fa شیوع لکنت در دانش‌آموزان دوزبانه مقاطع مختلف شهر جوان‌رود عمومى General پژوهشی Original <p align="justify"><strong>هدف: </strong>به منظور بررسی نقش عوامل زبان‌شناختی در ابتلا به لکنت و پاسخ‌گویی به نیازهای درمانی آن، برآورد میزان شیوع این اختلال در دوزبانه‌های ایرانی ضروری است. لذا هدف از مطالعه حاضر برآورد شیوع لکنت در دانش‌آموزان مقاطع مختلف شهر دوزبانه جوانرود به تفکیک جنس و مقطع تحصیلی است.</p> <p align="justify"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه مقطعی از نوع توصیفی- تحلیلی است. تمام دانش‌آموزان مدارس عادی سه مقطع تحصیلی شهر جوانرود به صورت تمام شمار بررسی شدند. غربالگری اولیه جهت شناسایی دانش‌آموزان مبتلا به انواع اختلالات گفتاری توسط معلمان و با نظارت کارشناس گفتاردرمانی انجام گرفت و اطلاعات لازم در این زمینه در جلسات توجیهی به معلمین داده شد. از بین‌دانش‌آموزان معرفی شده توسط معلمان، موارد مبتلا به لکنت از طریق ارزیابی گفتار خودبه‌خودی، توصیف تصاویر داستانی و خواندن متن به دو زبان کردی و فارسی توسط کارشناس گفتاردرمانی بررسی و بر اساس علائم آسیب‌شناختی لکنت تشخیص داده شدند. داده‌های حاصل با استفاده از آزمونهای آماری کای اسکوئر و رگرسیون لجستیک مورد تحلیل قرار گرفت.</p> <p align="justify"><strong>یافته‌ها:</strong> از تعداد کل 11425 دانش‌آموز، 129 نفر مبتلا به لکنت بودند. این تعداد معادل 1/13 درصد کل جامعه مورد مطالعه است. شیوع لکنت در مقاطع ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان به ترتیب 2/06، 0/87 و 0/5 درصد بود. شیوع لکنت بین پسران 1/13 درصد و بین دختران 0/88 درصد به‌دست آمد. نسبت ابتلای پسران به دختران 1/5 به 1 بود. شیوع لکنت بین مقاطع تحصیلی ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان باهم تفاوت معنی‌دار داشت (P<0/001). تفاوت شیوع لکنت بین پسران و دختران از لحاظ آماری معنادار بود (P=0/034).</p> <p align="justify"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> شیوع لکنت در بین دانش‌آموزان دوزبانه شهر جوانرود بیشتر از میزان گزارش شده به عنوان میانگین شیوع لکنت در جوامع یک زبانه (1 درصد) است. خطر ابتلا به لکنت در پسران بیشتر از دختران است.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Objective:</strong> Study of prevalence of stuttering in Iranian bilingual societies is essential for determine the effects of linguistic factors in stuttering and therapy demands in these bilingual societies. The aim of this study is to determine the prevalence of stuttering among Javanrud’s bilingual students.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Materials & Methods:</strong> In this cross- sectional, descriptive and analytical study, all of bilingual students of Javanrud’s schools were examined and in order to this purpose, teacher referral method was used for the primary screening of speech disorders at all. Essential information about speech disorders specifically stuttering had been given to teachers before this primary step. Then researcher diagnosed stuttering students based on personal interview, reading, spontaneous speech and description of serial images that tell a story in Kurdish and Persian. Data were analysed by statistical tests such as Chi-square and Logistic Regression.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Results:</strong> Among 11425 bilingual students of Javanrud’s schools, 129 students were identified as stutterers. These findings indicated that overall prevalence of stuttering in this population is 1/13 percent. Among primary, guidance and high school students the prevalence of stuttering was 2/06, 0/87 and 0/5 percent respectively. Prevalence of stuttering among boys was 1/35 and among girls was 0/88 percent. An overall male/female ratio was 1/5. Prevalence of stuttering in primary, guidance and high school was differ from each other significantly (P<0/001). Prevalence of stuttering in male was higher than female significantly (P=0/034).</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Conclusion:</strong> Prevalence of stuttering among Javanrood’s bilingual students was higher than accepted prevalence in monolinguals (1%). Risk of being stuttering in male was higher than female.</p> دوزبانگی, لکنت‌, دانش‌آموزان, عوامل زبان‌شناختی Bilingualism, Stuttering, Students, Linguistic factors 43 48 http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-204&slc_lang=fa&sid=1 Hiva Mohammadi هیوا محمدی hiwa.mohamadi@gmail.com Yes University of Welfare & Rehabilitation Siences, Tehran, Iran. دانشگاه علوم بهزستی و توانبخشی، تهران، ایران. Fariba Yadegari فریبا یادگاری No Reza Nili-Pour رضا نیلی‌پور No Mehdi Rahgozar مهدی رهگذر No