fa بررسی تأثیر تمرینات قدرتی و استقامتی بر عضلات کف لگن در زنان مبتلا به بی‌اختیاری ادرار استرسی کاردرمانی Occupational Therapy پژوهشی Original <p style="text-align: justify;"><strong>هدف</strong> هدف مطالعه حاضر بررسی تأثیر تمرینات استقامتی و قدرتی بر عضلات کف لگن زنان مبتلا به بی‌اختیاری ادرار استرسی با استفاده از EMG بیوفیدبک است.<br> <strong>روش بررسی</strong> این پژوهش یک کارآزمایی بالینی نیمه‌تجربی از نوع قبل و بعد بود که به‌منظور بررسی مقایسه‌ای استقامت عضلات کف لگن در بیماران خانم مبتلا به بی‌اختیاری ادرار استرسی، قبل و بعد از تمرینات کف لگن انجام و به‌وسیله EMG بیوفیدبک ارزیابی شد. نمونه‌گیری به روش نمونه‌گیری دردسترس و به‌صورت غیراحتمالی ساده انجام شد؛ به این ترتیب که افرادی که شرایط ورود به آزمون را داشتند، به‌طورتصادفی و داوطلبانه وارد آزمون می‌شدند. در مدت زمان انجام مطالعه 40 نفر با داشتن شرایط ورود به آزمون به مطالعه وارد شدند و در یک گروه قرار گرفتند و اندازه‌گیری قبل و بعد از درمان انجام شد که از میان آن‌ها 35 نفر درمان را تا انتها انجام دادند. قدرت و استقامت عضلات کف لگن قبل و بعد از مداخله با کمک EMG بیوفیدبک مدل مایوتِراک اینفینیتی ساخت کشور کانادا ارزیابی شد. جلسات به‌مدت 10 هفته و هرهفته دوبار انجام و هر جلسه اعداد مربوط به استقامت و حداکثر قدرت عضلات کف لگن هر بیمار برحسب میکروولت ثبت شد. زمان حفظ انقباض در کلینیک سه هفته اول 5 ثانیه و سه هفته دوم 10 ثانیه و از هفته ششم به بعد، 15 ثانیه بود. برای انجام تمرین در منزل از بیمار خواسته می‌شد انقباض‌ها را از وضعیت خوابیده شروع کند و هر دو هفته به وضعیت‌های نیمه‌خوابیده، چهاردست‌و‌پا، نشسته و درنهایت ایستاده پیشرفت دهد. زمان حفظ انقباض‌ها در هریک از این وضعیت‌ها از 3 تا 30 ثانیه پیشرفت داده شد. تعداد انقباض‌ها هم از 10 تا 30 تکرار در هر دفعه بود. بیماران تمامی تمرینات کف لگن تجویزشده را زیرنظر مستقیم فیزیوتراپیست و به کمک EMG بیوفیدبک انجام دادند. در این پژوهش هر آزمودنی قبل و بعد از مداخله با خودش سنجیده شد: به این صورت که آزمودنی در ابتدای مداخله از نظر میزان حداکثر قدرت و استقامت عضلات کف لگن و در پایان دوره مداخله نیز از نظر میزان تغییرات حداکثر قدرت و استقامت عضلات کف لگن به کمک EMG بیوفیدبک ارزیابی می‌شد. اطلاعات به‌دست‌آمده از فرم‌ها جمع‌آوری و به جدول مادر منتقل و با استفاده از نسخه 11 نرم‌افزار SPSS تجزیه‌وتحلیل شد. برای ارائه آمار توصیفی، شاخص‌های تمایل مرکزی و پراکندگی تمام متغیرهای کمّی به‌دست آمد. در بخش آمار تحلیلی آزمون حالت عادی از متغیرهای کمّی گرفته و با استفاده از آزمون شاپیرو-ویلک از طبیعی‌بودن توزیع آن‌ها اطمینان حاصل شد.پس‌ازآن برای تجزیه‌وتحلیل تأثیر مداخله بر متغیرهای وابسته آزمون تی زوجی به‌کار رفت. همچنین از تحلیل رگرسیونی و آزمون اسپیرمن به‌منظور یافتن رابطه میان متغیرها و ضریب همبستگی درون‌گروهی و میزان تکرارپذیری اندازه‌گیری از دستگاه EMG بیوفیدبک استفاده شد.<br> <strong>یافته‌ها</strong> دستگاه EMG بیوفیدبک تکرارپذیری عالی و بسیارخوب را در هر دو گروه سالم و بیمار برای متغیر حداکثر قدرت (94/0 و 90/0) و تکرارپذیری عالی و خوب را برای متغیر استقامت در هر دو گروه سالم و بیمار (91/0 و 73/0) نشان داد. حداکثر قدرت و استفامت عضلات کف لگن در بیماران قبل و بعد از مداخله تفاوت معنادار آماری داشت (001/0P<). همچنین تأثیر مداخله بر استقامت عضلات کف لگن با توجه به سن، تعداد و نوع زایمان افراد شرکت کننده معنادار نبود (05/0<p) 05="" 0p="">).<br> <strong>نتیجه‌گیری</strong> نتایج پژوهش نشان داد تمرینات قدرتی و استقامتی عضلات کف لگن با استفاده از EMG بیوفیدبک حداکثر قدرت و استقامت عضلات کف لگن را در زنان مبتلا به بی‌اختیاری ادرار استرسی افزایش می‌دهد.</p)></p> <p style="text-align: justify;"><strong>Objective </strong>The aim of the study was to determine the effect of strength and endurance training on the pelvic floor muscles in women suffering from stress urinary incontinence using electromyography (EMG) biofeedback.<br> <strong>Materials & Methods </strong>Forty women volunteers suffering from stress urinary incontinence participated in this quasi-experimental clinical trial (before and after). The strength and endurance of pelvic floor muscles were evaluated before and after the intervention using EMG biofeedback (MyoTrac Infiniti). The patients performed pelvic floor exercises twice a week for a ten-week program under the supervision of a physical therapist. All data were analyzed using paired t-test, regression analysis, and Pearson correlation coefficient using SPSS (version 11).<br> <strong>Results</strong> It was found that the maximum strength and endurance levels in each patients&rsquo; pelvic floor muscles before and after the intervention were statistically significant (P<0.001).<br> <strong>Conclusion</strong> The strength and endurance training of pelvic floor muscles using EMG biofeedback increased the pelvic floor muscle strength and endurance in women with stress urinary incontinence.</p> بی‌اختیاری ادرار استرسی, عضلات کف لگن, ورزش, بیوفیدبک Stress urinary incontinence, Pelvic floor muscles, Exercise, Biofeedback 222 231 http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1307-6&slc_lang=fa&sid=1 Rezvan Lak رضوان لک No Department of Physiotherapy, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. Mohsen Amiri محسن امیری posturalclinic@yahoo.com Yes Department of Physiotherapy, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. Iraj Abdollahi ایرج عبداللهی No Department of Physiotherapy, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. Akbar Biglarian اکبر بیگلریان No Department of Biostaticts and Computer, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. گروه آمار و کامپیوتر، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. Roksana Bazaz Behbahani رکسانا بزازبهبهانی No Department of Physiotherapy, Firoozgar Hospital, Tehran, Iran. گروه فیزیوتراپی، بیمارستان فیروزگر، تهران، ایران. Maryam Zargoosh مریم زرگوش No Department of Physiotherapy, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.