دوره 16، شماره 1 - ( بهار 1394 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Janghorban M, Tayebi-Sani A, Ja'far-Zadeh S, Pishyareh E. Vestibular System Evaluation: Results on Analysis of Vestibulony stagmography (VNG)). Archives of Rehabilitation. 2015; 16 (1) :86-91
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-1614-fa.html
جانقربان میترا، طیبی‌ثانی امیر، جعفرزاده صادق، پیشیاره ابراهیم. بررسی ارتباط بین نتایج آزمون ویدئونیستاگموگرافی (VNG) با تعداد دفعات زمین خوردن سالمندان. فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی. 1394; 16 (1) :86-91

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-1614-fa.html


1- کارشناس ارشد شنوايی شناسی سازمان
2- دانشجوی کارشناسی ارشد کاردرمانی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی دانشگاه علوم پرشکی شهید بهشتی
3- دانشجوی دکترای تخصصی شنوايی شناسی دانشگاه علوم پزشکی تهران دانشگاه علوم پرشکی تهران
4- استاديار دانشگاه علوم بهزیستی و توانخبشی، تهران، ایران. ، ebipishyareh@uswr.ac.ir
چکیده:   (1530 مشاهده)

هدف: زمین‌خوردن از جمله مهم‌ترین مشکلات دوران سالمندی است و به‌عنوان یکی از مشکلات دوران سالمندی تلقی می‌شود. زمین‌خوردن‌های پی‌درپی از علل عمده مرگ‌و‌میر در این گروه گزارش شده است و دال بر عملکرد ضعیف جسمی و شناختی است. هدف از این مقاله، بررسی ارتباط بین نتایج آزمون ویدئونیستاگموگرافی با تعداد دفعات زمین‌خوردن در سالمندان است.

روش بررسی: در این مطالعه 60 سالمند بالای 65 سال شرکت کردند که 30 نفر از آنها حداقل یک‌بار سابقه زمین‌خوردن (گروه مورد) را داشت و 30 نفر دیگر سابقه زمین‌خوردن نداشتند (‌گروه شاهد‌). آزمون‌های ساکاد، تعقیب آرام، نگاه خیره، نیستاگموس وضعیتی، نیستاگموس خودبه‌خودی و کالریک که زیرمجموعه‌های آزمون VNG است، در دانشکده توان‌بخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. پس از انجام آزمون، از نسخه 19 نرم‌افزار SPSS برای تجزیه و تحلیل داده‌ها استفاده گردید.

یافته‌ها: براساس نتایج به‌دست‌آمده، %74 از افراد گروه مورد در آزمون کالریک عملکرد غیرطبیعی داشتند. نتایج آزمون‌های ساکاد، نگاه خیره و تعقیب آرام نیز در %60 از افراد این گروه غیرطبیعی بود (P<0/05). همچنین عملکرد افراد مبتلا به اختلالات وستیبولار مرکزی نسبت به افراد مبتلا به اختلالات وستیبولار محیطی ضعیف‌تر بود.

نتیجه‌گیری: گروه شاهد در تمام زیرمجموعه‌های آزمون VNG عملکرد بهتری نسبت به گروه مورد داشتند که دال بر وضعیت بهتر سیستم وستیبولار در این گروه است.

متن کامل [PDF 388 kb]   (524 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردی | موضوع مقاله: شنوایی سنجی
دریافت: ۱۳۹۳/۸/۱۱ | پذیرش: ۱۳۹۳/۱۰/۶ | انتشار: ۱۳۹۴/۱/۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb