کلامی به خود، پرخاشگری کلامی به غیر خود و پرخاشگری غیر کلامی به غیر خود گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معناداری وجود دارد (001/0>P). ولی بین میانگین نمرات پیش آزمون و پس آزمون پرخاشگری کلامی به خود گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معناداری وجود ندارد.

نتیجه گیری: نقاشی روش مؤثری برای کاهش پرخاشگری دانش آموزان دختر عقب مانده ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی است.

متن کامل [PDF 762 kb]   (2306 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردی | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۸۸/۱۰/۱۸ | پذیرش: ۱۳۹۲/۱۰/۱۶ | انتشار: ۱۳۹۲/۱۰/۱۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb