fa بررسی تأثیر لبه خارجی و قوس طولی داخلی بر جا‌به‌جایی نیروی عکس‌العمل زمین در بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو اورتز و پروتز Orthotics & Prosthetics پژوهشی Original <p style="text-align: justify;"><strong>هدف</strong> استئوآرتریت نوعی بیماری تخریبی مفاصل است که در آن سطوح مفصلی دچار فرسایش و خوردگی می‌شوند. به‌دنبال ایجاد استئوآرتریت، حرکات یکنواخت و روان مفصل دچار اختلال می‌شود. استئوآرتریت شایع‌ترین نوع آرتریت است که شیوع این بیماری در ایران 3/19 درصد است و افراد مبتلا به استئوآرتریت زانو معمولاً دچار ژنوواروم و هایپر پرونیشن پا هستند. هدف این مطالعه بررسی جابه‌جایی نیروی عکس‌العمل زمین نسبت به زانو با توجه به پاسخ ایستا زانو به لبه خارجی و قوس داخلی و ترکیب قوس با لبه خارجی بود.<br> <strong>روش بررسی</strong> این پژوهش، نیمه‌تجربی بود و نمونه‌گیری از جامعه به روش نمونه‌گیری دردسترس شامل 13 نفر افراد مبتلا به استئوآرتریت زانو 9 زن و 4 مرد با میانگین سنی 7/7&plusmn;08/63 انجام گرفت. در پژوهش حاضر چهار حالت آزمون بدون کفی، لبه خارجی، قوس داخلی و ترکیب قوس با لبه خارجی موردآزمایش قرار گرفت. برای اندازه‌گیری تغییرات جابه‌جایی نیروی عکس‌العمل زمین، از دستگاه لیزر پاسچر و سنجش میزان راحتی پرسشنامه VAS استفاده و تغییرات بازوی اهرمی با دستگاه اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از نسخه 20 نرم‌افزار SPSS و آزمون چندمتغیره و سپس دو‌به‌دو بونفرونی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.<br> <strong>یافته‌ها </strong>لبه خارجی باعث کاهش معنادار (005/0P=) فاصله نیروی عکس‌العمل زمین تا مرکز زانو نسبت به حالت بدون کفی می‌شود. میانگین فاصله خط وزن از مرکز زانو در حالت بدون ارتوز 6/13میلیمتربه داخل، با لبه خارجی 8/0میلیمتربه داخل، با قوس داخلی 8/11میلیمتربه داخل و با لبه خارجی با قوس داخلی 7میلیمتربه داخل بدست آمد. بنابراین استفاده از لبه خارجی به ضخامت 7 میلی‌متر باعث جابه‌جایی محل عبور نیروی عکس‌العمل زمین روی زانو شده است، به‌طوری‌که بازوی اهرمی نیروی عکس‌العمل زمین از مرکز زانو -که باعث تولید گشتاور ادداکتوری روی زانو می‌شود-، با گذاشتن لبه خارجی 8/12 میلی‌متر کوچک‌تر از وضعیت بدون کفی شده بود. در مقایسه بین دیگر حالت‌ها -یعنی بدون کفی-، ترکیب قوس داخلی با لبه خارجی و قوس داخلی به‌تنهایی، اختلاف معناداری مشاهده نشده است، اما اختلاف معناداری بین لبه خارجی و قوس داخلی به‌تنهایی به‌دست آمد (013/0=P)؛ به این صورت که بازوی اهرمی نیروی عکس‌العمل زمین با لبه خارجی 11 میلی‌متر کوچک‌تر است و همچنین در مقایسه لبه خارجی و ترکیب قوس با لبه خارجی نشان داد که لبه خارجی 2/6 میلی‌متر بازوی اهرمی کوتاه‌تر یا 5/88 درصد بازوی اهرمی کوچک‌تری ایجاد می‌کند (001/0=P). در مقایسه بین حالت‌های قوس داخلی و ترکیب قوس با لبه خارجی رابطه معناداری ملاحظه نشد.&nbsp;<br> <strong>نتیجه‌گیری</strong> لبه خارجی باعث کاهش بازوی اهرمی نیروی عکس‌العمل زمین نسبت به زانو در بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو با ژنووروم و هایپر پرونشن پا می‌شود و افزودن قوس طولی باعث کاهش اثر لبه خارجی برای کاهش بازوی اهرمی نیروی عکس‌العمل زمین نسبت به زانو و درنتیجه، عدم‌کاهش گشتاور ادداکتوری زانو در بیماران مبتلا به استئوارتریت زانو می‌شود. بااین‌حال از نظر آماری لبه خارجی، قوس داخلی و ترکیب آنها تأثیری بر راحتی در این بیماران ندارند.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Objective</strong> Osteoarthritis is a degenerative disease of joints that causes degeneration and corrosion of joint surface.&nbsp;Because of osteoarthritis, the smooth and even movemvement of joints get interrupted. Osteoarthritis is&nbsp;the most common kind of arthritis and its prevalence is 19.3% in Iran. Patients with knee osteoarthritis usually&nbsp;have geno varum and hyperpronation of foot. The purpose of the current study was to evaluate the effect&nbsp;of lateral wedge and medial arch support on displacement of ground reaction force in knee osteoarthritis in&nbsp;static state.