<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Archives of Rehabilitation</title>
<title_fa>مجله توانبخشی</title_fa>
<short_title>jrehab</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://rehabilitationj.uswr.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>55</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal55</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2538-6247</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2538-6247</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.32598/rj</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1393</year>
	<month>1</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2014</year>
	<month>4</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>15</volume>
<number>1</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>بررسی اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر حرمت خود دانش‌‌آموزان پسر ناشنوا*</title_fa>
	<title>Investigation of the Effectiveness of Emotional Intelligence Training on the Self-esteem and Mental Health in Boy Deaf Students</title>
	<subject_fa>روانشناسی کودکان استثنایی</subject_fa>
	<subject>Exceptional Children Psychology</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;هدف&lt;/strong&gt;: هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر حرمت خود دانش&#8204;آموزان ناشنوای شهرستان&#8204;های تهران بود.&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;روش بررسی&lt;/strong&gt;: پژوهش حاضر، یک مطالعه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش را دانش&#8204;آموزان پسر ناشنوای دوم راهنمایی شهرستان&#8204;های تهران تشکیل دادند. برای انتخاب آزمودنی&#8204;ها از روش نمونه&#8204;گیری تصادفی خوشه&#8204;ای استفاده شد، به طوری که در این پژوهش 40 دانش&#8204;آموز شرکت داشتند. آزمودنی&#8204;ها به صورت تصادفی به دو گروه 20 نفری تقسیم شدند (یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل). گروه آزمایشی، آموزش هوش هیجانی را در 12 جلسه دریافت کردند در حالی که به گروه کنترل این آموزش ارائه نشد. ابزارهای استفاده شده در این پژوهش آزمون هوشی وکسلر کودکان و پرسشنامه حرمت خود کوپر اسمیت بود. اطلاعات جمع&#8204;آوری شده با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شد.&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;یافته&#8204;ها&lt;/strong&gt;: نتایج نشان داد که بعد از مداخله، میانگین نمرات حرمت خود در گروه آزمایش به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود (P&lt;0/001). همچنین میانگین نمرات گروه آزمایش در خرده مقیاس&#8204;های حرمت خود خویشتن، حرمت خود اجتماعی، حرمت خود خانواده و حرمت خود تحصیلی به طور معناداری افزایش یافت (&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;P&lt;0/001&lt;/span&gt;).&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;نتیجه&#8204;گیری&lt;/strong&gt;: برنامه آموزشی هوش هیجانی باعث بهبود حرمت خود، حرمت خود خویشتن، حرمت خود اجتماعی، حرمت خود خانواده و حرمت خود تحصیلی دانش&#8204;آموزان ناشنوا شد. بنابراین برنامه&#8204;ریزی برای ارائه آموزش هوش هیجانی به این دانش&#8204;آموزان اهمیت ویژه&#8204;ای دارد.&lt;/p&gt;
</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;Objective&lt;/strong&gt;: The purpose of the present research was to investigation of the effectiveness of emotional intelligence training on the self-esteem of deaf students in Tehran province.&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;Materials &amp; Methods&lt;/strong&gt;: The present research was an experimental study by pre-test, post-test design with control group. The study population included of boys deaf students from secondary schools (2ed grade) in Tehran province. Subjects were selected randomly by cluster sampling method. In this study were participated 40 students. Subjects were divided into two groups by randomly (experimental and control group), each of which was consisted of 20 students. Experimental group received emotional intelligence training in 12 sessions while control group did not. The instruments of present research were Wechsler intelligence scale for children and Cooper Smith self-esteem questionnaire. The obtained data were statistically analyzed by MANCOVA.&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;Results&lt;/strong&gt;: The findings of this research showed that there was significant increase in self-esteem scores mean of experimental group in the post intervention in comparison with control group (P&lt;0.001). Also scores mean of experimental group increased significantly in ego self-esteem, social self-esteem, family self-esteem and academic self-esteem (P&lt;0.001).&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;Conclusion&lt;/strong&gt;: The emotional intelligence training program led to improvement the self-esteem and their subscales of deaf students. Therefore, planning for providing of emotional intelligence training is a particular importance.&lt;/p&gt;
</abstract>
	<keyword_fa> هوش هیجانی, حرمت خود, دانش‌آموزان ناشنوا</keyword_fa>
	<keyword>Emotional intelligence, Self-esteem, Deaf students</keyword>
	<start_page>3</start_page>
	<end_page>12</end_page>
	<web_url>http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-655-4&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Mohammad</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>A'shouri</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عاشوری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>ashorimohamad@yahoo.com</email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>University of tehran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه تهران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Seyyedeh Somayyeh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Jalil-Abkenar</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سیده‌سمیه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>جلیل‌آبکنار</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>haneye_00@yahoo.com</email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>University of Social Welfare &amp; Rehabilitation Sciences</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکاه علوم بهزیستی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Ma'soumeh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Pourmohammadreza-Tajrishi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>معصومه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>پورمحمدرضای‌تجریشی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>mpmrtajrishi@gmail.com</email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Pediatric Neurorehabilitation Research Center, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال، دانشکاه علوم بهزیستی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
