fa اثربخشی مداخله موسیقی عصب‌شناختی بر بهزیستی روان‌شناختی زنان مبتلا به اسکروزیس چند‌گانه روانشناسی کودکان استثنایی Exceptional Children Psychology پژوهشی Original <div style="text-align: justify;"><strong>هدف</strong> اسکلروزیس چندگانه (ام‌اس) از جمله اختلالات مزمن و خود‌ایمنی ناشی از میلین‌زدایی در سیستم عصبی مرکزی است. اختلالی که می‌تواند به کاهش بهزیستی روان‌شناختی منجر شود. کاربرد مداخله موسیقی عصب‌شناختی با توجه به تأثیر آن بر آسیب‌های عصب‌شناختی و بهبود سازش یافتگی‌های این گروه با توجه پژوهشگران روبه‌رو شده است. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی موسیقی عصب‌شناختی بر بهزیستی روان‌شناختی زنان مبتلا به اسکلروزیس چندگانه انجام شد.<br> <strong>روش بررسی</strong> این پژوهش، مطالعه‌ای نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون‌پس‌آزمون با گروه کنترل بود. در این مطالعه ۲۰ نفر از زنان ۲۰ تا ۳۰ سال مبتلا به ام‌اس از نوع عود بهبودی که عضو انجمن ام‌اس بودند با روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. این افراد پس از همگن‌سازی از نظر متغیرهایی نظیر میزان تحصیلات، سن، تأهل، شغل و سطح خفیف شاخص گسترده ناتوانمندی (EDSS<۴) و پس از اعلام رضایت و اجرای پیش‌آزمون با روش جایگزینی تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ملاک‌های خروج از مطالعه شامل نداشتن نشانه‌های روان‌شناختی (نظیر افسردگی ) و حضورنیافتن در هرگونه مداخله موسیقیایی در طول دوره بازپروری بود. مداخله موسیقی عصب‌شناختی مبتنی بر آموزش موسیقیایی کنش اجرایی مایکل تات (۲۰۰۵) با همکاری یک متخصص موسیقی طراحی شد. هشت عنوان برنامه آموزشی عبارت بودند از: کنش اجرایی، تنظیم هدف، انگیزش گروهی، کنترل بر انگیختگی، بازداری، مسؤلیت‌پذیری، حل مسئله و خلاقیت، و تصمیم‌گیری و خلاقیت. پس از محاسبه اعتبار درونی برنامه، ۳۰ جلسه برنامه موسیقیایی به صورت هر هفته دو جلسه به مدت ۳ ماه در محل انجمن ام‌اس ایران برای گروه آزمایش برگزار شد، در حالی که گروه کنترل هیچ آموزشی را دریافت نکردند. ابزارهای اندازه‌گیری در این پژوهش مقیاس بهزیستی روان‌شناختی ریف (۱۹۹۵) فرم کوتاه ۴۲‌سؤالی و شاخص گسترده ناتوانمندی کورتزکه (۱۹۸۳) برای ارزیابی ناتوانی جسمی در افراد مبتلا به ام‌اس بود. اطلاعات به‌دست‌آمده از پیش‌آزمون و پس‌آزمون با استفاده از تحلیل کوواریانس تک‌متغیره آنکووا و چند‌متغیره مانکووا تجزیه و تحلیل شد.<br> <strong>یافته‌ها</strong> پس از بررسی مفروضه‌های تحلیل کوواریانس تک‌متغیره و چند‌متغیره و حذف اثر پیش‌آزمون، نتایج نشان‌دهنده آن بود که مداخله بر بهزیستی روان‌شناختی تأثیر معناداری داشته است (۰/<span style="text-align: justify;">۰۵</span><p) span="" style="text-align: justify;">۰/<span style="text-align: justify;">۳۸</span>) بر اساس جدول کوهن متوسط است. به علاوه، اگرچه مداخله بر زیرمؤلفه‌های بهزیستی اثر معناداری نداشته است <span style="text-align: justify;">(۰/</span><span style="text-align: justify;">۰۵</span><span style="text-align: justify;"><p)< span="">، اما میزان شدت اثر آن در شش زیرمؤلفه ارتباط مؤثر با دیگران در دامنه کم تا متوسط (۰/<span style="text-align: justify;">۲۳</span>)، زیرمؤلفه‌های استقلال (۰/<span style="text-align: justify;">۰۹</span>)، تسلط بر محیط (۰/<span style="text-align: justify;">۰۷</span>)، رشد شخصی (۰/<span style="text-align: justify;">۰۲</span>)، هدفمندی در زندگی (۰/<span style="text-align: justify;">۰۱</span>) و پذیرش خود (۰/<span style="text-align: justify;">۰۲</span>) در دامنه شدت اثر، کم گزارش می‌شود.<br> <strong>نتیجه‌گیری</strong> از دیدگاه متخصصان، درمان قطعی برای اختلال ام‌اس شناخته نشده است، اما می‌توان از روش‌های بازپروری برای کاهش نشانگان روان‌شناختی آن بهره گرفت. یافته‌ها نشان داد مداخله موسیقیایی اثری دوگانه بر جنبه‌های شناختی و عاطفی دارد. این نوع موسیقی شامل بداهه‌پردازی گروهی، ترکیب‌بندی و دریافت موسیقیایی است که تقویت مهارت‌های اجرایی نظیر سازماندهی‌، حل مسئله و تصمیم‌گیری را ممکن می‌کند. نتایج نشان می‌دهد مداخله موسیقی عصب‌شناختی بر بهزیستی زنان مبتلا به ام‌اس تأثیر معناداری دارد، اما بر زیرمؤلفه‌های آن اثر معناداری ندارد و این در حالی است که شدت اثر مداخله کم تا متوسط گزارش می‌شود. به نظر می‌رسد مداخله می‌تواند در مراکز بالینی کاربرد بالینی داشته باشد.<p) .="" br=""></p)></p)<></span></p)></div> <div> <div><div id="_com_1" uage="JavaScript"></div></div> </div> <div style="text-align: justify;"><strong>Objective</strong> Multiple Sclerosis (MS) is a chronic autoimmune, demyelinating disorder of the central nervous system. Psychological well-being often declines as a consequence of this impairment. Application of neurological musical intervention to adapt with the limitation of neurological impairments has been under investigation. This study aimed to explore the effectiveness of neurological music intervention on the psychological well-being of women with MS.