<br> <strong>Materials & Methods</strong> The current study is a quasi-experimental study. A total of 13 patients (9 women and&nbsp;4 men) with an average(SD) age of 63.08&plusmn;7.7 years with knee osteoarthritis were selected from available&nbsp;community. Four different test conditions, including 1) barefoot, 2) lateral wedge, 3) medial wedge, and 4)&nbsp;arch support and lateral wedge were conducted. L.A.S.A.R Posture was used to assess the changes of ground&nbsp;reaction force from knee center and the comfort level after the intervention was measured on a visual analog&nbsp;scale. The changes of lever arm were measured with the instrument and the obtained data were analyzed by&nbsp;SPSS version 20, through multivariate analysis and Bonferroni tests.<br> <strong>Results</strong> The result indicated that lateral wedge caused a significant decrease in ground reaction vector from&nbsp;knee center in barefoot condition (P=0.005). The average distance of weight line from knee center were -13.6&nbsp;in without arthritis condition, -0.8 with lateral wedge, -11.8 with medial arch, and -7 with lateral wedge with&nbsp;medial arch. Therefore, using the lateral wedge with 7 mm thickness displace the path of ground reaction&nbsp;force on the knee, in such a way that the lever arm of ground reaction force from knee center (which produces&nbsp;adductor torque on the knee) with putting 12.8 mm lateral wedge has become smaller that of barefoot&nbsp;condition. With regard to comparing different conditions, no significant differences were observed between&nbsp;barefoot, medial arch, and combination of medial arch with lateral wedge. However, there was a significant&nbsp;difference between lateral wedge and medial arch (P=0.013), so that the lever arm of ground reaction force&nbsp;with lateral wedge is 11 mm shorter. Also, comparing lateral wedge with arch and lateral wedge showed that&nbsp;lateral wedge is 6.2 mm shorter or it creates 88.5% shorter lever arm (P=0.001). No significant difference was&nbsp;seen between conditions of medial arch and combination of arch with lateral wedge.<br> <strong>Conclusion </strong>Given the results, using the lateral wedge decreases the lever arm of ground reaction force to the&nbsp;knee center in people with knee osteoarthritis and geno varum and hyperpronation of foot. Moreover, adding&nbsp;medial arch reduces the effect of lateral wedge on shortening lever arm of ground reaction force on the knee&nbsp;and as a result reduces knee adductor torque in patients with knee osteoarthritis. However, lateral wedge,&nbsp;medial arch, or their combination have no statistically significant effect on the comfort of these patients.</p> استئوآرتریت زانو, کفی طبی, راحتی Knee osteoarthritis, Orthotic insole, Comfort 74 83 http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2029-1&slc_lang=fa&sid=1 Marziyeh Akbari مرضیه اکبری meshkat.akbari.t@gmail.com No Departmant of Orthotics and Prosthetics, School of Rehabilitation Sciences, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه ارتوپدی فنی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Hassan Saeedi حسن سعیدی hassan_saeedi2@yahoo.co.uk Yes Departmant of Orthotics and Prosthetics, School of Rehabilitation Sciences, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه ارتوپدی فنی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Taher Babaee طاهر بابایی taher.to3@gmail.com No Departmant of Orthotics and Prosthetics, School of Rehabilitation Sciences, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه ارتوپدی فنی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.