دوره 19، شماره 1 - ( بهار 1397 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Taghizadeh S, Haghighat F, Piroozi S, Karimi A, Khanali Nejad D. The Survey and Comparison of Musculoskeletal Disorders of Shoulder, Arm and Hand in Taxi and Bus Drivers in the City of Shiraz in 2016. jrehab. 2018; 19 (1) :64-75
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-2169-fa.html
تقی زاده شهره، حقیقت فرزانه، پیروزی ثریا، کریمی آزاد، خانعلی نژاد دانیال. بررسی و مقایسه اختلالات اسکلتی‌عضلانی شانه، بازو و دست در رانندگان تاکسی و اتوبوس درون‌شهری شیراز در سال 1395. فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی. 1397; 19 (1) :64-75

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-2169-fa.html


1- گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران.
2- گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران. ، piroozis@sums.ac.ir
چکیده:   (245 مشاهده)

هدف اختلالات اسکلتی‌عضلانی شامل دامنه وسیعی از بیماری‌ها و سندروم‌های اسکلتی‌عضلانی است که معمولاً با درد و ناراحتی همراه است و با فعالیت‌های شخص یا محیطی که فرد در آن کار می‌کند ایجاد یا بدتر می‌شود. عواملی که منجر به اختلالات اسکلتی‌عضلانی ناشی از کار می‌شوند، با فعالیت‌های مکرر، اتخاذ وضعیت‌های ثابت و نامناسب و فعالیت‌هایی که شامل حرکات قدرتمند اندام‌هاست، مرتبط هستند. به دلیل کار مکرر و طولانی‌مدت رانندگان با فرمان و دنده، به نظر می‌رسد مشکلات اسکلتی‌عضلانی مرتبط با اندام فوقانی در آن‌ها زیاد باشد. بنابراین در این مطالعه ابتدا به بررسی اختلالات اسکلتی‌عضلانی مرتبط با اندام فوقانی در میان رانندگان تاکسی و اتوبوس و سپس مقایسه آن‌ها با هم می‌پردازیم.
روش بررسی مطالعه حاضر از نوع توصیفی‌تحلیلی بود که به صورت مقطعی، شیوع اختلالات اسکلتی‌عضلانی اندام فوقانی را در رانندگان اتوبوس و تاکسی درون‌شهری شیراز در سال ۱۳۹۵ بررسی و سپس دو گروه را با هم مقایسه کرده است. در این مطالعه ۳۰۰ راننده (۱۵۰ راننده اتوبوس و ۱۵۰ راننده تاکسی) با دامنه سنی ۲۶ تا ۵۵ سال (میانگین سن ± انحراف معیار در رانندگان اتوبوس ۲۸/۸±۴۲/۴۱ و رانندگان تاکسی ۰۹/۸±۲۲/۴۱) شرکت کردند. روش نمونه‌گیری از نوع آسان بود. برای ورود به این مطالعه رانندگان حاضر باید حداقل دو سال سابقه کاری در حرفه رانندگی را داشته باشند و هر کدام حداقل ۸ ساعت در روز و یا دو شیفت ۴ ساعته و ۴ روز در هفته رانندگی می‌کردند. در این پژوهش اطلاعات با استفاده از پرسش‌نامه ناتوانی بازو و شانه و دست و پرسش‌نامه اطلاعات دموگرافیک جمع‌آوری شد. در پرسش‌نامه ناتوانی بازو و شانه و دست سؤالاتی برای سنجش میزان مشکل فرد در انجام کارهای روزمره، شدت درد در حالت خواب و فعالیت، ضعف و سفتی مفصل، تأثیر اندام فوقانی بر فعالیت‌های اجتماعی و شغلی گنجانده شده است. آزمون‌های آماری شامل تی تست مستقل، کای اسکوئر و همبستگی اسپیرمن بود. داده‌ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ تجزیه‌وتحلیل شد.
یافته‌ها با توجه به یافته‌های آماری، ۳۳/۶۹ درصد از رانندگان تاکسی و ۳۳/۶۷ درصد از رانندگان اتوبوس اختلالات اسکلتی‌عضلانی مرتبط با شانه، بازو و دست داشتند. ۴۶/۶۶ درصد از رانندگان اتوبوس مشکلی نداشتند و ۶۶/۴۸ درصد از آن‌ها در انجام کارهای روزمره مشکل خفیف و ۶۶/۴ درصد مشکل متوسط داشتند. در بین رانندگان تاکسی ۳۳/۴۷ درصد مشکلی نداشتند و ۳۳/۴۵ درصد در انجام کارهای روزمره مشکل خفیف، ۶۶/۶ درصد مشکل متوسط و ۶۶/۰ درصد مشکل شدید داشتند. در بخش مرتبط با علائم (شدت درد در حالت خواب و فعالیت، ضعف و سفتی مفصل) ۶۶/۳۲ درصد از رانندگان اتوبوس بدون علائم، ۶۴ درصد با علائم خفیف و ۳۳/۳ درصد علائم متوسط داشتند. در میان رانندگان تاکسی ۳۴/۶۶ درصد علائمی نداشتند و ۶۶/۶۰ درصد علائم خفیف و ۶۶/۴ درصد علائم متوسط داشتند. ۳۶ درصد از رانندگان اتوبوس در فعالیت‌های اجتماعی و شغلی مشکلی نداشتند و ۶۶/۴۰ درصد مشکل خفیف، ۱۸ درصد مشکل متوسط و ۳۳/۵ درصد مشکل شدید داشتند. ۳۶ درصد از رانندگان تاکسی در فعالیت‌های اجتماعی و شغلی مشکلی نداشتند و ۳۳/۴۱ درصد مشکل خفیف، ۱۸ درصد مشکل متوسط، ۴ درصد مشکل شدید، ۶۶/۰ درصد نیز ناتوانی داشتند. بین ساعات کاری هفته (r=۰/۲۴ و P=۰/۰۰۳)، ساعات خواب شبانه‌روز (r=۰/۲۴ و P=۰/۰۰۳) و سن رانندگان اتوبوس (r=۰/۱۶ و P=۰/۰۴۱) با اختلالات اسکلتی‌عضلانی همبستگی وجود داشت. همچنین بین ساعات خواب شبانه‌روز و اختلالات اسکلتی‌عضلانی در رانندگان تاکسی نیز همبستگی وجود داشت (r=۰/۱۹ و P=۰/۰۱۶). درمجموع بین میزان ناتوانی، علائم و عملکردهای اجتماعی و شغلی دو گروه رانندگان تاکسی و اتوبوس تفاوت معناداری وجود نداشت (P=۰/۹۷).
نتیجه‌گیری با توجه به این تحقیق به نظر می‌رسد اگر ساعات خواب شبانه‌روز رانندگان افزایش یابد، ساعات کاری در شبانه‌روز و طی هفته تعدیل شود، سن بازنشستگی این افراد کاهش یابد و فرمان تاکسی‌ها نیز به صورت هیدرولیک تغییر یابد، احتمال اختلالات اسکلتی‌عضلانی نواحی شانه، بازو و دست کاهش خواهد یافت.

متن کامل [PDF 5426 kb]   (55 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: فیزیوتراپی
دریافت: ۱۳۹۶/۵/۱۲ | پذیرش: ۱۳۹۶/۹/۲۹ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۱/۱۲

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb