دوره 27، شماره 3 - ( پاییز- در حال انتشار 1405 )
دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.MAZUMS.REC.1402.386
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
alizadeh saravi Z, Bagheri – Nesami M, Madani Z, Ranjbar M, Hosseinnataj A. The Effect of Cardiac Rehabilitation Program on Severity of Dyspnea and the Indicators Amount of 6-minute Walking Test in Patients with Heart Failure. jrehab 2026; 27 (3)
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3635-fa.html
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3635-fa.html
علی زاده ساروی زهرا، باقری نسامی معصومه، مدنی زهرا، رنجبر مریم، حسین نتاج ابوالفضل. بررسی تاثیر برنامه بازتوانی قلبی بر شدت تنگی نفس و میزان شاخص های آزمون 6 دقیقه قدم زدن بیماران مبتلا به نارسایی قلبی. مجله توانبخشی. 1405; 27 (3)
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3635-fa.html
1- کمیته تحقیقات دانشجویی ، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری ، ایران.
2- مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران. ،ann3043@gmail.com
3- گروه پزشکی ورزشی، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.
4- گروه قلب و عروق، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.
5- گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.
2- مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران. ،
3- گروه پزشکی ورزشی، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.
4- گروه قلب و عروق، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.
5- گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.
چکیده: (13 مشاهده)
زمینه پژوهش و هدف: با توجه به شیوع بالا بیماری نارسایی قلبی و عوارض آن بر جنبه های مختلف زندگی و کاهش تحمل فعالیت، کاهش شدید ظرفیت حیاتی و افزایش شدت تنگی نفس، این مطالعه با هدف تعیین تاثیر برنامه بازتوانی قلبی بر شدت تنگی نفس و میزان شاخص های آزمون 6 دقیقه قدم زدن بیماران مبتلا به نارسایی قلبی انجام شد.
روشها: در این کارآزمایی بالینی شاهد دار تصادفی شده بر 74 بیمار مبتلا به نارسایی قلبی بستری در بخش های مراقبت ویژه قلبی انجام شد. نمونه گیری بر اساس روش تصادفی سازی بلوکی جایگشتی انجام و در گروه مداخله 37 بیمار تحت برنامه بازتوانی قلبی یک ماهه به مدت سه جلسه در هفته و هر جلسه به مدت یک ساعت ورزش های ترکیبی مقاومتی و هوازی قرار گرفتند و در گروه شاهد(37 بیمار) فقط درمان های دارویی معمول را دریافت نمودند. از فرم اطلاعات جمعیت شناختی و طبی، مقیاس اصلاح شده تنگی نفس شورای تحقیقات پزشکی (mMRC) و شاخص های آزمون 6 دقیقه قدم زدن(میزان فشارخون سیستولیک و دیاستولیک، تعداد ضربان قلب و میزان SPO2 و مسافت طی شده طول کوریدور ) استفاده شد. اطلاعات قبل از مداخله و یک ماه پس از آن در هر دو گروه سنجیده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه22 انجام شد.
یافتهها: میانگین شدت تنگی نفس قبل از شروع مطالعه در گروه مداخله و شاهد تفاوت آماری معنا داری وجود نداشت(0/366=p) و بعد از یک ماه مداخله، در مقایسه دو گروه و قبل و بعد از مداخله در هر گروه تفاوت آماری معنا داری مشاهده شد (0/001>p ) و در بررسی شاخص های آزمون 6 دقیقه قدم زدن، میزان فشار خون سیستولیک و دیاستولیک و تعداد ضربان قلب و میزان SPO2 در گروه مداخله و شاهد قبل از مداخله تفاوت آماری معنا داری وجود نداشت(0/05<p ) ولی بعد از یک ماه مداخله، تنها در متغیر مسافت طی شده طول کوریدور تفاوت آماری معنا داری مشاهده شد(0/001>p ).
نتیجه گیری: نتایج نشان داد انجام برنامه ورزشی ترکیبی هوازی و مقاومتی به مدت یک ماه، سبب کاهش شدت تنگی نفس و بهبود میزان مسافت طی شده طول کوریدور در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی پس از ترخیص شده است. بنابراین آموزش انجام این ورزش ها به مدت یک ماه به عنوان یک درمان مکمل در کنار درمان دارویی در حین ترخیص از بیمارستان، توصیه می شود.
روشها: در این کارآزمایی بالینی شاهد دار تصادفی شده بر 74 بیمار مبتلا به نارسایی قلبی بستری در بخش های مراقبت ویژه قلبی انجام شد. نمونه گیری بر اساس روش تصادفی سازی بلوکی جایگشتی انجام و در گروه مداخله 37 بیمار تحت برنامه بازتوانی قلبی یک ماهه به مدت سه جلسه در هفته و هر جلسه به مدت یک ساعت ورزش های ترکیبی مقاومتی و هوازی قرار گرفتند و در گروه شاهد(37 بیمار) فقط درمان های دارویی معمول را دریافت نمودند. از فرم اطلاعات جمعیت شناختی و طبی، مقیاس اصلاح شده تنگی نفس شورای تحقیقات پزشکی (mMRC) و شاخص های آزمون 6 دقیقه قدم زدن(میزان فشارخون سیستولیک و دیاستولیک، تعداد ضربان قلب و میزان SPO2 و مسافت طی شده طول کوریدور ) استفاده شد. اطلاعات قبل از مداخله و یک ماه پس از آن در هر دو گروه سنجیده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه22 انجام شد.
یافتهها: میانگین شدت تنگی نفس قبل از شروع مطالعه در گروه مداخله و شاهد تفاوت آماری معنا داری وجود نداشت(0/366=p) و بعد از یک ماه مداخله، در مقایسه دو گروه و قبل و بعد از مداخله در هر گروه تفاوت آماری معنا داری مشاهده شد (0/001>p ) و در بررسی شاخص های آزمون 6 دقیقه قدم زدن، میزان فشار خون سیستولیک و دیاستولیک و تعداد ضربان قلب و میزان SPO2 در گروه مداخله و شاهد قبل از مداخله تفاوت آماری معنا داری وجود نداشت(0/05<p ) ولی بعد از یک ماه مداخله، تنها در متغیر مسافت طی شده طول کوریدور تفاوت آماری معنا داری مشاهده شد(0/001>p ).
نتیجه گیری: نتایج نشان داد انجام برنامه ورزشی ترکیبی هوازی و مقاومتی به مدت یک ماه، سبب کاهش شدت تنگی نفس و بهبود میزان مسافت طی شده طول کوریدور در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی پس از ترخیص شده است. بنابراین آموزش انجام این ورزش ها به مدت یک ماه به عنوان یک درمان مکمل در کنار درمان دارویی در حین ترخیص از بیمارستان، توصیه می شود.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
تمامی آثار مجله آرشیو توانبخشی تحت مجوز Attribution-NonCommercial 4.0 هستند.
تماس با ما
فصلنامه آرشیو توانبخشی
تلفن دفتر فصلنامه: 02171732812
تلفن ناشر : 02145355555 - 02145355000
ایمیل: rehabilitationj@gmail.com
