Ethics code: IR.MAZUMS.REC.1403.18178
1- گروه اطفال، دانشکده پزشکی مرکز تحقیقات عفونی اطفال پژوهشکده بیماری‌های واگیر بیمارستان بوعلی سینا ساری دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.
2- مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی مازندران، ساری، ایران
3- دپارتمان توانبخشی دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی مازندران، ساری، ایران
4- مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی مازندران، ساری، ایران ،gharib_masoud@yahoo.com
2- مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی مازندران، ساری، ایران
3- دپارتمان توانبخشی دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی مازندران، ساری، ایران
4- مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی مازندران، ساری، ایران ،
چکیده: (219 مشاهده)
هدف: به منظور ارائه‌ی توانبخشی مؤثر، درک عوامل تعیین‌کننده‌ی پیامدهای عملکردی در کودکان مبتلا به فلج مغزی (CP) ضروری است. اگرچه ناهنجاری‌های اسکلتی‌عضلانی شایع هستند، اما اهمیت نسبی آن‌ها در عملکرد حرکتی و مشارکت هنوز به‌طور کامل روشن نشده است.هدف این مطالعه شناسایی نقش مستقل دامنه‌ی حرکتی ، اسپاستیسیته، قدرت عضلانی و درد در عملکرد حرکتی و میزان مشارکت کودکان مبتلا به فلج مغزی اسپاستیک بود.
روش بررسی: در این مطالعه‌ی مقطعی، 117 کودک مبتلا به CP اسپاستیک (میانگین سن 3.6± 10.4 سال؛ سطوح حرکتی از I تا IV) مورد ارزیابی قرار گرفتند. نمونه‌گیری در دسترس از کلینیک‌های توانبخشی کودکان صورت پذیرفت. ارزیابی شامل دامنه‌ی حرکتی اندام تحتانی، اسپاستیسیته (مقیاس اصلاح‌شده‌ی آشورث)، قدرت عضلانی ایزومتریک (دینامومتری دستی)، و درد (مقیاس عددی رتبه‌بندی درد / مقیاس چهره‌های بازنگری‌شده) بود. عملکرد حرکتی با استفاده از مقیاس GMFM-66 (Gross Motor Function Measure-66) و مشارکت با استفاده از ابزار LIFE-H (Assessment of Life Habits for Children) سنجیده شد. برای بررسی نقش مستقل هر متغیر پیش‌بین، از تحلیل رگرسیون چندگانه‌ی سلسله‌مراتبی و محاسبه واریانس منحصربه‌فرد استفاده شد.
نتایج: مدل‌های نهایی به ترتیب 71.3% از واریانس عملکرد حرکتی و 71.7% از واریانس مشارکت را تبیین کردند. قدرت عضلانی قوی‌ترین پیش‌بین مستقل عملکرد حرکتی بود (β = 0.41, sr² = 12%, p<0.001) و همچنین پیش‌بین معنادار مشارکت (β = 0.19, sr² = 3%, p = 0.018). درد، پیش‌بین مستقل هر دو متغیر عملکرد حرکتی (β = -0.19, sr² = 4%, p = 0.003) و مشارکت (β = -0.18, sr² = 3%, p = 0.004) بود. دامنه‌ی حرکتی پیش‌بین منحصربه‌فرد عملکرد حرکتی بود (β = 0.22, sr² = 5%, p = 0.004) اما برای مشارکت نبود. اسپاستیسیتی پس از کنترل سایر عوامل اسکلتی‌عضلانی پیش‌بین مستقل معناداری نبود. عملکرد حرکتی اثرات قدرت عضلانی و درد بر مشارکت را به‌صورت جزئی پیش بینی کرد.
نتیجه‌گیری: قدرت اندام تحتانی و درد، مهم‌ترین پیش‌بین‌های قابل‌تغییر برای عملکرد حرکتی و مشارکت در کودکان مبتلا به فلج مغزی اسپاستیک هستند. توانبخشی باید بر تمرین تقویت عضلات و مدیریت درد تمرکز کند تا بیشترین میزان بهبود در عملکرد و مشارکت در زندگی حاصل شود.
روش بررسی: در این مطالعه‌ی مقطعی، 117 کودک مبتلا به CP اسپاستیک (میانگین سن 3.6± 10.4 سال؛ سطوح حرکتی از I تا IV) مورد ارزیابی قرار گرفتند. نمونه‌گیری در دسترس از کلینیک‌های توانبخشی کودکان صورت پذیرفت. ارزیابی شامل دامنه‌ی حرکتی اندام تحتانی، اسپاستیسیته (مقیاس اصلاح‌شده‌ی آشورث)، قدرت عضلانی ایزومتریک (دینامومتری دستی)، و درد (مقیاس عددی رتبه‌بندی درد / مقیاس چهره‌های بازنگری‌شده) بود. عملکرد حرکتی با استفاده از مقیاس GMFM-66 (Gross Motor Function Measure-66) و مشارکت با استفاده از ابزار LIFE-H (Assessment of Life Habits for Children) سنجیده شد. برای بررسی نقش مستقل هر متغیر پیش‌بین، از تحلیل رگرسیون چندگانه‌ی سلسله‌مراتبی و محاسبه واریانس منحصربه‌فرد استفاده شد.
نتایج: مدل‌های نهایی به ترتیب 71.3% از واریانس عملکرد حرکتی و 71.7% از واریانس مشارکت را تبیین کردند. قدرت عضلانی قوی‌ترین پیش‌بین مستقل عملکرد حرکتی بود (β = 0.41, sr² = 12%, p<0.001) و همچنین پیش‌بین معنادار مشارکت (β = 0.19, sr² = 3%, p = 0.018). درد، پیش‌بین مستقل هر دو متغیر عملکرد حرکتی (β = -0.19, sr² = 4%, p = 0.003) و مشارکت (β = -0.18, sr² = 3%, p = 0.004) بود. دامنه‌ی حرکتی پیش‌بین منحصربه‌فرد عملکرد حرکتی بود (β = 0.22, sr² = 5%, p = 0.004) اما برای مشارکت نبود. اسپاستیسیتی پس از کنترل سایر عوامل اسکلتی‌عضلانی پیش‌بین مستقل معناداری نبود. عملکرد حرکتی اثرات قدرت عضلانی و درد بر مشارکت را به‌صورت جزئی پیش بینی کرد.
نتیجه‌گیری: قدرت اندام تحتانی و درد، مهم‌ترین پیش‌بین‌های قابل‌تغییر برای عملکرد حرکتی و مشارکت در کودکان مبتلا به فلج مغزی اسپاستیک هستند. توانبخشی باید بر تمرین تقویت عضلات و مدیریت درد تمرکز کند تا بیشترین میزان بهبود در عملکرد و مشارکت در زندگی حاصل شود.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
تمامی آثار مجله آرشیو توانبخشی تحت مجوز Attribution-NonCommercial 4.0 هستند.
تماس با ما
فصلنامه آرشیو توانبخشی
تلفن دفتر فصلنامه: 02171732812
تلفن ناشر : 02145355555 - 02145355000
ایمیل: rehabilitationj@gmail.com
