fa بررسی مقایسه‌ای تأثیر تمرینات ثباتی و کششی-تقویتی بر شاخص‌های تعادلی در افرادی با وضعیت جلو آمده سر فیزیوتراپی Physical Therapy پژوهشی Original <p style="text-align: justify"><strong>هدف</strong>: اختلال تعادل یکی از اختلالات مشاهده شده در افرادی با وضعیت جلوآمده سر می‌باشد. هدف از این مطالعه مقایسه تأثیر تمرینات ثباتی و استرچی-تقویتی بر بهبود تعادل در این بیماران بود.</p> <p style="text-align: justify"><strong>روش بررسی</strong>: در این پژوهش تجربی و مداخله‌ای سی و سه زن مبتلا به وضعیت جلو آمده سر به طور تصادفی در یکی از سه گروه از تمرینات ثباتی، کششی-تقویتی و کنترل قرار گرفتند. میزان جلوآمدگی سر از طریق خط شاقول و زاویه کرانیو-ورتبرال اندازه‌گیری شد. آزمون‌های تعادلی در سه وضعیت مختلف ایستادن روی صفحه نیرو انجام شد. افراد پس از شش هفته از انجام تمرین‌درمانی و یک ماه دوره پیگیری، از طریق آزمون آنالیز واریانس در تکرار مشاهدات و آزمون‌ تی مستقل مورد ارزیابی قرار گرفتند.</p> <p style="text-align: justify"><strong>یافته‌ها</strong>: شاخص تعادلی در دو گروه کنترل و کششی-تقویتی، تغییر معنی‌داری نشان نداد، در حالی که در گروه ثباتی، انحراف معیار جابه‌جایی مرکز فشار در جهت قدامی-خلفی (۰/۰۲=P) و انحراف معیار سرعت مرکز فشار در جهت داخلی- خارجی (۰/۰۴=P) در وضعیت دوپا-چشم باز-سطح‌نرم و انحراف معیار سرعت مرکز فشار در جهت قدامی-خلفی (۰/۰۱=P) در وضعیت یک پا-چشم بسته-سطح سخت کاهش قابل توجهی نشان داد. هیچ تغییری در شاخص‌های تعادل در وضعیتی که فرد روی دو پا-چشم باز-سطح سخت ایستاده بود، اتفاق نیافتاد.</p> <p style="text-align: justify"><strong>نتیجه‌گیری</strong>: در وضعیت‌هایی از ایستادن که اطلاعات بینایی و حس عمقی از ناحیه کف پا به چالش کشیده می‌شود، تمرینات ثباتی بیش از تمرینات کششی-تقویتی سبب بهبود تعادل می‌گردد.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Objective</strong>: Balance disturbance is one of the observed impairments in patient with forward head posture (FHP). The aim of this study was comparing the effect of stabilization and stretching-strengthening exercises on the improvement of balance in these patients.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Materials & Methods</strong>: Thirty three females with FHP were randomized into three groups of stabilization training, stretching-strengthening and control. The degree of FHP was measured using plumb line and the crania-vertebral angle. Balance tests performed in three different standing conditions on a force platform. The subjects were evaluated after 6 weeks training and 1 month follow-up by repeated measure ANOVA and T-test through SPSS software.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Results</strong>: Balance parameters in both stretching-strengthening and control groups showed no significant changes (P>0.05) while in the stabilization group, significant decrease in displacement and velocity of center of pressure were seen under conditions of double-leg, eyes-open, foam-surface and single-leg, eyes-closed, rigid-surface (P<0.05) and no changes observed in balance parameters under conditions of double-leg, eyes-open, rigid-surface (P>0.05).</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Conclusion</strong>: In the conditions of standing that visual and proprioception information from plantar region of foot is challenged, stabilization exercises lead to more balance improvement than stretching-strengthening exercises.</p> وضعیت جلوآمده سر, تعادل, تمرینات ثباتی, تمرینات کششی-تقویتی Forward head posture, Balance, Stabilization training, Stretching-strengthening training 50 60 http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-824-1&slc_lang=fa&sid=1 Solmaz Salehi سولماز صالحی No semnan medical university دانشگاه علوم پزشکی سمنان Rozita Hedayati رزیتا هدایتی rosehed@yahoo.com Yes Assistant Professor of Semnan University of Medical Sciences, Semnan, Iran. استادیار دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران. Amir Houshang Bakhtiari امیرهوشنگ بختیاری No semnan medical university استاد دانشگاه علوم پزشکی سمنان Mohamad ali sanjari محمدعلی سنجری No tehran medical university استادیار مرکز تحقیقات توانبخشی، دانشکده توانبخشی، علوم پزشکی تهران Raheb Ghorbani راهب قربانی No semnan medical university عضو هیئت علمی‌، دانشگاه علوم پزشکی سمنان