دوره 13، شماره 2 - ( تابستان 1391 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Amiri M, Salavati M, Rafiei F, Norasteh A. Transverse Abdominus and Internal Oblique Muscle Activity During Hollowing Exercise in Supine and Four Points Kneeling Positions in Males Suffering From Non-Specific Chronic Low Back Pain Utilizing Diagnostic Ultrasonography. jrehab. 2012; 13 (2) :33-40
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-1034-fa.html
امیری محسن، صلواتی مهیار، رفیعی فرهاد، نورسته اصغر. مقایسه فعالیت عضلات عرضی و مایل داخلی شکمی هنگام تمرین گود کردن شکم در دو وضعیت خوابیده به پشت و چهاردست و پا در افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی با استفاده از اولتراسونوگرافی. مجله توانبخشی. 1391; 13 (2) :33-40

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-1034-fa.html


1- استاديار دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. ، m.amiri@uswr.ac.ir
2- استاد دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی
3- دانشجوی کارشناسی ارشد فيزيوتراپی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی
4- دانشيار
چکیده:   (11927 مشاهده)

هدف: هدف از انجام این تحقیق بررسی تأثیر وضعیت‌های مختلف بدن بر فعالیت عضلات شکمی در افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی می‌باشد. روش بررسی: تغییر ضخامت عضلات عرضی و مایل داخلی شکم ۲۰ مرد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی (۹±۳۹ سال) و ۲۰ مرد سالم (۸±۳۷ سال) طی مانور گود کردن شکم در دو وضعیت خوابیده به پشت و چهاردست و پا با اولتراسونوگرافی اندازه‌گیری شد. حاصل تقسیم تغییر ضخامت مایل داخلی بر ضخامت عرضی شکم جهت جداسازی فعالیت این دو عضله محاسبه گردید.

روش بررسی: تغییر ضخامت عضلات عرضی و مایل داخلی شکم 20 مرد مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی(9±39 سال) و 20 مرد سالم (8±37 سال) طی مانور گود کردن شکم در دو وضعیت خوابیده به پشت و چهاردست و پا با اولتراسونوگرافی اندازه گیری شد. حاصل تقسیم تغییر ضخامت مایل داخلی بر ضخامت عرضی شکم جهت جداسازی فعالیت این دو عضله محاسبه گردید.

یافته‌ها: تغییر ضخامت عضله عرضی شکم در هر دو وضعیت خوابیده به پشت (۰/۰۰۱>P) و چهاردست و پا (۰/۰۰۱>P) بین گروه سالم و بیمار، نسبت تغییر ضخامت عضله مایل داخلی به عرضی شکم در هر دو وضعیت خوابیده به پشت (۰/۰۰۲=P) و چهاردست و پا (۰/۰۰۶=P) بین دو گروه ، تغییر ضخامت عضلات عرضی (۰/۰۱۲=P) و مایل داخلی شکم (۰/۰۰۳=P) بین دو وضعیت خوابیده به پشت و چهاردست و پا در گروه بیمار و نسبت تغییر ضخامت عضله مایل داخلی به عرضی شکم بین دو وضعیت خوابیده به پشت و چهاردست و پا در گروه بیمار (۰/۰۰۱>P) می‌باشند دارای تفاوت معنادار می‌باشند.

نتیجه‌گیری: بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی توانایی کمتری نسبت به افراد سالم در انقباض مجزای عضله عرضی از مایل داخلی شکم طی تمرین گود کردن شکم دارند و در بیماران، در وضعیت خوابیده به پشت نسبت به وضعیت چهاردست انقباض عضله عرضی شکم بهتر انجام می‌گردد.

متن کامل [PDF 949 kb]   (1379 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: فیزیوتراپی
دریافت: ۱۳۹۰/۱۱/۱۵ | پذیرش: ۱۳۹۱/۱۲/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۱/۱۲/۲۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb