دوره 19، شماره 2 - ( تابستان 1397 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Nodehi Moghadam A, Vahabi S P, Norasteh A A, Abolhasani H. Comparing Isometric Strengths of Shoulder Girdle Muscles in Females With and Without Scapular Dyskinesis. jrehab. 2018; 19 (2) :92-101
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-2207-fa.html
نودهی مقدم افسون، وهابی سیده پریناز، نورسته علی اصغر، ابوالحسنی حمید. مقایسه قدرت ایزومتریک برخی عضلات کمربند شانه‌ای در زنان با و بدون دیسکینزیس کتف. مجله توانبخشی. 1397; 19 (2) :92-101

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-2207-fa.html


1- گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. ، afsoonnodehi@gmail.com
2- گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.
3- گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
چکیده:   (744 مشاهده)
هدف تغییر حرکت و وضعیت قرارگیری کتف، دیسکینزیس کتف نامیده می‌شود. دیسکینزیس کتف یکی از مشکلات شایع بالینی است. قدرت عضلات کمربند شانه‌ای در حرکت و ثبات شانه مهم است و ضعف آن‌ها می‌تواند در دیسکینزیس کتف نقش داشته باشد. هدف از پژوهش حاضر، مقایسه حداکثر نیروی ایزومتریک حرکات کمربند شانه‌ای در دو گروه افراد با و بدون دیسکینزیس کتف بود.
روش بررسی در مطالعه‌ای موردی‌شاهدی با روش نمونه‌گیری غیراحتمالی ساده، 30 فرد با دیسکینزیس کتف (میانگین سنی 2/62±22/95 سال) و 30 آزمودنی بدون دیسکینزیس (میانگین سنی 2/50±22/43 سال) با هم مقایسه شدند. افراد ایستاده بودند و دست‌هایشان در کنار بدن قرار داشت. آزمونگر به فاصله یک‌ونیم متر پشت افراد قرار می‌گرفت. از آزمون دیسکینزیس کتف به منظور مشاهده تغییرات ریتم اسکپولوهومرال در صفحات ساجیتال و فرونتال بازو استفاده شد. حرکات فلکشن و ابداکشن شانه پنج بار تکرار می‌شد. آزمونگر با مشاهده، حرکت کتف را به انواع طبیعی و دارای دیسکینزیس درجه‌بندی می‌کرد. اندازه‌گیری حداکثر نیروی ایزومتریک حرکات چرخش به داخل و خارج، اسکپشن با چرخش به خارج، ابداکشن و چرخش بالایی کتف، اداکشن و چرخش پایینی کتف، اداکشن کتف، اداکشن و پایین‌آمدن کتف، با دینامومتر دستی انجام شد. برای اندازه‌گیری حداکثر نیروی ایزومتریک چرخشی شانه، افراد در وضعیت دمر قرار می‌گرفتند. بازو در 90 درجه ابداکشن در صفحه فرونتال با فلکشن 90 درجه بازو قرار می‌گرفت و مقاومت در انتهای ساعد در برابر چرخش به داخل و خارج اعمال می‌شد. حداکثر نیروی ایزومتریک در صفحه کتف (اسکپشن) برای اندازه‌گیری قدرت سوپرااسپیناتوس در وضعیت نشسته اندازه گرفته می‌شد. بدین ترتیب که شانه در 70 درجه ابداکشن در صفحه کتف با چرخش خارجی قرار می‌گرفت. حداکثر نیروی ایزومتریک حرکت ابداکشن و چرخش بالایی کتف در وضعیت طاقباز انجام می‌شد. بدین ترتیب که بازو در 90 درجه فلکشن با اکستنشن آرنج قرار می‌گرفت، در حالی‌که دست به جلو حرکت می‌کرد، مقاومت اعمال می‌شد. حداکثر نیروی ایزومتریک رومبوئید و تراپزیوس میانی با اعمال مقاومت در برابر اداکشن و چرخش به پایین کتف و اداکشن کتف به ترتیب اندازه گرفته شد. همچنین حداکثر نیروی ایزومتریک تراپزیوس تحتانی در وضعیت دمر در حالی‌که بازو در 135 درجه ابداکشن با آرنج صاف قرار داشت، اندازه گرفته شد. از آزمون تی مستقل برای مقایسه حداکثر نیروی ایزومتریک ارادی حرکات کمربند شانه‌ای در دو گروه با و بدون دیسکینزیس کتف استفاده شد. 
