هدف آسیب‌شناسان گفتار و زبان، نمونه زبانی خودانگیخته را به‌عنوان بخش اصلی ارزیابی بالینی از طریق بافت‎‌های بازی آزاد، توصیف تصاویر، و بازگویی داستان جمع‌آوری می‌نمایند. بافت دیگر جمع‌آوری نمونه زبانی «مصاحبه» است که در سنین پیش‌دبستان کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش به بررسی ویژگی‌های روانسنجی شیوه‌نامه‌ مصاحبه ایوانز و کرگ برای دانش‌آموزان سنین پیش‌دبستان فارسی‌زبان پرداخته است.
روش بررسی به‌صورت تصادفی نظام‌مند، نمونه‌ زبانی 207 کودک فارسی‌زبان سنین پیش‌دبستان شهر سمنان (51 کودک با آسیب زبانی، 156 کودک بدون آسیب زبانی) تحلیل شد. کودکان با آزمون رشد زبان-3 نسخه فارسی و شیوه‌نامه‌ مصاحبه ایوانز و کرگ ارزیابی شدند. روایی بین‌فرهنگی، روایی ملاکی، صحت تشخیصی و بررسی پاسخگویی به تغییرات این شیوه‌نامه‌ با تکیه بر راهنمای بیتون و همکاران انجام گرفت. شاخص‌های زبانی (میانگین طول گفته، تعداد حروف ربط، نسبت جملات پیچیده، نسبت نوع به نشانه) و نمره بهره کلی علمکردهای زبانی حاصل از آزمون رشد زبان – 3 محاسبه شدند. کلیه نمرات در نرم‌افزار SPSS  نسخه 24 وارد شد. نمرات دو گروه با و بدون آسیب زبانی با آزمون‌های آماری مناسب در سطح معنی‌داری 0/05 مقایسه شد.
یافته‌ها میانگین طول گفته، تعداد حروف ربط، نسبت جملات پیچیده، و نسبت نوع به نشانه در کودکان بدون آسیب زبانی (توانایی کلی زبان در آزمون رشد زبان-3=102/25) در قیاس با کودکان با آسیب زبانی (توانایی کلی زبان در آزمون رشد زبان-3=75) به‌ترتیب عبارت بود از: 6/11 در مقابل 5/26 (0/034=P)، 13/37 در مقابل 7/53 (0/001=P)، 25/71 در مقابل 25/87 (0/63=P) و 0/44 در مقابل 0/46 (0/30=P). به استثنای شاخص نوع به نشانه، بین سه شاخص دیگر و بهره‌ توانایی کلی زبان در آزمون رشد زبان-3 همبستگی معنی‌دار وجود داشت (0/05>P). در پاسخگویی به تغییرات، نسبت نوع به نشانه تنها شاخصی بود که توانست تغییرات معنی‌دار را در پیگیری پس از 6 ماه نشان دهد (0/004=P). در تعیین نقاط برش مشخص شد که میانگین طول گفته کمتر از 4/5، تعداد حروف ربط کمتر از 7 تا، نسبت جملات پیچیده کمتر از 14درصد و نسبت نوع به نشانه کمتر و یا بیشتر از بازه‌ 0/45-0/65 می‌توانند نشانگر آسیب زبانی در کودکان 5 تا 6 سال باشند.
نتیجه‌گیری این مطالعه نشان داد شیوه‌نامه مصاحبه‌ ایوانز و کرگ را می‌توان برای کودکان سنین 5 تا 6 سال فارسی‌زبان استفاده نمود. باتوجه‌به تأیید این شیوه‌نامه در فرآیند روانسنجی و تطبیق بین‌فرهنگی، آسیب‌شناسان گفتار و زبان می‌توانند از این ابزار موجود در غربالگری و شناسایی آسیب‎های زبانی در دانش‌آموزان مقطع پیش‌دبستان استفاده نمایند. این شیوه‌نامه‌ توانست با دقت قابل‌قبول، تفاوت‌های نحوی و معنایی میان کودکان با آسیب زبانی و همتایان بدون آسیب زبانی را آشکار سازد. همچنین، تحلیل همبستگی شاخص‌های زبانی حاصل از این شیوه‌نامه‌ با نمرات آزمون رشد زبان–۳، نشان‌دهنده‌ روایی ملاکی قابل‌قبول آن بود. افزون بر این، نتایج این مطالعه بیانگر آن بود که این ابزار نسبت به تغییرات زبانی متعاقب مداخله حساس است و توانایی پایش پیشرفت درمانی را دارد.