هدف: با توجه به تغییر الگوی مصرف مواد هدف این مطالعه ارزیابی مجدد عوامل فردی موثر بر موفقیت سم زدایی است.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی تحلیلی، در مرحله جمع آوری دادهها مراکز خود معرف دولتی وابسته به سازمان بهزیستی شهر تهران و مراکز فعال خصوصی (به ترتیب با عملکرد کیفی ضعیف، متوسط و قوی بر اساس نظر کارشناسان ارزشیابی بهزیستی استان) ارزیابی شدند و مشخصات دموگرافیک، اطلاعات فردی، اطلاعات مربوط سیر درمان از ۱۳۷۲ نفر پرونده تکمیل شد. این دادهها با استفاده از آزمون رگرسیون لجستیک چندگانه تحلیل گردید.
یافتهها: نتایج این مطالعه نشان داد که ۲۵۸ نفر (%۱۸/۸) موفق به سم زدایی مواد مخدر گردیدند. مدل نهایی رگرسیون چندگانه نشان داد که مصرفکنندگان کراک ۱/۴۹ برابر در سم زدایی ناموفقتر بودند (۰/۰۵=P). مصرفکنندگان روزانه یک بار یا کمتر ۲/۴ برابر نسبت مصرفکنندگان روزانه ۴ بار یا بیشتر در سم زدایی موفقتر بودند (۰/۰۱=P). همچنین کسانی که اطرافیانشان مواد مخدر مصرف نمیکردند ۱/۸ برابر کسانی که اطرافیانشان مواد مصرف میکردند (۰/۰۱>P) و مراجعه به علل عوارض روانی ۱/۹۴ برابر نسبت به مراجعه به عللی غیر از عوارض جسمی یا روانی در سم زدایی موفق تر بودند (۰/۰۱>P).
نتیجه گیری: تغییر الگوی سوء مصرف مواد، افزایش شدت و عمق اعتیاد و عوامل فردی محیطی به عنوان عوامل تأثیر گذار بر موفقیت سم زدایی باید در امتداد ارتقای کیفی ارائه خدمات درمانی مورد توجه ویژه قرار گیرد.