دوره 14، شماره 4 - ( زمستان 1392 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sanjari M A, Seyyed-Mohseni S, Kamali M, Nikmaram M R. Quantitative Analysis of Elbow Range of Motion Variability due to Muscular Fatigue. Archives of Rehabilitation. 2014; 14 (4) :99-105
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-1057-fa.html
سنجری محمدعلی، سیدمحسنی سعیده، کمالی محمد، نیکمرام محمدرضا. بررسی کمّی تغییرپذیری دامنۀ حرکتی مفصل آرنج براثر خستگی عضلانی. فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی. 1392; 14 (4) :99-105

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-1057-fa.html


1- استاديار مرکز تحقیقات توانبخشی و گروه علوم پایه دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
2- کارشناس ارشد مرکز تحقیقات توانبخشی و گروه ارتوپدی فنی دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران
3- دانشيار مرکز تحقیقات توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران
4- دانشيار گروه علوم پایه توانبخشی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران
چکیده:   (4010 مشاهده)

هدف: هدف از این مطالعه بررسی کمّی تغییرپذیری دامنۀ حرکتی مفصل آرنج براثر خستگی اسکلتی‌عضلانی است. 

روش بررسی: با نمونه‌گیری غیراحتمالی قضاوتی، تعداد ۱۰ فرد سالم وارد مطالعه شدند. هر آزمودنی چهار فعالیت خسته‌کننده را با دو وزنه که وزنشان ۱۰ و ۲۰ درصد حداکثر توانایی دینامیک فرد در خم‌کردن آرنج سمت غیرغالب بود، در دو سرعت تکرار انجام می‌داد. با استفاده از الکتروگونیامتر و الکترود‌های سطحی الکترومیوگرافی، دامنۀ حرکتی آرنج و فعالیت عضلات بازویی زند اعلایی (براکیورادیالیس) و دوسر بازویی ثبت شد. آنالیز افت‌وخیز بدون روند (DFA) نیز برای محاسبۀ هم‌بستگی تغییرات دامنۀ حرکتی به‌کار رفت. همچنین، تأثیر شرایط آزمایش با آنالیز کروسکال-والیس آزموده شد.

یافته‌ها: آنالیز آماری نشان داد که در سه حالت از چهار فعالیت درحال آزمایش، هم‌بستگی بلندمدت بین نوسانات دامنۀ حرکتی وجود داشت (0.5>&alpha&le1). باوجود تفاوت بیومکانیکی بین این سه حالت آزمون، ضریب هم‌بستگی بلندمدت یکسان بود (۰/۵۴۸=P). فعالیت در وضعیت بار زیاد و سرعت تکرار کم، با دیگر وضعیت‌ها متفاوت بود (۰/۰۴۷=P).

نتیجه‌گیری: در تمرینات تکرارشوندۀ ورزشی یا توان‌بخشی، پیشنهاد می‌شود بار زیاد با سرعت کم در وضعیت بیومکانیکی کنترل‌شد‌ه‌ای حمل شود؛ زیرا چنین فعالیت‌هایی، در حین خستگی ممکن است به آسیب‌‌های اسکلتی‌‌عضلانی منجر شود.

متن کامل [PDF 348 kb]   (536 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش
دریافت: ۱۳۹۰/۱۲/۷ | پذیرش: ۱۳۹۲/۵/۲۷ | انتشار: ۱۳۹۳/۳/۲۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb