fa بررسی کودک‌آزاری جسمانی در مراجعان سه درمانگاه تخصصی اورژانس کودکان در شهرستان تهران عمومى General پژوهشی Original <p dir="RTL" style="text-align: justify"><strong>هدف:</strong> این پژوهش یک مطالعه مقطعی است که به منظور بررسی وضعیت کودک آزاری جسمانی در کودکان شهر تهران، در آذر <span dir="LTR">1379</span> به مدت ده روز انجام گرفته است.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify"><strong>روش بررسی:</strong> در این پژوهش، <span dir="LTR">45</span> دستیار آموزش دیده تخصصی کودکان، <span dir="LTR">3019</span> کودک زیر <span dir="LTR">18</span>سال مراجعه کننده به سه مرکز آموزشی کودکان تهران ( بیمارستان های بهرامی، حضرت علی اصغر (ع) و مرکز طبی کودکان ) را مورد مطالعه قرار دادند که از این تعداد، <span dir="LTR">1578</span> پسر و <span dir="LTR">1441</span> دختر بودند. با انجام مصاحبه بالینی، معاینه فیزیکی و تکمیل پرسش نامه بررسی کودک آزاری جسمانی روی مراجعان این مراکز، در مجموع <span dir="LTR">367</span> کودک، یعنی <span dir="LTR">12/2</span> درصد آنها (<span dir="LTR"> 14/5</span>درصد پسران و <span dir="LTR">9/6</span> درصد دختران) دچار آزار جسمانی شده بودن.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify"><strong>یافته‌ها:</strong> علائم آسیب، بیشتر در صورت، اندام فوقانی، پشت و اندام تحتانی بود. شدت آسیب وارده، <span dir="LTR">12/8</span>درصد موارد شدید و <span dir="LTR">87/2</span> درصد موارد در حد متوسط بوده است. والدین بیش از سایرین، عامل کودک آزاری جسمانی در خانواده کودکان آسیب دیده، بیشتر مربوط به پر اولاد بودن، اعتیاد یکی از اعضای خانواده و وجود استرس حاد و شدید در طول <span dir="LTR">6</span>ماه گذشته بوده است.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> با انجام آزمون ²<span dir="LTR">x</span> ارتباط معنی داری بین اقدام به کودک آزاری جسمانی باسن، جنس، محل سکونت، جدایی والدین و سابقه آزار جسمانی در کودکی والدین، مشاهده شد(001/0><span dir="LTR">pvalue</span>)</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Objective: </strong>Child-abuse (physical, mental and sexual) is considered as one of the important problems faced by persons specialized in behavioral Sciences and Forensic Medicine, physicians and pediatricians. This cross-sectional study was conducted to determine the status of physical child-abuse in Tehran.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Materials & Methods: </strong>Forty-five pediatric residents, trained for this purpose, conducted this ten-day study in three teaching hospitals (Children&#39s Medical Center, Bahrami Hospital, Hazrat Ali-Asghar Hospital). A questionnaire on physical child-abuse, designed and proposed by the WHO, was completed for 3019 children (male=1578, 52.3% female=1441, 47.7%) less than 18 years of age, who attended the emergency department of the above hospitals. The children and their parents were interviewed and physical examination was performed for the children.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Results: </strong>A total of 347 children (male=14.5%, female =9.6%), which is 12.2% of the total number of children studied, were physically abused. Injuries were mostly present on the face, upper extremities, back and lower extremities, among which 12.8% of the cases were severe and 87.2% were moderate in intensity. Fathers and mothers were responsible for 51.2% and 34.1% of the cases of child-abuse respectively. Among the persons responsible for causing child-abuse, 34.1% had themselves been physically abused during their childhood period and 26.4% had physically abused children before. Hyperactivity, bed-wetting and an unwanted child were among the most common causes of child-abuse.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Conclusion: </strong>Factors precipitating child-abuse included: large numbers of children in the family drug addiction of one of the family members, and acute or severe psychological stress during the past 6 months. Using the Chi-square test, a significant relationship (P value=0.00l) was found to exist between physical child-abuse and demographic factors such as age, sex, site of residence, history of divorce or separation of the parents and history of physical abuse in the parents&#39 childhood days.</p> کودک‌آزاری جسمانی, درمانگاه تخصصی اورژانس کودکان, تهران Child-abuse, Causes, Precipitating factors, Tehran 7 13 http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-268&slc_lang=fa&sid=1 Ali Akbar Sayyari علی‌اکبر سیاری Yes Department of Clinical Sciences, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه کودکان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علومپزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی، تهران، ایران. Seyyed Abbas Bagheri-Yazdi سیدعباس باقری‌یزدی No Behrouz Jalili بهروز جلیلی No Katayoun Khoushabi کتایون خوشابی No Davoud Shah-Mohammadi داود شاه‌محمدی No Farbod Iman-Zadeh فرید ایمان‌زاده No Hassan Karami حسن کرمی No