دوره 14، شماره 1 - ( بهار 1392 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ahangar A A, Bakhtiar M, Mohammadi M, Shakeri-Kavaki M. The Study of the Effect of Syntactic Complexity of Noun and Verb Phrase Structure on the Occurrence of Stuttering in 4-6 Year Pre-School Stuttering Persian Children. jrehab. 2013; 14 (1) :81-90
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-1128-fa.html
آهنگر عباس‌علی، بختیار مهدی، محمدی مهدی، شاکری‌کواکی مریم. بررسی تأثیر پیچیدگی نحوی ساختار گروه اسمی ‌و فعلی بر وقوع لکنت در کودکان لکنتی پیش‌دبستانی ۶-۴ سال فارسی‌زبان. فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی. 1392; 14 (1) :81-90

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-1128-fa.html


1- دکترای زبان‌شناسی عمومی ،دانشيار دانشگاه سیستان و بلوچستان، سیستان بلوچستان،ایران. ، ahangar@english.usb.ac.ir
2- مربی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان
3- استاديار دانشگاه علو م پزشکی زاهدان
4- کارشناس ارشد زبانشناسی همگانی دانشگاه سیستان و بلوچستان
چکیده:   (9159 مشاهده)

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر پیچیدگی نحوی ساختار گروه اسمی ‌و گروه فعلی بر وقوع لکنت در کودکان پیش‌دبستانی فارسی زبان ۶-۴ سال است.

روش بررسی: این پژوهش توصیفی-تحلیلی بر روی ۱۵ کودک لکنتی، شامل ۱۲ پسر و ۳ دختر، ۶-۴ ساله فارسی‌زبان تک زبانه که به کلینیک گفتاردرمانی جوادالائمه شهر مشهد مراجعه نمودند، انجام گرفت. روش نمونه‌گیری، نمونه‌گیری آسان ( در دسترس) بود. صدای این کودکان به وسیله یک ام‌.پی‌.تری ضبط گردید و یک نمونه گفتار خودانگیخته ۳۰ دقیقه‌ای از هر یک از کودکان لکنتی مورد نظر ذخیره شد. این کودکان، حدود ۶۰ پاره‌گفتار را در حین تعامل با گفتاردرمانگر، والد (پدر یا مادر) و یا پژوهشگر تولید کردند. نمونه گفتار تولید شده توسط هر یک از این ۱۵ کودک لکنتی روی کاغذ واج‌نگاری شد. سپس تحلیل داده‌های زبانی فقط به صورت گروهی و با روش آزمون‌تی زوجی صورت گرفت.

یافته‌ها: تحلیل گروهی، تفاوت‌های مهمی‌ را بین پاره‌گفتارهای روان و ناروان از نظر پیچیدگی نحوی ساختار گروه اسمی‌ و فعلی نشان داد. به‌علاوه، یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که در سطح گروه، در گروه اسمی‌ برحسب سه نقش آن در جمله به عنوان نهاد، مفعول مستقیم و مفعول حرف اضافه، فقط تعداد نهاد (۰/۰۰۱>P) و مفعول حرف اضافه (۰/۰۵۰=P) بطور معناداری با وقوع لکنت ارتباط دارند. در گروه فعلی، بین سه متغیر حضور فعل کمکی، فعل ربطی و پیشوند منفی‌ساز فقط حضور فعل کمکی با وقوع لکنت از ارتباط معناداری برخوردار است (۰/۰۱۰=P).

نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که، در کودکان لکنتی فارسی زبان ۶-۴ سال پیش‌دبستانی، بین متغیر پیچیدگی نحوی برحسب ساختار گروه اسمی‌ و فعلی و وقوع لکنت ارتباط معناداری وجود دارد.

متن کامل [PDF 399 kb]   (882 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: گفتاردرمانی
دریافت: ۱۳۹۱/۴/۱۴ | پذیرش: ۱۳۹۲/۷/۱۶ | انتشار: ۱۳۹۲/۷/۱۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb