<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Archives of Rehabilitation</title>
<title_fa>مجله توانبخشی</title_fa>
<short_title>jrehab</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://rehabilitationj.uswr.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>55</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal55</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2538-6247</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2538-6247</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.32598/rj</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1381</year>
	<month>7</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2002</year>
	<month>10</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>3</volume>
<number>3</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>بررسی مهارت های ارتباطی و تعاملی در بیماران روان‌پریش </title_fa>
	<title>The Assessment of Comunication and Interaction Skills in Psychotic Patiens</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p dir=&quot;RTL&quot; style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;هدف:&lt;/strong&gt; این تحقیق با هدف بررسی مهارت های ارتباطی و تعاملی، بر روی بیماران روان پریش بالای 18 سال در سال 1379، انجام گرفت.&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;RTL&quot; style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;RTL&quot; style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;روش بررسی:&lt;/strong&gt; نمونه ی مورد مطالعه شامل 80بیمار روان پریش ( 38زن و 42مرد) از 4 مرکز درمانی رعد، سینا، رازی، امام حسین (ع) بودند که روش مطالعه, توصیفی – مقطعی بود و نمونه های مورد مطالعه به صورت غیر احتمالی و با روش نمونه گیری متناسب با اندازه، انتخاب شدند. ابراز مورد استفاده جهت گردآوری اطلاعات، آزمون مشاهده ای &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;ACIS&lt;/span&gt;بود که اطلاعات آن توسط کاردرمانگر تکمیل شده است. آزمونهای آماری مورد استفاده در این مطالعه عبارت است از: ضریب همبستگی اسپیرمن، ویل کاکسون و من ویتنی.&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;RTL&quot; style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;یافته‌ها:&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;ol&gt;
	&lt;li dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify&quot; value=&quot;NaN&quot;&gt;میانگین رتبه آزمون &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;ACIS&lt;/span&gt; در گروه بیماران اسکیزوفرنی ، به صورت معنی داری پایین تر از گروه بیماران اسکیزوافکتیو بود(&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;P&lt;0/001&lt;/span&gt;)&lt;/li&gt;
	&lt;li dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify&quot; value=&quot;NaN&quot;&gt;میانگین رتبه آزمون (&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;ACIS&lt;/span&gt;) در گروه بیماران بستری به صورت معنی داری پایین تر از گروه بیماران سرپایی بود(&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;P&lt;0/001&lt;/span&gt;)&lt;/li&gt;
	&lt;li dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify&quot; value=&quot;NaN&quot;&gt;میانگین رتبه ی آزمون &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;ACIS&lt;/span&gt; در گروه بیماران روان پریش زن و مرد تفاوت معنی داری نشان نداد. &lt;/li&gt;
&lt;/ol&gt;

&lt;p style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;نتیجه گیری:&lt;/strong&gt; نتایج به دست آمده ضعف مهارت های ارتباطی و تعاملی در بیماران اسکیزوفرنی و نیز بیماران بستری را مشخص کرد. نتایج این تحقیق اطلاعات مفیدی در رابطه با مهارت های ارتباطی و تعاملی در اختیار کاردرمان گرانی که با بیماران سروکار دارند ، قرار میدهد. لیکن شناخت دقبق تر این مهارت ها در اختلال و مقعیت های دیگر ، احتیاج به بررسی بیش تری دارد.&lt;/p&gt;
</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;Objective: &lt;/strong&gt;The main objective at study was to assess the communication and interaction of psychotic patient above age of 18 in 2000.&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;Materials &amp; Methods:&lt;/strong&gt; The study sample consist of 80 psychotic patients (38 female and 42 male) from Razi and Imam Hossein Hospital and Raad and Sina outpatient clinic, selected based on occupational therapist using the Assessment of Communication and Interaction Skills Questionnaire (ACIS). Statistical analyses of information have done by spearman coefficient correlation, Mann Whitney and Wilcoxon tests.&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;Results: &lt;/strong&gt;Spearman of correlation, mann-and wilcoxon Findings indicate: 1-The average grade of ACIS test in the group of schizophrenic patients were significantly lower than the group schizoaffective patients (P&lt;0.00l). 2-The average of ACIS test in the group of inpatient was lower than the group of outpatient (p&lt;0.00l). 3-No significant difference was found for the average grade of ACIS test in the group of male &amp; female.&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;Conclusion:&lt;/strong&gt; The obtained results show the weakness of communication and interaction skills in schizophrenic patient and also inpatients. The obtained results of this investigation give useful information about the communication and interaction skill of patient to the occupational therapists but application of this instrument needs more studies.&lt;/p&gt;
</abstract>
	<keyword_fa> مهارت‌های ارتباطی, مهارت‌های تعاملی, بیماران روان‌پریش, پرسشنامه ACIS</keyword_fa>
	<keyword>Comunication and interaction skills, Psychotic patiens, ACIS questionnaire</keyword>
	<start_page>12</start_page>
	<end_page>19</end_page>
	<web_url>http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-44-71&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Katayoun</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Khoushabi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>کتایون</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>خوشابی </last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Department of Psychiatry, University of Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه روانپزشکی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Samira</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Keyvani</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سمیرا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کیوانی </last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
