XML English Abstract Print


1- دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران
2- دانشکده توانبخشی،دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
3- دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران ، sahossini@gmail.com
4- دانشکده توانبخشی،دانشگاه علوم پزشکی اراک
چکیده:   (52 مشاهده)

 

هدف: بیماری ام. اس یک اختلال مزمن التهابی،دمیلینیزاسیون و نورودژنراتیو سیستم عصبی مرکزی می باشد و همچنین شایعترین علت غیرتروماتیک ناتوانی نورولوژیک در افراد جوان می باشد. ابتلا به بیماری ام. اس در میان زنان به خصوص زنان جوان نسبت به مردان در سراسر دنیا حدود 1.5 تا سه برابر بیشتر است. تخریب میلین در هر ناحیه ای از مغز ممکن است علائم خاصی را بروز دهد. یکی از علائم ناتوان کننده اختلال در تعادل و راه رفتن  است که با اشکال در جابجایی از یک مکان به مکان دیگر،حفظ وضعیت ایستاده و انجام فعالیت های عملکردی مثل راه رفتن و دور زدن همراه است،همه این عوامل فرد را در معرض از دست دادن تعادل و افتادن قرار می دهد .شیوع بالای ام.اس در  اصفهان،این شهر را در زمره مناطق ریسک متوسط تا بالای ام.اس در آسیا و اقیانوسیه قرارداده است. از این رو پژوهش حاضر بر آن است که  از دیدگاه کل نگر کاردرمانی،عوامل جسمانی و شناختی موثر بر راه رفتن افراد مبتلا به ام.اس را در شهر اصفهان(قدرت عضلات  اندام تحتانی، شناخت، توجه) بررسی کند.

روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع همبستگی- تحلیلی بود و روش نمونه گیری در دسترس بکار گرفته شد. جامعه مورد مطالعه تمام بیماران مبتلا به ام.اس در مردادماه سال1396 شهر اصفهان بودند که در این مطالعه بر اساس فرمول حجم نمونه و معیارهای ورود و خروج ،به تعداد 70 بیمار(24 مرد و46 زن با میانگین سنی 55/7 ±20/32)مبتلا به ام.اس محاسبه و به مطالعه وارد شدند. معیارهای ورود شامل: داشتن بیماری ام.اس با تشخیص و تایید پزشک نورولوژیست با بررسی MRI بیمار،توانایی خواندن و نوشتن و همچنین توانایی حداقل صد متر راه رفتن مستقل بود.معیارهای خروج نیز،وجود هر گونه بیماری نورولوژیک دیگر و عدم تمایل بیمار جهت همکاری در پژوهش در نظر گرفته شد. پس از  ارائه توضیحات کافی و کسب رضایت آگاهانه در مورد پژوهش، پرسش نامه و تست های مذکور جهت انجام پژوهش به آنها ارائه شده و تکمیل و انجام گرفتند.در این مطالعه از ابزارهای آزمون بررسی مختصر وضعیت شناختی(MMSE) ،آزمون 10 متر راه رفتن(10MWT)، تست برخاستن و رفتن(TUG)، و تست برخاستن از صندلی و  آزمون استروپ  استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها نرم افزارSPSS نسخه 16 و ازمون ضریب همبستگی پیرسون(با توجه به فاصله ای بودن متغیرها) و و تحلیل رگرسیون چندگانه به روش گام به گام مورد استفاده قرار گرفت. 

یافته ها: در این پژوهش 70 بیمار مبتلا به ام.اس واجد شرایط مشارکت داشتند.نتایج به دست آمده همبستگی منفی و معناداری را بین نمرات آزمون سرعت راه رفتن (10 متر راه رفتن ) با نمرات متغیرهای قدرت عملکردی عضلات اندام تحتانی (001/0>P) و توجه(01/0=P) نشان دادند. همچنین همبستگی معنی داری  نیز بین قدرت عضلات اندام های تحتانی با میزان تعادل دیده شد(01/0=P).نتایج آزمون رگرسیون گام به گام نشان داد متغیر قدرت عملکردی عضلات اندام تحتانی بیشترین سهم را در تبیین واریانس میزان سرعت راه رفتن در این افراد داشته است.

 نتیجه گیری: براساس یافته های این مطالعه،بین عوامل جسمانی و شناختی اثرگذار بر تعادل و راه رفتن در افراد مبتلا به ام.اس که هنوز قادر به راه رفتن می باشند (قدرت عملکردی عضلات اندام تحتانی،شناخت و توجه)قدرت عملکردی عضلات اندام تحتانی مهمترین عامل  اثر گذار بر تعادل و سرعت راه رفتن در این بیماران می باشد که باید در فرآیند توانبخشی به خصوص کاردرمانی در این بیماران،توجه بیشتری به برنامه تقویت عضلات اندام های تحتانی شود.

متن کامل [DOCX 73 kb]   (1 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: کاردرمانی
دریافت: ۱۳۹۷/۵/۱۶ | پذیرش: ۱۳۹۷/۸/۲۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb