Ethics code: IR.MUI.NUREMA.REC.1401.030
hosseini P S, Lenjannejadian S, SadSadeghi-Demneh E. The Efficacy of the Pelvic Belt on Pain Levels and Catastrophizing, muscle activity and Pelvic Girdle Function in Pregnant Women with Pregnancy-Related Pelvic Pain: A Randomized Clinical Trial. Arch Rehabil 2026; 27 (3)
URL:
http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3767-fa.html
حسینی پگاه السادات، لنجان نژادیان شهرام، صادقی دمنه ابراهیم. اثربخشی کمربند لگنی بر شدت و فاجعه انگاری درد، فعالیت عضلات و عملکرد حلقه لگنی، در زنان باردار مبتلا به درد حلقه لگنی مرتبط با بارداری: یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی. مجله توانبخشی. 1405; 27 (3)
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3767-fa.html
1- گروه ارتوز و پروتز، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2- گروه حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3- مرکز تحقیقات اسکلتی عضلانی، گروه ارتوز و پروتز، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ، sadeghi@rehab.mui.ac.ir
چکیده: (171 مشاهده)
هدف: درد حلقه لگنی مرتبط با بارداری یکی از مشکلات شایع و ناتوانکننده در دوران بارداری است که میتواند با محدودیت عملکردی و پیامدهای روانشناختی همراه باشد. باوجود استفاده گسترده از کمربندهای لگنی در مدیریت این عارضه، شواهد مربوط به تأثیر آنها بر ابعاد شناختی درد و فعالیت عضلانی محدود است. هدف این مطالعه بررسی تأثیر استفاده از کمربند لگنی بر شدت درد، فاجعهانگاری درد، عملکرد و فعالیت عضلات منتخب در زنان باردار مبتلابه درد حلقه لگنی مرتبط با بارداری بود.
روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی تصادفی، ۳۵ زن باردار مبتلابه درد حلقه لگنی با میانگین سنی ۷٫۹۰±۳۶٫۷۰ سال، میانگین وزنی 10.85±71.43 کیلوگرم بهصورت تصادفی در دو گروه کمربند لگنی (۱۷ نفر) و گروه کنترل (۱۸ نفر) قرار گرفتند. گروه مداخله به مدت ۱۴ روز از کمربند لگنی در طول فعالیت استفاده کرد، درحالیکه گروه کنترل مراقبتهای معمول را دریافت نمود. شدت درد با مقیاس دیداری درد (VAS)، فاجعهانگاری درد (زیرمقیاسهای نشخوار فکری، بزرگنمایی، درماندگی و نمره کل) با پرسشنامه PCS، عملکرد با پرسشنامه PGQ و فعالیت عضلات مولتیفیدوس، گلوتئوس ماکسیموس، همسترینگ و مایل داخلی شکم با الکترومیوگرافی سطحی ارزیابی شد. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر تحلیل شدند.
یافتهها: پس از ۱۴ روز مداخله، شدت درد در گروه کمربند لگنی نسبت به گروه کنترل بهطور معنیداری کاهش یافت (0.005p=). همچنین در مؤلفههای نشخوار فکری (0.001p=)، بزرگنمایی (0.004p=) و نمره کل (0.005p=) از فاجعهانگاری درد و نیز در نمره فعالیت (0.005>p)، نمره علائم (0.001p=) و نمره کل عملکرد حلقه لگنی (0.001p=) بهبود معنیداری مشاهده شد. در مقابل، تغییرات مؤلفه درماندگی معنیدار نبود (0.05<p). همچنین هیچ تفاوت معنیداری در فعالیت الکترومیوگرافیک عضلات موردبررسی بین دو گروه مشاهده نشد (0.05<p).
نتیجهگیری: استفاده کوتاهمدت از کمربند لگنی در زنان باردار مبتلابه درد حلقه لگنی با کاهش شدت درد، بهبود عملکرد و بهبود برخی ابعاد فاجعهانگاری درد همراه بود، اما تغییری در فعالیت الکترومیوگرافیک عضلات منتخب ایجاد نکرد. این یافتهها از کاربرد کمربند لگنی بهعنوان یک مداخله محافظهکارانه و کمهزینه در مدیریت درد حلقه لگنی دوران بارداری حمایت میکنند.
نوع مطالعه:
پژوهشی |
موضوع مقاله:
اورتز و پروتز