دوره 9، شماره 2 - ( تابستان 1387 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Asghar-Hosseini H, Ebrahimi E, Salavati M, Shahidi G A, Sanjari M A, Gholami-Pour A. Effect of Symmetry Improvement in Weight Bearing on Postural Stability of Hemiparetic Patients. Archives of Rehabilitation. 2008; 9 (2) :42-46
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-254-fa.html
اصغرحسینی حسین، ابراهیمی اسماعیل، صلواتی مهیار، شهیدی غلام‌علی، سنجری محمدعلی، غلامی‌پور آرش. تأثیر بهبود تقارن در تحمل وزن بر ثبات پاسچر در بیماران همی‌پارزی. فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی. 1387; 9 (2) :42-46

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-254-fa.html


1- استاديار دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. ، Drhahoseini@gmail.com
چکیده:   (9185 مشاهده)

هدف: اختلال در کنترل پاسچر به عنوان مهمترین عامل زمین‌خوردن در افراد همی‌پارزی به دنبال سکته مغزی شناخته شده است. یکی از مشخصات بارز عدم تعادل پاسچرال در این بیماران، عدم تقارن در تحمل وزن روی اندام تحتانی است. هدف این مطالعه بررسی تأثیر بهبود تقارن از طریق مداخلات درمانی بر ثبات پاسچر در بیماران همی‌پارزی بود.

روش بررسی: در این مطالعه شبه تجربی که از نوع قبل و بعد می‌باشد، 27 بیمار همی‌پارزی به روش در دسترس و ساده از بین بیماران همی‌پارزی مراجعه‌کننده به درمانگاه اعصاب بیمارستان حضرت رسول انتخاب شدند. جهت ارزیابی انحراف پاسچرال از بیماران خواسته شد با چشمان باز و بسته روی صفحات نیرو بایستند. ارزیابی‌ها شامل اندازه‌گیری شاخص عدم تقارن، ریشه دوم میانگین (RMS) نوسان مرکز فشار و RMS سرعت نوسان مرکز فشار در صفحات فرونتال و ساژیتال بود. در مرحله بعد در حالی‌ که یک کفی 10 میلی‌متری زیر پای غیردرگیر بیمار قرار داده شده بود، ارزیابی‌های اولیه تکرار ‌شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون آماری تحلیل واریانس برای اندازه‌گیریهای مکرر استفاده شد.

یافته‌ها: تأثیر خالص کفی بر شاخص عدم تقارن معنی‌دار بود (P<0/0001). کفی و حالت بینایی تعاملی با یکدیگر نداشته و تأثیر خالص کفی بر شاخصه‌های ثبات پاسچر معنی‌دار نبود (مقدار احتمال برای RMS نوسان مرکز فشار در صفحات فرونتال و ساژیتال به ترتیب P=0/186 و P=0/245 و برای RMS سرعت نوسان مرکز فشار در صفحات فرونتال و ساژیتال به ترتیب P=0/259 و P=0/342 بدست آمد).

نتیجه‌گیری: قراردادن کفی با مایل نمودن مرکز گرانش به سمت خط وسط بدن، باعث بهبود تقارن می‌شود. با توجه به این که بهبود تقارن باعث کاهش بی‌ثباتی پاسچرال نگردید، تحمل وزن نامتقارن نمی‌تواند عامل اصلی بی ثباتی پاسچرال باشد. لذا درصورت تأیید این مطلب در مطالعات دیگر و بدون محدودیت‌های این تحقیق، بهبود تقارن نباید هدف اصلی برنامه‌های توانبخشی باشد که به دنبال بهبود تعادل ایستاده هستند.

متن کامل [PDF 374 kb]   (1552 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۸۷/۱۱/۱۶ | پذیرش: ۱۳۹۴/۷/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۴/۷/۲۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb