fa بررسی تاثیر تمرین ذهنی روی هماهنگی حرکتی اندام فوقانی در بیماران همی پلژیک عمومى General پژوهشی Original <p dir="RTL" style="text-align: justify"><strong>هدف:</strong> تمرین ذهنی به عنوان بازسازی یک الگوی حرکتی در ذهن مطرح است وجود عواملی نظیر تشابه زمانی بین اجرای فیزیک یک فعالیت و اجرای ذهنی آن، افزایش جریان خون مغزی ، افزایش فعالی سیستم اتونوم در حین تمرین ذهنی و ایجاد فعالیت الکتریکی عضلانی با کاربرد تمرین ذهنی، بیانگر این نکته هستند که تمرین ذهنی از همان اصول تمرین فیزیکی تبعیت می کند. پس همان گونه که تمرین فیزیکی سبب افزایش هماهنگی حرکتی بیماران ضایعه مغزی می شود، می توان انتظار داشت کاربرد تمرین ذهنی هم منجر به بهبود هماهنگی این دوره را بیماران شود. <span style="line-height: 1.6em">هدف از مطالعه حاضر، بررسی تأثیر تمرین ذهنی روی هماهنگی حرکتی اندام فوقانی بیماران همی پلژیک بود.</span></p> <p dir="RTL" style="text-align: justify"><span style="line-height: 1.6em"><strong>روش بررسی:</strong> پانزده بیمار همی پلؤپژیک (با دامنه سنی 70-20 سال) در این مطالعه شرکت داده شدند این بیماران مبتلا به آپراکسی و آفازیابودن همچنین از نظر شناختی مشکلی نداشتند بیماران به صورت تصادفی به سه گروه مساوی (تمرین ذهنی، تمرین فیزیکی  و تمرین ذهنی-فیزیکی) تقسیم شدند. هماهنگی حرکتی کلیه بیماران قبل و بعد از درمان همچنین یک ماه بعد از درمان مورد ارزیابی قرار گرفت. </span></p> <p dir="RTL" style="text-align: justify"><span style="line-height: 1.6em"><strong>یافته ها:</strong> نتایج نشان داد که تمرین ذهنی و تمرین فیزیکی به طور معنی داری سبب بهبود هماهنگی حرکتی بیماران ضایعه مغزی می شود. بین گروه تمرین ذهنی و گروه تمرین فیزیکی اختلاف معنی داری مشاهد نشد و بالاخره اینکه کاربرد توام تمرین ذهنی و تمرین فیزیکی ثمربخش تر از زمانی بود که تنها یکی از این دو مورد استفاده قرار می گرفت.</span></p> <p dir="RTL" style="text-align: justify"><span style="line-height: 1.6em"><strong>نتیجه گیری:</strong> از نتایج این مطالعه می توان اینطور نتیجه گرفت که تمرین ذهنی را می توان در امر توانبخشی بیماران مورد استفاده قرار داد.</span></p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Objective:</strong> Mental Practice (MP) can be defined as the symbolic, covert, mental rehearsal of a task in the absence, overt physical rehearsal. Elements such as similar time between actual execution and mental performance of a task, the increase of regional cerebral blood flow, vegetative activation, and enhancement in muscle electromyographic (EMG) activity during mental practice suggests that mental practice imitates physical performance of a task. Since physical practice (PP) can, to some extent, improve movement coordination in stroke patients, it is assumed that the application of MP would be beneficial to enhance movement coordination in such patients. The purpose of this study was to investigate the effect of MP on coordination of upper limb movements in hemiplegic patients.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Materials & Methods</strong>: Fifteen hemiplegic patients (age range 20-70 yrs) were participated in this study. All patients were selected of the following criteria: absence of aphasic, apraxia and cognitive problem. The patients were randomly assigned to three groups, MP, PP, and PP+MP.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Results</strong>: l. PP and MP Significantly improved movement coordination. 2. PP did not give different results when compared to MP. 3. PP Combined with MP Produced Significantly higher scores than each one alone.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Conclusion:</strong> In spite of the small size in this study, the efficacy of MP shown here. Therefore MP Similar to PP should he used in physiotherapy.</p> تمرین ذهنی, توانبخشی, بیماران همی پلژیک Rehabilitation, Mental practice, Hemiplegia 8 16 http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-238&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Isargar زهرا ایثارگر Yes Department of Physiotherapy, University of Welfare and Rehabilitation, Tehran, Iran. گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. Mohammad Reza Nourbakhsh محمدرضا نوربخش No Hassan A'shayeri حسن عشایری No Nader Ma'roufi نادر معروفی No