Ethics code: IR.MAZUMS.REC.1402.386
alizadeh saravi Z, Bagheri – Nesami M, Madani Z, Ranjbar M, Hosseinnataj A. Effect of a Cardiac Rehabilitation Program on Dyspnea Severity and the 6-minute Walk Test Parameters in Patients With Heart Failure: A Randomized Clinical Trial. Arch Rehabil 2026; 27 (3) :522-543
URL:
http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3635-fa.html
علیزاده ساروی زهرا، باقری نسامی معصومه، مدنی زهرا، رنجبر مریم، حسین نتاج ابوالفضل. بررسی تأثیر برنامه بازتوانی قلبی بر شدت تنگی نفس و میزان شاخصهای آزمون 6 دقیقه قدم زدن بیماران مبتلا به نارسایی قلبی: یک کارآزمایی بالینی تصادفیسازیشده. مجله توانبخشی. 1405; 27 (3) :522-543
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3635-fa.html
1- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.
2- مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران. ، Anna3043@gmail.com
3- گروه پزشکی ورزشی، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.
4- گروه قلب و عروق، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.
5- گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.
چکیده: (1277 مشاهده)
هدف باتوجهبه شیوع بالا بیماری نارسایی قلبی و عوارض آن بر جنبههای مختلف زندگی و کاهش تحمل فعالیت، کاهش شدید ظرفیت حیاتی و افزایش شدت تنگی نفس، این مطالعه با هدف تعیین تأثیر برنامه بازتوانی قلبی بر شدت تنگی نفس و میزان شاخصهای آزمون 6 دقیقه قدم زدن بیماران مبتلا به نارسایی قلبی انجام شد.
روش بررسی این کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفیشده بر 74 بیمار مبتلا به نارسایی قلبی بستری در بخشهای مراقبت ویژه قلبی انجام شد. نمونهگیری براساس روش تصادفیسازی بلوکی جایگشتی انجام شد. در گروه آزمایش 37 بیمار تحت برنامه بازتوانی قلبی 1 ماهه بهمدت 3 جلسه در هفته و هر جلسه بهمدت 1 ساعت ورزشهای ترکیبی مقاومتی و هوازی انجام دادند. در گروه کنترل 37 بیمار فقط درمانهای دارویی معمول را دریافت کردند. از فرم اطلاعات جمعیتشناختی و طبی، مقیاس اصلاحشده تنگی نفس شورای تحقیقات پزشکی و شاخصهای آزمون 6 دقیقه قدم زدن (میزان فشارخون سیستولیک و دیاستولیک، تعداد ضربان قلب و میزان درصد اشباع اکسیژن خون (SPO2) و مسافت طیشده طول کوریدور) استفاده شد. اطلاعات قبل از مداخله و 1 ماه پس از آن در هر دو گروه سنجیده شد. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه22 انجام شد.
یافتهها میانگین شدت تنگی نفس قبل از شروع مطالعه در گروه آزمایش و کنترل تفاوت آماری معنا داری نداشت (0/366=p) و بعد از 1 ماه مداخله، در مقایسه 2 گروه و قبل و بعد از مداخله در هر گروه تفاوت آماری معناداری مشاهده شد (0/001>p) و در بررسی شاخصهای آزمون 6 دقیقه قدم زدن، میزان فشار خون سیستولیک و دیاستولیک و تعداد ضربان قلب و میزان SPO2 در گروه آزمایش و کنترل قبل از مداخله تفاوت آماری معناداری وجود نداشت (P>0/05). ولی بعد از 1 ماه مداخله، تنها در متغیر مسافت طی شده طول کوریدور تفاوت آماری معناداری مشاهده شد(P<0/001).
نتیجهگیری نتایج نشان داد انجام برنامه ورزشی ترکیبی هوازی و مقاومتی بهمدت 1 ماه، سبب کاهش شدت تنگی نفس و بهبود میزان مسافت طیشده طول کوریدور در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی پس از ترخیص شده است؛ بنابراین آموزش انجام این ورزشها به مدت 1 ماه بهعنوان یک درمان مکمل در کنار درمان دارویی در حین ترخیص از بیمارستان، توصیه میشود.
نوع مطالعه:
پژوهشی |
موضوع مقاله:
پرستاری