دوره 27، شماره 4 - ( زمستان-در حال انتشار 1405 )
دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Piri E, Jafarnezhadgero A, JabarAli M. What Really Determines Surgical Success? An Editorial Perspective on the Role of Graft Type, Fixation, Surgical Angle, and Instrumentation. Arch Rehabil 2026; 27 (4)
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3799-fa.html
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3799-fa.html
پیری ابراهیم، جعفرنژادگرو امیرعلی، جبارعلی ماکوان. چه چیزی موفقیت بازسازی رباط صلیبی قدامی را تعیین میکند؟ نگاهی تحلیلی به نقش نوع گرافت، فیکساسیون، هندسه تونل و فناوریهای کمکجراحی. مجله توانبخشی. 1405; 27 (4)
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3799-fa.html
1- گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. و گروه پزشکی مولکولی و جراحی، موسسه کارولینسکا، سولنا، سوئد. ، ebrahimpiri@uma.ac.ir
2- گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
3- گروه تربیت بدنی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه حلبچه، حلبچه، اقلیم کردستان، عراق
2- گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
3- گروه تربیت بدنی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه حلبچه، حلبچه، اقلیم کردستان، عراق
چکیده: (9 مشاهده)
زمینه: بازسازی رباط صلیبی قدامی همچنان یکی از شایعترین اعمال جراحی ارتوپدی در سراسر جهان است. با وجود دههها بهبود و تکامل فنی، موفقیت جراحی اغلب از طریق مقایسههای مجزا و تکمتغیره، مانند نوع گرافت، روش فیکساسیون یا تکنیک دریلینگ ارزیابی میشود. این رویکرد تقلیلگرایانه ممکن است تعاملات پیچیده بیومکانیکی و زیستی را که در نهایت نتایج بلندمدت را تعیین میکنند، پنهان سازد.
هدف: بررسی انتقادی چهار رکن اصلی جراحی در بازسازی رباط صلیبی قدامی شامل انتخاب گرافت، راهبرد فیکساسیون، زاویه تونل (از جمله زاویه خمیدگی گرافت) و فناوریهای کمکجراحی، و تأکید بر ضرورت یک چارچوب تصمیمگیری یکپارچه و چندعاملی است.
یافتههای کلیدی: شواهد موجود نشان میدهد که در پیامدهای کوتاهمدت تا میانمدت، میان گرافتها و ابزارهای فیکساسیون رایج تفاوت قابلتوجهی وجود ندارد، در حالی که سیستمهای رباتیک و ناوبری، دقت ایجاد تونل را بهبود میبخشند. با این حال، اغلب مطالعات این متغیرها را بهصورت مجزا ارزیابی میکنند و به ندرت وابستگیهای متقابل بیومکانیکی آنها را در نظر میگیرند. دادههای نوظهور نشان میدهد که سازگاری گرافت–فیکساسیون، زاویه خمیدگی گرافت و موقعیت تونل بهصورت تعاملی عمل کرده و ممکن است بر گشادشدگی تونل، یکپارچگی گرافت و پایداری بلندمدت تأثیر بگذارند. با این وجود، هیچ کارآزمایی بالینی سطح بالا بهطور نظاممند این تعاملات را بررسی نکرده است. این پراکندگی شواهد، توسعه راهبردهای جراحی فردمحور را محدود میکند.
نتیجهگیری: موفقیت جراحی در بازسازی رباط صلیبی قدامی به احتمال زیاد توسط یک تکنیک برتر واحد تعیین نمیشود، بلکه از تعاملات پیچیده و احتمالاً غیرخطی میان نوع گرافت، سازه فیکساسیون، هندسه تونل و کمکهای فناورانه ناشی میگردد. پژوهشهای آینده باید فراتر از کارآزماییهای برتری تکمتغیره حرکت کرده و به سوی مدلهای چندعاملی و بیمارمحور که پارامترهای بیومکانیکی و پیامدهای بالینی بلندمدت را دربر میگیرند، سوق یابند. تنها از طریق چنین رویکردهای یکپارچهای میتوان عوامل واقعی تعیینکننده موفقیت بازسازی رباط صلیبی قدامی را مشخص کرد.
هدف: بررسی انتقادی چهار رکن اصلی جراحی در بازسازی رباط صلیبی قدامی شامل انتخاب گرافت، راهبرد فیکساسیون، زاویه تونل (از جمله زاویه خمیدگی گرافت) و فناوریهای کمکجراحی، و تأکید بر ضرورت یک چارچوب تصمیمگیری یکپارچه و چندعاملی است.
یافتههای کلیدی: شواهد موجود نشان میدهد که در پیامدهای کوتاهمدت تا میانمدت، میان گرافتها و ابزارهای فیکساسیون رایج تفاوت قابلتوجهی وجود ندارد، در حالی که سیستمهای رباتیک و ناوبری، دقت ایجاد تونل را بهبود میبخشند. با این حال، اغلب مطالعات این متغیرها را بهصورت مجزا ارزیابی میکنند و به ندرت وابستگیهای متقابل بیومکانیکی آنها را در نظر میگیرند. دادههای نوظهور نشان میدهد که سازگاری گرافت–فیکساسیون، زاویه خمیدگی گرافت و موقعیت تونل بهصورت تعاملی عمل کرده و ممکن است بر گشادشدگی تونل، یکپارچگی گرافت و پایداری بلندمدت تأثیر بگذارند. با این وجود، هیچ کارآزمایی بالینی سطح بالا بهطور نظاممند این تعاملات را بررسی نکرده است. این پراکندگی شواهد، توسعه راهبردهای جراحی فردمحور را محدود میکند.
نتیجهگیری: موفقیت جراحی در بازسازی رباط صلیبی قدامی به احتمال زیاد توسط یک تکنیک برتر واحد تعیین نمیشود، بلکه از تعاملات پیچیده و احتمالاً غیرخطی میان نوع گرافت، سازه فیکساسیون، هندسه تونل و کمکهای فناورانه ناشی میگردد. پژوهشهای آینده باید فراتر از کارآزماییهای برتری تکمتغیره حرکت کرده و به سوی مدلهای چندعاملی و بیمارمحور که پارامترهای بیومکانیکی و پیامدهای بالینی بلندمدت را دربر میگیرند، سوق یابند. تنها از طریق چنین رویکردهای یکپارچهای میتوان عوامل واقعی تعیینکننده موفقیت بازسازی رباط صلیبی قدامی را مشخص کرد.
واژههای کلیدی: بازسازی رباط صلیبی قدامی، انتخاب گرافت، تکنیک فیکساسیون، زاویه تونل، زاویه خمیدگی گرافت، جراحی با کمک ربات، بازگشت به ورزش
نوع مطالعه: سرمقاله/ سخن سردبیر |
موضوع مقاله:
فیزیوتراپی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
تمامی آثار مجله آرشیو توانبخشی تحت مجوز Attribution-NonCommercial 4.0 هستند.
تماس با ما
فصلنامه آرشیو توانبخشی
تلفن دفتر فصلنامه: 02171732812
تلفن ناشر : 02145355555 - 02145355000
ایمیل: rehabilitationj@gmail.com