<br> <strong>Materials & Methods</strong> Quasi-experimental study with pretest and posttest design was conducted. A total of 20 women from the Iranian MS Association, with a relapsing-remitting course, aged 20 to 30 years, were selected with the convenience sampling method. After grouping them with respect to variables such as education, age, marital status, occupation, and low Extended Disability Status (EDSS), they were randomly paired and assigned to experimental and control groups after obtaining their consent and taking the pretest. The exclusion criteria for the participants were as follows: psychological symptoms such as depression or taking other musical training during the intervention. Neurological music intervention was designed with the assistance of a musician based on Iranian culture and Musical Executive Function Training (Thaut, 2005) to affect the frontal and prefrontal lobes. The 8 designations of the training program included &quot;executive function&quot;, &quot;goal regulation support&quot;, &quot;group motivation&quot;, &quot;impulsivity control&quot;, &quot;inhibition&quot;, &quot;responsibility&quot;, &quot;problem-solving creativity&quot;, and &quot; decision making/creativity&quot;. The internal validity of program has been already validated. The experimental group received 30 sessions training, two times a week for three months in MS association center while the control group did not receive any training.&nbsp; Scores were gathered using Ryff (1995) 42-item psychological well-being scale in the pretest and posttest stages. Also, the Kurtke (1983) extended disability status scale was used to evaluate the physical disabilities of MS participants.<br> <strong>Results</strong> The results, analyzed in ANCOVA and MANCOVA, indicated a significant improvement in psychological well-being (P<0.05) and medium effect size (0.38) according to the Cohen Scale. No significant improvement in 6 Ryff subscales was observed but a small effect was noted in self-acceptance (0.02), personal growth (0.02), the purpose of life (0.01), environmental mastery (0.07), autonomy (0.09), and small to medium size effect in positive relation (0.23).&nbsp;<br> <strong>Conclusion</strong> According to experts, there is no cure for multiple sclerosis, there are, however, numerous treatments and rehabilitation interventions to slow down and reduce the physical and psychological symptoms. These findings suggest that neurological music intervention based on &quot;Musical Executive Function Training&rdquo; has a potential dual effect on cognitive and affective aspects of the brain. This kind of music intervention includes group and individual improvisation and composition exercises which improved the executive function skills such as organizing, problem-solving, decision making, and comprehending. Our results indicate that neurological music intervention improves psychological well-being in women with MS. Although there was no significant effect on the subscale of psychological wellbeing, a small to medium size effect was observed on different subscales of well-being. It appears that this intervention can be applied to clinical and rehabilitation settings.</div> مداخله موسیقی عصب‌شناختی, بهزیستی روان‌شناختی, مولتیپل اسکلروزیس Neurological music intervention, Psychological well-being, Multiple Sclerosis 74 85 http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2870-1&slc_lang=fa&sid=1 Farahnaz Noormohammadi فرحناز نورمحمدی noor1340@yahoo.com 0000-0002-3890-6858 No Department of Psychology, Faculty of Literature Humanities and Social Sciences, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Hassan Ashayeri حسن عشایری Ashayerih.neourosientice@yahoo.com 0000-0002-2348-6213 Yes Department of Neurology and Psychiatry, School of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه نورولوژی و روانپزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Gholam Ali Afrooz غلامعلی افروز afrooz@ut.ac.ir 0000-0001-8118-9332 No Department of Psychology, Faculty of Psychology and Education, University of Tehran, Tehran, Iran. گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Kambiz Kamkari کامبیز کامکاری kambizkamkary@gmail.com 0000-0000-0000-0000 No Department of Educational Sciences, Faculty of Education and Psychology, Islamshahr Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.