دوره 18، شماره 3 - ( پاییز 1396 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها



DOI: 10.21859/jrehab-1803212

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Torkaman O, Kamyab M, Babayi T, Ghandhari H. Effect of New Kypho-Remainder Orthosis on Curve Intensity in Adults With Postural Hyper Kyphosis. Archives of Rehabilitation. 2017; 18 (3) :212-219
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-1923-fa.html
ترکمن امید، کامیاب مجتبی، بابایی طاهر، قندهاری حسن. بررسی تأثیر ارتوز جدید کایفوریمایندر بر شدت قوس بزرگ‌سالان مبتلا به هایپرکایفوز پاسچرال. فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی. 1396; 18 (3) :212-219

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-1923-fa.html


1- گروه اعضای مصنوعی و وسایل کمکی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
2- استاد یار گروه اعضای مصنوعی و وسایل کمکی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. ، Kamyab.m@iums.ac.ir
3- دانشیار گروه ارتوپدی، بیمارستان شفا یحیاییان، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
چکیده:   (292 مشاهده)

هدف ستون فقرات بخش بسیارمهمی از چهارچوب اسکلتی بدن است. این ستون محور اصلی بدن محسوب می‌شود و نقش مهمی در حفظ و نگهداری راستای بدن برعهده دارد. خمیدگی ستون فقرات یا کایفوز گاهی به‌دلیل عادات نامناسب پاسچر یا ضعف عضلات در سنین بعد از بلوغ اسکلتی بروز می‌کند. تغییر‌نکردن عادت یا تقویت عضلات تثبیت بدشکلی و عوارضی همچون درد را در پی دارد؛ بنابراین کاربرد ارتوزهایی با سیستم بایوفیدبک به افراد کمک می‌کند که به‌منظور حفظ راستای طبیعی ستون فقرات از عضلات خود به‌طوربهینه استفاده کنند. این نوع ارتوزها با اعمال فیدبکی حسی یا شنوایی فرد را از قرارگرفتن در یک پاسچر ناصحیح مطلع می‌سازد. با اعمال این حس مصنوعی ناشی از بیوفیدبک فرد تشویق می‌شود که مشکلات وضعیتی خود را با تکیه بر خود کنترل و اصلاح کند. هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر یک یادآور حرکتی جدید به نام «ارتوز کایفوریمایندر» بر شدت قوس افراد مبتلا به هایپرکایفوز پاسچرال بود.
روش بررسی در این پژوهش پانزده فرد بزرگ‌سال [نُه زن با میانگین سنی (26/44) و شش مرد با میانگین سنی (25/66)] با محدوده سنی بیست تا پنجاه سال شرکت کردند. آنان از وضعیت قرارگرفتن ستون فقرات در پاسچر کایفوتیک شکایت اولیه داشتند و با توجه به نظر پزشک و عکس رادیوگرافی به هایپرکایفوز پاسچرال بیشتر از 45 درجه مبتلا بودند. این افراد در صورت داشتن هرگونه سابقه تروما در ستون فقرات ناحیه توراسیک، ناهنجاری‌های مشهود ستون فقرات، آرتریت‌روماتویید، بارداری و سابقه جراحی ستون فقرات از مطالعه خارج می‌شدند. در این مطالعه نمونه‌گیری به روش نمونه‌گیری دردسترس انجام گرفت. با درنظرگرفتن توان 8/0 و خطای آلفا 05/0 و سطح اطمینان 95/0، پس از انجام آزمون آزمایشی روی هفت شرکت‌کننده و به‌دست‌آوردن انحراف‌معیار متغیر زاویه هایپرکایفوز بیمار (متغیر اصلی)، با کمک نرم‌افزار جی‌پاور تعداد نمونه‌های لازم برای انجام این پژوهش پانزده بیمار محاسبه شد. افراد بعد از معاینه و ارزیابی ارتوز کایفوریمایندر را هشت ساعت در روز به‌مدت شش هفته پوشیدند. دستگاه اینکلینومتر شدت زاویه کایفوز را یک‌بار قبل و باردیگر بعد از مدت پیگیری اندازه‌گیری کرد. همچنین به‌منظور سنجش کیفیت زندگی افراد از پرسش‌نامه SF-36 استفاده شد.
یافته‌ها آزمون تی زوجی با هدف بررسی میزان تغییرات ایجادشده در زاویه کایفوز و مقایسه نمره کلی به‌دست‌آمده از پرسش‌نامه کیفیت زندگی انجام شد. نتایج حاصل از این آزمون نشان داد میزان زاویه کایفوز (000/0=P) و کیفیت زندگی (028/0=P) افراد شرکت‌کننده بعد از استفاده از ارتوز کایفوریمایندر به‌صورت معناداری تغییر یافته بود. درانتها رابطه بین متغیرهای زمینه ای موجود شامل سن، شاخص توده بدنی، شغل و جنس بیماران با تغییرات زاویه کایفوز با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون بررسی شد. نتایج به‌دست‌آمده نشان داد که در بین متغیرهای زمینه‌ای شامل سن (521/0=P)، جنس (382/0=P)، شاخص توده بدنی (637/0=‌P) و شغل (306/0=‌P) و کاهش زاویه کایفوز رابطه معنی‌دار وجود نداشت.
نتیجه‌گیری نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که ارتوز کایفوریمایندر می‌تواند به‌عنوان یادآوری‌کننده‌ای حرکتی و یکی از روش‌های درمانی در کاهش هایپرکایفوز پاسچرال مطرح باشد. همچنین یافته‌های این مطالعه بهبود کیفیت زندگی را بعد از استفاده از ارتوز کایفوریمایندر نشان داد. این امر می‌تواند ناشی از احساس رضایت از بهبود وضعیت ستون فقرات افراد شرکت‌کننده باشد. همچنین این مطالعه بین متغیرهای جنسیت و شاخص جثه و شغل با میزان تغییرات هایپرکایفوز ارتباط معناداری نشان نداد.

متن کامل [PDF 3989 kb]   (119 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: اورتز و پروتز
دریافت: ۱۳۹۶/۲/۲۶ | پذیرش: ۱۳۹۶/۴/۳۱ | انتشار: ۱۳۹۶/۶/۲۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb