دوره 21، شماره 1 - ( بهار - در حال انتشار 1399 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jalili N, Poursafa A, Rostami H, Jamshidian E, Mohammadi Z, Kamali F et al . Investigating Environmental Barriers Affecting Participation in Patient With Multiple ‎Sclerosis. jrehab. 2020; 21 (1) :2-2
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-2558-fa.html
جلیلی نسرین، پورصفا علی، رستمی حمیدرضا، جمشیدبان احسان، محمدی زهرا، کمالی فاطمه و همکاران.. بررسی موانع محیطی اثرگذار بر مشارکت در افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس. مجله توانبخشی. 1399; 21 (1) :2-2

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-2558-fa.html


1- مرکز تحقیقات اختلالات اسکلتی و عضلانی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
2- گروه کاردرمانی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
3- مرکز تحقیقات اختلالات اسکلتی و عضلانی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. ، jamshidian.ot@gmail.com
چکیده:   (333 مشاهده)
هدف: بر اساس طبقه‌بندی بین‌المللی عملکرد، ناتوانی و سلامت، مشارکت عاملی مهم در سلامت افراد است و موجب رشد مهارت‌ها و حس شایستگی و اعتمادبه‌نفس در آن‌ها می‌شود. افراد مبتلا به «مولتیپل اسکلروزیس»، مشکلاتی در حوزه‌های مختلف مشارکت دارند. عوامل محیطی نقشی مهم در ایجاد این محدودیت‌ها و مشکلات دارند و می‌توانند محدودیت‌هایی جدی در سطح مشارکت افراد مبتلا به این بیماری ایجاد کنند. در برخی موارد، تأثیر این عوامل در محدود کردن مشارکت و فعالیت افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بیشتر از تأثیر ضعف و نقایص سیستم‌ها و ارگان‌های بدنی است که به دنبال بیماری ایجاد شده است. موانع موجود در محیط فیزیکی به کاهش تحرک افراد دارای مولتیپل اسکلروزیس منجر می‌شود که خود پیامدهایی همچون تضعیف وضعیت عملکردی و سلامت جسمی ‌روحی، کاهش کیفیت زندگی و شادمانی و نیز کاهش رضایت از زندگی دارد؛ ازاین‌رو و با توجه به شیوع بالای مولتیپل اسکلروزیس در شهر اصفهان، هدف از مطالعه حاضر، شناسایی موانع محیطی اثرگذار بر مشارکت افراد مبتلا به این بیماری در شهر اصفهان است.
روش بررسی: جامعه مطالعه‌شده در این مطالعه مقطعی تمام بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس در بهمن سال ۱۳۹۶ در شهر اصفهان بودند که ۹۶ بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (۲۲.۹% مرد و ۷۷.۱% زن) از میان مراجعه‌کنندگان به کلینیک مولتیپل اسکلروزیس بیمارستان کاشانی اصفهان به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. پس از آگاه کردن شرکت‌کنندگان از موضوع و هدف پژوهش، کسب رضایت‌نامه و همچنین اطمینان بخشیدن به آن‌ها برای محرمانه ماندن اطلاعات نزد پژوهشگر، پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک برای جمع‌آوری داده‌ها در اختیار آن‌ها قرار گرفت؛ سپس پرسشنامه معاینه مختصر وضعیت شناختی برای افراد تکمیل شد و پس از آن، متخصص مغز و اعصاب نمرات مربوط به مقیاس وضعیت ناتوانی گسترده برای هر فرد را ثبت کرد. در مرحله بعد، پرسشنامه عوامل محیطی بیمارستان «کریگ» برای تکمیل در اختیار شرکت‌کنندگان قرار گرفت. در پایان، داده‌ها به ‌وسیله نرم‌افزار SPSS نسخه ۱۶، تجزیه و تحلیل و برای توصیف آن‌ها از شاخص‌های میانگین و انحراف معیار استفاده شد. برای بررسی نرمال بودن توزیع داده‌ها از آزمون شاپیرو-ویلک و برای تحلیل داده‌ها از آزمون آماری ضریب همبستگی پیرسون، آزمون آنالیز واریانس و آزمون post hoc به روش LSD‌ در سطح معناداری ۰۵/۰ استفاده شد. با توجه به اینکه آزمون آنالیز واریانس به نابرابری واریانس‌ها حساس است، ابتدا آزمون لوین برای بررسی برابری واریانس‌ها اجرا شد.
یافته‌ها: موانع فیزیکی و ساختاری بیشترین (۸/۶۲۱ ± ۱۲/۰۵) و حوزه کار و مدرسه کمترین (۴/۱۶۲ ± ۲/۲۴) سهم را در محدود کردن مشارکت بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس به خود اختصاص دادند؛ همچنین یافته‌ها بیانگر عدم ارتباط متغیرهای دموگرافیک (مانند سن، جنس، وضعیت ناتوانی و وضعیت شناختی) با میزان مواجهه با موانع محیطی مشارکت بود (۰/۰۵<p). مقایسه میانگین میزان مواجهه با موانع محیطی مشارکت بر حسب تحصیلات نشان داد که بین خرده مقیاس سرویس‌ها و کمک و سطوح مختلف تحصیلی اختلاف معناداری وجود دارد. بیشترین نمره میانگین مربوط به گروه تحصیلات زیر دیپلم و کمترین مربوط به گروه تحصیلی لیسانس به بالاست و در بقیه خرده مقیاس‌ها اختلاف معنا‌داری وجود ندارد.
نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های این مطالعه در بین موانع محیطی که بالقوه ممکن است بر مشارکت افراد مبتلا به ام اس تأثیر بگذارد، موانع فیزیکی و ساختاری قوی‌ترین فاکتوری است که مشارکت آن‌ها در فعالیت‌های شخصی و اجتماعی را محدود می‌کند. موانع فیزیکی و ساختاری در مطالعات مختلف مهم‌ترین عامل محیطی محدودکننده مشارکت در افراد دارای ناتوانی، به‌ویژه افراد دارای اختلالات نورولوژیک است؛ بنابراین حفظ مشارکت مطلوب این افراد در اجتماع با اتخاذ تدابیری ویژه برای رفع موانع فیزیکی و ساختاری از اولویت بالایی برخوردار است.
     
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: کاردرمانی
دریافت: ۱۳۹۷/۱۰/۱۰ | پذیرش: ۱۳۹۸/۴/۱۹ | انتشار: ۱۳۹۹/۱/۱۸

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb