هدف: هدف این مطالعه تعیین تاثیر تطبیق منزل بر سطح تکامل در کودکان فلج مغزی ۱۵ تا ۶۰ ماهه می باشد.
روش بررسی: در این مطالعه ی تجربی، ۴۰کودک ۱۵ تا۶۰ ماهه ی فلج مغزی از بین مراجعه کنندگان به کلینیک های توانبخشی تهران مطابق معیارهای تحقیق انتخاب شدند و پس از همتاسازی از نظر نوع فلج مغزی، نوع کلینیک، سن کودک، بهره ی هوشی، تعداد جلسات کاردرمانی و سطح طبقه ای عملکرد حرکتی درشت به صورت تصادفی در دو گروه کنترل و مداخله قرار گرفتند.ابزار جمع آوری داده ها شامل: فرم مشخصات دموگرافیک و آزمون غربالگری تکاملی سنین و مراحل بود. داده ها در ۲ نوبت، قبل از مداخله و ۳ ماه بعد از مداخله توسط فردی غیر از محقق جمع آوری شد. اجرای مداخله به این شکل بود که محقق در منزل کودکان گروه مداخله حضور می یافت و آموزشهای مربوط به مراقبت های ویژه ی روزمره ی زندگی را به صورت عملی طی ۱ جلسه ی ۴ ساعته در منزل همراه با تطبیق منزل ارائه می داد. سپس در طول ۳ ماه اجرای مداخله را توسط والدین پیگیری می کرد.در نهایت داده ها مورد تجزیه تحلیل آماری قرار گرفتند.
یافتهها: نتایج نشان داد که پیشرفت سطح تکامل به طور کلی در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل بعد از ۳ ماه مداخله به طور معناداری بیشتر بود (P=۰/۰۱۵) اما میانگین پیشرفت در ابعاد ارتباط (P=۰,۷۱۳)، حرکات درشت (P=۰/۲)، حرکات ظریف (P=۰/۳۲۹) و حل مسئله (P=۰/۹۸۱) بین دو گروه معنادار نبود در حالی که میانگین پیشرفت در بعد شخصیتی – اجتماعی تکامل بین دو گروه بعد از ۳ ماه مداخله معنادار بود (P<۰/۰۰۱) و این پیشرفت در گروه مداخله بیشتر بود.
نتیجهگیری: در این مطالعه اینگونه جمع بندی شد که تطبیق منزل و آموزش مراقبت های ویژه ی روزمره ی زندگی، به مراقبین، در منزل، باعث پیشرفت سطح تکامل به طور کلی در کودکان فلج مغزی ۱۵ تا ۶۰ ماهه می شود.