en تأثیر تمرینات عضلات کف لگن بر بی‌اختیاری ادرار و اوقات فراغت زنان مبتلا به مولتیپل‌اسکلروزیس کاردرمانی Occupational Therapy پژوهشی Original <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:2;"><strong>هدف </strong>این مطالعه به بررسی تأثیر تمرینات عضلات کف لگن بر بی‌اختیاری ادرار و اوقات فراغت زنان مبتلا به مولتیپل‌اسکلروزیس پرداخته است.<br> <strong>روش بررسی</strong> نوع مطالعه، کارآزمایی نیمه‌تجربی بود و شرکت‌کنندگان تحقیق، ۱۵ زن مبتلا به ام‌اس بودند که در مقیاس وضعیت ناتوانی گسترده، در مراحل ۷ یا کمتر قرار داشتند. این شرکت‌کنندگان به‌طور در دسترس برای گروه آزمایش انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان دستورالعمل یک برنامه تمرینات ساختاری عضلات کف لگن را دریافت کردند. ارزیابی‌ها در دو مرحله پیش و بعد از مداخله انجام شد. از پرسش‌نامه‌های بی‌اختیاری ادرار ـ فرم کوتاه، اوقات فراغت بیماران ام‌اس و مقیاس شدت خستگی در مطالعه استفاده شد. آزمون ویلکاکسون برای بررسی تأثیر مداخله مورداستفاده قرار گرفت.<br> <strong>یافته‌ها </strong>یافته‌ها نشان دادند تمرینات عضلات کف لگن، تأثیر قابل‌توجهی در کاهش بی‌اختیاری ادرار (007/p=0) و افزایش فعالیت‌های تفریحی (003/p=0) در زنان مبتلا به ام‌اس داشته است. بااین‌حال، این تمرینات تأثیر قابل‌توجهی در سطح خستگی شرکت‌کنندگان در مطالعه نداشت.<br> <strong>نتیجه‌گیری </strong>پیامدهای پژوهش نشان داد تمرینات کف لگن به‌طور مؤثری عارضه بی‌اختیاری ادرار را کاهش داده و فعالیت‌های تفریحی را در زنان مبتلا به مولتیپل‌اسکلروزیس افزایش می‌دهد. این نتایج، اهمیت یک برنامه تمرینی متمرکز بر عضلات کف لگن در مداخلات این بیماران را نشان می‌دهد و به متخصصین بهداشت و افرادی که بهبود کیفیت زندگی‌ خود را می‌طلبند، نکات ارزشمندی ارائه می‌کند. انجام تحقیقات و پیاده‌سازی بیشتر تمرینات کف لگنی به‌عنوان بخشی از راهبردهای جامع مراقبتی ضروری است تا به‌منظور بهینه‌سازی سلامتی زنان مبتلا به ام‌اس، اقدامات لازم صورت گیرد.</span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:2;"><strong>Objective </strong>This study seeks to explore the effects of pelvic floor muscle exercises on urinary incontinence and leisure time in women diagnosed with multiple sclerosis (MS).<br> <strong>Materials & Methods</strong> A quasi-experimental design was utilized in this study. The research included 15 women with MS at stages 7 or lower on the expanded disability status scale, selected conveniently to form the intervention group. This group underwent a structured pelvic floor muscle exercise program. Pre-test and post-test assessments were conducted using the international consultation on incontinence questionnaire-urinary incontinence short form, the leisure activities questionnaire and the fatigue severity scale. The impact of the intervention was analyzed using the Wilcoxon test.<br> <strong>Results </strong>The results demonstrated a significant reduction in urinary incontinence (P=0.007) and increased leisure activities (P=0.003) among women with MS who engaged in pelvic floor muscle exercises. However, these exercises did not significantly affect the participants&rsquo; fatigue levels.<br> <strong>Conclusion </strong>The study suggests pelvic floor exercises can effectively decrease urinary incontinence and enhance leisure activities in women with MS. These findings emphasize the importance of incorporating targeted exercises into the care of this patient population, providing valuable insights for healthcare professionals and individuals aiming to enhance their quality of life (QoL). Further research and integration of pelvic floor exercises into comprehensive care strategies are recommended to optimize the well-being of women with MS.</span></span></span></div> تمرینات کف لگنی, خستگی, تفریح, اختلالات عصبی, مشکلات کنترل مثانه Pelvic floor training, Fatigue, Recreation, Neurological disorders, Bladder control problems  448 463 http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-675-6&slc_lang=en&sid=1 Seyed Mohammad Sadegh Hosseini سید محمد صادق حسینی hosseini.ot@gmail.com 0000-0002-9802-3424 No Department of Occupational Therapy, School of Rehabilitation Sciences, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran. گروه آموزشی کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم‌پزشکی همدان، همدان، ایران. Mohammad Hadi Rostami محمد هادی رستمی hosseini.ot@yahoo.com 0009-0004-4871-6312 No Department of Occupational Therapy, School of Rehabilitation Sciences, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran. گروه آموزشی کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم‌پزشکی همدان، همدان، ایران. Mahsa Bakhtiari مهسا بختیاری mahsa30837@gmail.com 0009-0002-3048-9508 No Department of Occupational Therapy, School of Rehabilitation Sciences, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran. گروه آموزشی کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم‌پزشکی همدان، همدان، ایران. Alireza Soltanian علیرضا سلطانیان asoltanian@yahoo.com 0000-0002-7483-3502 No Department of Biostatistics and Epidemiology, School of Public Health, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran. گروه آموزشی آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم‌پزشکی همدان، همدان، ایران. Sahar Nurani Gharaborghe سحر نورانی قرابرقع saharnurani@yahoo.com 0000-0001-9471-5725 Yes Department of Occupational Therapy, School of Rehabilitation Sciences, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran. گروه آموزشی کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم‌پزشکی همدان، همدان، ایران.