یافته‌ها افراد با اختلال حرکتی کتف با میانگین سنی 2/62±22/95 سال، وزن 12/82±65/67 کیلوگرم و قد 8/66±173/43 سانتی‌متر و افراد بدون دیسکینزیس با میانگین سنی 2/50±22/43 سال، وزن 13/38±64/39 کیلوگرم و قد 11/39±171/35 سانتی‌متر بودند که تحلیل آماری نشان داد دو گروه از نظر سن، وزن و قد اختلاف معنی‌داری ندارند. نتایج تحقیق نشان داد اختلاف میانگین در حداکثر نیروی ایزومتریک حرکات اسکپشن (همراه با چرخش به خارج) و ابداکشن و چرخش بالایی کتف، اداکشن با پایین‌آمدن کتف، اداکشن و چرخش به پایین کتف و اداکشن کتف افراد با و بدون دیسکینزیس معنی‌دار است (P<0.05). به عبارت دیگر در مقایسه با گروه کنترل در افراد با دیسکینزیس کتف، عضلات سوپرااسپیناتوس، سراتوس انتریور ، تراپزیوس میانی، تحتانی و رومبوئیدها ضعیف‌تر بودند .
نتیجه‌گیری دیسکینزیس کتف یا تغییر کینماتیک آن (چرخش به پایین، تیلت قدامی و چرخش به داخل کتف) می‌تواند با کاهش فضای ساب اکرومیال منتهی به سندروم گیرافتادگی شانه شود. سوپراسپیناتوس مهم‌ترین عضله از عضلات روتیتور کاف شانه است که مستعد اختلال است. تغییر کینماتیک کتف که فضای ساب اکرومیال را کم می‌کند با ایجاد فرایند التهابی یا تحت کشش‌بودن این عضله می‌تواند توجیه‌کننده ضعف عضله سوپرااسپیناتوس در افراد مبتلا به دیسکینزیس کتف باشد. همچنین مشخص شده است ثبات‌دهنده‌های کتف، شامل عضله سراتوس انتریور، رومبوئید، تراپزیوس میانی و تحتانی بیشتر از بقیه دچار ضعف و مهار می‌شوند. بنابراین ضعف این عضلات می‌تواند با دیسکینزیس کتف مرتبط باشد. از همین رو تمرین درمانی عضلات کتف در توانبخشی بیماران مبتلا به سندروم گیرافتادگی شانه و دیسکینزیس کتف مهم است، زیرا عضلات در وضعیت قرارگیری کتف و همچنین در حین حرکت نقش دارند. با توجه به ارتباط کاهش قدرت حرکات کمربند شانه ای با دیسکینزیس، تقویت عضلات کمربند شانه‌ای به ویژه عضلات سوپرااسپیناتوس و سراتوس انتریور و رومبوئیدها و تراپزیوس میانی و تحتانی ضروری به نظر می‌رسد.
