دوره 21، شماره 1 - ( بهار - در حال انتشار 1399 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Alizadeh S, Raheb G, Mirzaee Z, Hosseinzadeh S. The Effectiveness Social Competence Instruction on the Tendency towards High- Risk Behaviors in the male adolescents of well-being boarding centers in Sabzevar and Mashhad. jrehab. 2020; 21 (1) :5-5
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-2466-fa.html
علیزاده سیما، راهب غنچه، میرزائی زهرا، حسین زاده سمانه. اثربخشی‎ ‎آموزش‎ ‎کفایت‎ ‎اجتماعی‎ ‎بر‎ ‎گرایش‎ ‎به‎ ‎رفتارهای‎ ‎پرخطر‎ ‎نوجوانان‎ ‎پسر‎ ‎مراکز‎ ‎شبانه‌روزی‎ ‎بهزیستی در شهرهای مشهد و سبزوار. مجله توانبخشی. 1399; 21 (1) :5-5

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-2466-fa.html


1- گروه مددکاری اجتماعی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران‎.‎
2- گروه مددکاری اجتماعی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران‎.‎ ، ghraheb@gmail.com
3- گروه آمار زیستی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران، ایران.‌
چکیده:   (300 مشاهده)
هدف: رفتار‌های پر‌خطر در هر جامعه از موارد جدی تهدید‌کننده سلامت است که احتمال نتایج مخرب جسمی، روانشناختی و ‌اجتماعی را برای فرد افزایش می‌دهد. رفتار‌های پر‌خطر شامل مجموعه‌ای از رفتار‌های مختلف مانند مصرف دخانیات، مواد‌مخدر، الکل و یا رفتار‌های مخرب است که می‌تواند سلامت و رفاه نوجوانان را به خطر بیندازد و مانع موفقیت‌ها و رشد آتی آن‌ها گردد. امروزه شیوع رفتارهای پرخطر در نوجوانان به یکی از مهمترین نگرانی‌های جامعه تبدیل شده و علیرغم فعالیت‌های صورت گرفته در طول سالیان اخیر، شاهد رشد تصاعدی بوده است. یکی از این گروه‌ها، نوجوانان پسر بد‌سرپرست و بی‌سرپرستی هستند که در طی دوران سکونت در مراکز شبانه‌روزی بهزیستی با مشکلات روانی و اجتماعی مختلفی روبرو می‌شوند که مقابله با آنها مهارت‌های خاصی را طلب می‌کند. فقدان این مهارت‌ها عامل اساسی ناسازگاری  برای نوجوانانی است که در این مراکز  و به دور از محیط خانواده زندگی می‌کنند. بنابراین این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش گروهی کفایت ‌اجتماعی بر وضعیت گرایش به رفتار‌های پر‌خطر نوجوانان پسر ساکن مراکز شبانه‌روزی بهزیستی انجام شد.
روش بررسی: این پژوهش، یک مطالعه شبه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش را تمام نوجوانان ۱۸-۱۲ ساله ساکن مراکز شبانه‌روزی بهزیستی پسرانه شهر سبزوار و مرکز گلستان علی (فکور) مشهد تشکیل دادند. ۳۰ نفر از نوجوانان ۱۸-۱۲ ساله با روش نمونه‌گیری در‌دسترس از مراکز شبانه‌روزی پسرانه شهر سبزوار و مشهد، انتخاب و در دو گروه مداخله و کنترل ۱۵ نفره جایگزین شدند. گروه آزمایش در دوازده جلسه۶۰ دقیقه‌ای در برنامه آموزش کفایت ‌اجتماعی شرکت کردند، در حالی‌که گروه کنترل طی دو جلسه ۸ ساعته در کارگاه کمک‌های اولیه شرکت کردند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس خطر‌‌‌پذیری نوجوانان ایرانی  (Iranian Adolescents Risk-Taking Scale)  و  چک لیست دموگرافیک محقق ساخته استفاده شد. اطلاعات به‌دست‌آمده از پرسش‌نامه در قبل و بعد از مداخله با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری (MANOVA) و نسخه ۲۲ نرم افزار SPSS  تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: میانگین نمره در گروه آزمایش از ۱۰۰/۹۳ به ۸۱/۸۶ کاهش پیدا کرده است و نتایج آزمون تی‌ نشان داد که بین میانگین قبل و بعد از مداخله تفاوت معنی‌داری وجود داشت (P=۰/۰۱۰، t=۲/۹۷). نتایج تحلیل کواریانس چند متغیری نشان داد بین میانگین نمرات پس‌آزمون گرایش به رفتا‌رهای پر‌خطر در گروه آزمایشی و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد (P<۰/۰۰۱، F= ۲۴/۰۸). همچنین نتایج تحلیل کوواریانس چند‌متغیری نشان داد که بین میانگین نمرات پس‌آزمون خرده‌مقیاس‌های گرایش به رانندگی خطرناک، خشونت، مصرف سیگار، مصرف مواد‌مخدر، مصرف الکل، رابطه و رفتار جنسی و گرایش به جنس مخالف،رفتارهای پرخطر در گروه‌های آزمایش و کنترل تفاوت آماری معناداری وجود دارد (P<۰/۰۰۱). بر اساس مجذور اتا می‌توان عنوان کرد که حدود ۴۷/۱ درصد تغییرات گرایش به رفتار‌های پر‌خطر به علت مشارکت آزمودنی‌ها در برنامه آموزشی کفایت اجتماعی ناشی می‌شود.. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت آموزش کفایت اجتماعی در کاهش گرایش به رفتار‌های پر‌‌خطر نوجوانان پسر ساکن مراکز شبانه‌روزی تاثیر مثبت داشته است.
نتیجه گیری: نوجوانان پسر بی‌سرپرست و بد‌سرپرست در طول دوران زندگیشان در مراکز شبانه‌روزی، تنیدگی و تنش‌های بسیاری تجربه می‌کنند. متأسفانه، آن‌ها جایگاه اجتماعی منفی را تجربه می‌کنند که کسب موفقیت را دشوار و به آرزوی همیشگی تبدیل می‌کند. آموزش کفایت اجتماعی موجب ارتقاء مهارت‌ها، افزایش ظرفیت برای انطباق با موقعیت‌های مختلف، و برخورد با مشکلات در نوجوانان می‌شود. بنابراین توصیه می‌شود برنامه ریزی برای ارائه آموزش برنامه کفایت ‌اجتماعی برای نوجوانان پسر ساکن مراکز شبانه‌روزی به منظور افزایش موثر مهارت‌های چهار‌گانه‌ی کفایت اجتماعی و در نهایت کاهش گرایش به رفتار‌های پر‌خطر در آنان اهمیت ویژه‌ای دارد.
     
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: مددکاری اجتماعی
دریافت: ۱۳۹۷/۷/۲ | پذیرش: ۱۳۹۸/۴/۳ | انتشار: ۱۳۹۹/۱/۱۸

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb