fa بررسی و مقایسه کنش‌پریشی در سالمندان مبتلا به دمانس نوع آلزایمر و سالمندان سالم عمومى General پژوهشی Original <p style="text-align: justify"><strong>هدف:</strong> بسیاری از بیماران مبتلا به آلزایمر در مراحل اولیه بیماری، علاوه بر نقایص حافظه و زبان پریشی، کنش پریش هستند که می‌تواند باعث بروز اختلالاتی در زندگی روزمره آنان گردد. هدف از تحقیق حاضر بررسی وجود هرگونه کنش‌پریشی و نوع آن در سالمندان مبتلا به دمانس نوع آلزایمر در مراحل اولیه و مقایسه آن با گروه سالمندان سالم (کنترل) می‌باشد.</p> <p style="text-align: justify"><strong>روش بررسی:</strong> این تحقیق از نوع تحلیلی مورد-شاهدی می‌باشد. تعداد 14 بیمار سالمند مبتلا به دمانس از نوع آلزایمر و 20 نفر سالمند سالم که از نظر سن و تحصیلات با آنها همتا شده بودند مورد مطالعه قرار گرفتند. بیماران از بین مراجعان به انجمن آلزایمر و با تشخیص روانپزشک از بین افراد با دمانس خفیف تا متوسط (MMSE=15-27) بصورت هدفمند انتخاب شده و با سالمندان سالم (30-25=MMSE) مقایسه گردیدند. روی افراد هر دو گروه آزمون کنش‌پریشی اجرا گردید. این آزمون شامل چهار زیرآزمون حرکات مفهومی، حرکت‌های مفهومی اشاره با دست، حرکت‌های دهانی و تنفسی و حرکت‌های تقلیدی کار با اشیا می‌باشد. داده‌ها با استفاده از آزمون کولموگروف – اسمیرنوف، من – ویتنی، آزمون تی و ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.</p> <p style="text-align: justify"><strong>یافته‌ها:</strong> نتایج نشان داد که نمرات آزمون کنش‌پریشی در دو گروه بیمار و کنترل تفاوت معنی‌داری دارد (P<0/001). به طوری که بیماران آلزایمر، مبتلا به کنش‌پریشی و افراد سالمند سالم، غیر مبتلا به کنش‌پریشی تشخیص داده شدند. علاوه بر این مقایسه نمرات افراد بیمار در زیر آزمون‌های مختلف آشکار کرد که نمرات آنان در زیر آزمون حرکات مفهومی از همه زیرآزمون‌های دیگر کمتر (کنش‌پریشی بیشتر) و تفاوت آن معنادار می‌باشد (P<0/001). همچنین نمرات بیماران در زیرآزمون حرکت‌های دهانی و تنفسی از همه زیرآزمون‌ها بیشتر (کنش‌پریشی کمتر) و تفاوت آن معنادار است (P<0/001).</p> <p style="text-align: justify"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> کنش‌پریشی به عنوان یکی از علائم عصب روانشناختی در مراحل اولیه بیماری آلزایمر قابل بررسی است و می‌تواند به صورت تکمیلی برای تأیید تشخیص افتراقی به کار رود. بررسی زیر گروه‌های کنش‌پریشی نیز می‌تواند در تعیین نوع کنش‌پریشی، فهم اختلالات مشاهده شده و راه‌های احتمالی توان بخشی آنان کمک کند.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Objective:</strong> In addition to memory deficits and aphasia, many patients with Alzheimer’s disease (AD) are apraxic which may bring about disturbances in their daily living. The purpose of present study was investigating the presence of any apraxic disorder in patients with senile dementia of Alzheimer type (SDAT) and comparison with normal aged people.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Materials & Methods:</strong> In this case–control and analytical study 14 SDAT patients were compared with 20 normal ageing people that they were matched with patients according to age and education. Patients were selected from Iranian Alzheimer Association clients with psychiatrist diagnostic confirmation and MMSE scores between 15-27 and compared with controls with MMSE scores between 25-30. Apraxia Test was administered on both groups. The Test included 4 subtests: conceptual movements gestured conceptual movements, oral and respiratory movements & pantomime of movements of object manipulations. Data was analyzed by using Kolmogoroff – Smirnoff test, Man – Witney, T-test for independent groups and pearsonian correlation coefficient.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Results:</strong> Findings showed that apraxia scores were significantly (P<0/001) different between groups so that (SDAT) patients were diagnosed as apraxic and controls were not. Besides, comparison of subtests scores of (SDAT) patients revealed that conceptual movements scores were significantly (P<0/001) less than the other subtests (more apraxic) and oral and respiratory movements scores were significantly (P<0/001) higher than the other subtests (less apraxic).</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Conclusion:</strong> Apraxia could be considered as one of the neuropsychological signs early in the disease development. It can be applied complementarily for differential diagnosis. Also apraxia subgroup scoring could be used for apraxia categorization, understanding observed disorders and determining possible rehabilitation ways.</p> کنش‌پریشی, سالمند, دمانس نوع آلزایمر, زبان‌پریشی, اختلال حافظه Apraxia, Aged people, Senile dementia of alzheimer type, Aphasia 39 43 http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-158&slc_lang=fa&sid=1 Fariba Yadegari فریبا یادگاری E-mail: faribayadegari@ yahoo.com Yes Department of Speech Therapy, University of Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. گروه گفتار درمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. Marzieh Omravani مرضیه عمروانی No Peymaneh Shirin-Bayan پیمانه شیرین‌بیان No Parivash Na'eimi پریوش نعیمی No