متن کامل [PDF 4065 kb]   (429 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (81 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: فیزیوتراپی
دریافت: ۱۳۹۶/۱۰/۲۲ | پذیرش: ۱۳۹۷/۲/۱۴ | انتشار: ۱۳۹۷/۴/۱

فهرست منابع
1. Steinberg N, Hershkovitz I, Zeev A, Rothschild B, Siev-Ner I. Joint hypermobility and joint range of motion in young dancers. Journal of Clinical Rheumatology. 2016; 22(4):171-8. [DOI:10.1097/RHU.0000000000000420] [DOI:10.1097/RHU.0000000000000420]
2. Warner JJ, Micheli LJ, Arslanian LE, Kennedy J, Kennedy R. Scapulothoracic motion in normal shoulders and shoulders with glenohumeral instability and impingement syndrome. A study using Moire topographic analysis. Clinical Orthopaedics and Related Research. 1992; (285):191-9. [PMID] [PMID]
3. Cools AM, Witvrouw EE, Declercq GA, Vanderstraeten GG, Cambier DC. Evaluation of isokinetic force production and associated muscle activity in the scapular rotators during a protraction-retraction movement in overhead athletes with impingement symptoms. British Journal of Sports Medicine. 2004; 38(1):64-8. [DOI:10.1136/bjsm.2003.004952] [DOI:10.1136/bjsm.2003.004952]
4. Hakim A, Grahame R. Joint hypermobility. Best Practice & Research: Clinical Rheumatology. 2003; 17(6):989-1004. [DOI:10.1016/j.berh.2003.08.001] [DOI:10.1016/j.berh.2003.08.001]
5. Cools AM, Struyf F, De Mey K, Maenhout A, Castelein B, Cagnie B. Rehabilitation of scapular dyskinesis: from the office worker to the elite overhead athlete. British Journal of Sports Medicine. 2014; 48(8):692-7. [DOI:10.1136/bjsports-2013-092148] [DOI:10.1136/bjsports-2013-092148]
6. Jeremiah HM, Alexander CM. Do hypermobile subjects without pain have alteration to the feedback mechanisms controlling the shoulder girdle? Musculoskeletal Care. 2010; 8(3):157-63. [DOI:10.1002/msc.178] [DOI:10.1002/msc.178]
7. Lugo R, Kung P, Ma CB. Shoulder biomechanics. European Journal of Radiology. 2008; 68(1):16-24. [DOI:10.1016/j.ejrad.2008.02.051] [DOI:10.1016/j.ejrad.2008.02.051]
8. Shakeri H, Keshavarz R, Arab AM, Tabatabai Ghosheh F, TalimKhani A. Scapular position and orientation during abduction, flexion and scapular plane elevation phase. Iranian Rehabilitation Journal. 2014; 12(1):22-30.
9. Sarabadani Tafreshi E, Nodehi Moghadam A, Bakhshi E, Rastgar M. Comparing scapular position and scapular dyskinesis in individuals with and without rounded shoulder posture.physical treatments. Specific Physical Therapy Journal. 2015; 5(3)127-136. [DOI:10.15412/J.PTJ.07050302] [DOI:10.15412/J.PTJ.07050302]
10. Shadmehr A, Khademolhosseini N, Bagheri H, Jalaei S. Reaction time and anticipatory skill of overhead athletes with and without scapular dyskinesia. Specific Physical Therapy Journal. 2014; 4(2):96-101.
11. Alibazi RJ, Moghadam AN, Cools AM, Bakhshi E, Ahari AA. The effect of shoulder muscle fatigue on acromiohumeral distance and scapular dyskinesis in women with generalized joint hypermobility. Journal of Applied Biomechanics. 2017; 33(6):424-30. [DOI:10.1123/jab.2016-0056] [DOI:10.1123/jab.2016-0056]
12. Moghadam AN, Salimee MM. A comparative study on scapular static position between females with and without generalized joint hyper mobility. Medical Journal of the Islamic Republic of Iran. 2012; 26(3):97-102. [PMID] [PMCID] [PMID] [PMCID]
13. Huang TS, Huang CY, Ou HL, Lin JJ. Scapular dyskinesis: Patterns, functional disability and associated factors in people with shoulder disorders. Manual Therapy. 2016; 26:165-71. [DOI:10.1016/j.math.2016.09.002] [DOI:10.1016/j.math.2016.09.002]
14. Merolla G, De Santis E, Campi F, Paladini P, Porcellini G. Supraspinatus and infraspinatus weakness in overhead athletes with scapular dyskinesis: Strength assessment before and after restoration of scapular musculature balance. Musculoskeletal Surgery. 2010; 94(3):119-25. [DOI:10.1007/s12306-010-0082-7] [DOI:10.1007/s12306-010-0082-7]
15. Seitz AL, McClelland RI, Jones WJ, Jean RA, Kardouni JR. A comparison of change in 3D scapular kinemativs with maximal contractions and force production with scapular muscle tests between asymptomatic overhead athletes with and without scapular dyskinesis. International Journal of Sports Physical Therapy. 2015; 10(3):309-18. [PMID] [PMCID] [PMID] [PMCID]
16. Hannah DC, Scibek JS, Carcia CR. strength profiles in healthy individuals with and without scapular dyskinesis. International Journal of Sports Physical Therapy. 2017; 12(3):305-13. [PMID] [PMCID] [PMID] [PMCID]
17. Smith J, Kotajarvi BR, Padgett DJ, Eischen JJ. Effect of scapular protraction and retraction on isometric shoulder elevation strength. Arch Physical Medicine and Rehabilitation. 2002; 83(3):367-70. [DOI:10.1053/apmr.2002.29666] [DOI:10.1053/apmr.2002.29666]
18. Uhl TL, Kibler WB, Gecewich B, Tripp BL. Evaluation of clinical assessment methods for scapular dyskinesis. Arthroscopy. 2009; 25(11):1240-8. [DOI:10.1016/j.arthro.2009.06.007] [DOI:10.1016/j.arthro.2009.06.007]
19. Johannessen EC, Reiten HS, Lovaas H, Maeland S, Juul-Kristensen B. Shoulder function, pain and health related quality of life in adults with joint hypermobility syndrome/Ehlers-Danlos syndrome-hypermobility type. Disability and Rehabilitation. 2016; 38(14):1382-90. [DOI:10.3109/09638288.2015.1102336] [DOI:10.3109/09638288.2015.1102336]
20. Harrison AK, Flatow EL. Subacromial impingement syndrome.Journal of the American Academy of Orthopaedic Surgeons. 2011; 19(11):701-8. [DOI:10.5435/00124635-201111000-00006] [DOI:10.5435/00124635-201111000-00006]
21. Lopes AD, Timmons MK, Grover M, Ciconelli RM, Michener LA. Visual scapular dyskinesis: Kinematics and muscle activity alterations in patients with subacromial impingement syndrome. Archives of Physical Medicine and Rehabilitation. 2015; 96(2):298-306. [DOI:10.1016/j.apmr.2014.09.029] [DOI:10.1016/j.apmr.2014.09.029]
22. Nodehi-Moghaddam A, Ebrahimi E, Eyvazi M, Salavati M. [Comparison of three-dimentional scapular position and orientation between subjects with and without shoulder impingement (Persian)]. Archives of Rehabilitation. 2006; 7(1):14-21.
23. Remvig L, Jensen DV, Ward RC. Epidemiology of general joint hypermobility and basis for the proposed criteria for benign joint hypermobility syndrome: review of the literature. The Journal of Rheumatology. 2007; 34(4):804-9. [PMID] [PMID]
24. Huang TS, Ou HL, Huang CY, Lin JJ. Specific kinematics and associated muscle activation in individuals with scapular dyskinesis. Journal of Shoulder and Elbow Surgery. 2015; 24(8):1227-34. [DOI:10.1016/j.jse.2014.12.022] [DOI:10.1016/j.jse.2014.12.022]
25. Nodehi Moghadam A, Rouhbakhsh Z, Ebrahimi I, Salavati M, Jafari D, Mohammadi Z. [Shoulder girdle muscles endurance in subjects with and without impingement syndrome (Persian)]. Journal of Rehabilitation. 2011; 12(2):56-63.
26. Joghatin Alibazi R, Nodehi Moghadam A, Zarrabi V, Bakhshi E, Nakhaei N. [The effect of muscle fatigue on normal biomechanics of shoulder girdle: a systematic review of the literature (Persian)]. Archives of Rehabilitation. 2015; 16(3):242-51.

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb