fa مدلیابی خود اثرمندی جسمانی در افسردگی نوجوانان بر مبنای مدل عاملیتی بندورا از افسردگی عمومى General پژوهشی Original <p style="text-align: justify"><strong>هدف:</strong> این پژوهش با هدف بررسی و مدلیابی تأثیر مستقیم و غیرمستقیم خوداثرمندی جسمانی بر افسردگی نوجوانان انجام شده است.</p> <p style="text-align: justify"><strong>روش بررسی:</strong> آزمودنیهای این پژوهش توصیفی – مقطعی، 946 نفر از دانش‌آموزان مقطع دبیرستان و پیش دانشگاهی شهر تهران می‌باشند که به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای- تصادفی انتخاب شده اند. ابزار گردآوری اطلاعات عبارتند از: سیاهه افسردگی کودک (CDI)، پرسشنامه خوداثرمندی جسمانی، پرسشنامه اجتناب اجتماعی و پرسشنامه طرد همسالان. پس از تکمیل پرسشنامه‌ها توسط نمونه‌های پژوهش، بــرای تجزیه تحلیل داده‌ها از نرم افزار کامپیوتری لیزرل و روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. روش مدلیابی ساختاری اساساً برای مشخص کردن پدیده مورد مطالعه در قالب متغیرهای علت و معلولی استفاده می‌گردد.</p> <p style="text-align: justify"><strong>یافته‌ها:</strong> از طریق روش تحلیل عاملی، دو عامل خود اثرمندی مهارت و تسلط جسمانی و خوداثرمندی ارائه مهارتهای جسمانی مشخص شده و مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج (RMR=0/079, RMSEA=0/047, NFI=0/95, CFI=0/97, GFI=0/96) نشان داد که تأثیر مستقیم خوداثرمندی مهارت و تسلط جسمانی بر افسردگی معنی‌دار نمی‌باشد (P>0/05). اما تأثیر غیرمستقیم آن معنی‌دار است (P<0/05). همچنین تأثیر مستقیم خوداثرمندی در ارائه مهارتهای جسمانی بر افسردگی و نیز تأثیر غیرمستقیم آن معنی‌دار می‌باشد (P<0/05).</p> <p style="text-align: justify"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> خوداثرمندی ارائه مهارتهای جسمانی و کسب ارزیابی مثبت اجتماعی به طور مستقیم و همچنین به طور غیرمستقیم از طریق اجتناب اجتماعی و طرد همسالان بر افسردگی نوجوانان مؤثر است. خوداثرمندی مهارت و تسلط جسمانی بر افسردگی نوجوانان تأثیر مستقیم نداشته و از طریق اجتناب اجتماعی و طرد همسالان بر افسردگی نوجوانان مؤثر است.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Objective:</strong> The present study examines Bandura’s agentic model of depression in adolescence as well as modeling physical domain of self-efficacy.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Materials & Methods:</strong> In this descriptive and cross-sectional study the selected samples were 946 students (471 girls and 475 boys) of high schools from north, south, east, west and central region of Tehran. The schools were selected by random sampling. Participants completed Child Depression Inventory (CDI), Physical Efficacy Questionnaire and scales measuring social avoidance and peer rejection. The design of this study is structural equation modeling which includes two sections: first confirmatory factor analysis. Second, structural equation. This study examined direct and indirect self-efficacy pathways to adolescence depression.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Results:</strong> Findings revealed satisfactory fit: RMR=0/079, RMSEA=0/047, NFI=0/95, CFI=0/97and GFI=0/96. The direct effect of physical mastery and skill self-efficacy is not significant on depression (P>0/05), but it’s indirect effect is significant (P<0/05).</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Conclusion:</strong> Results showed that direct and indirect impact through peer rejection and social avoidance of physical presentation is significant but physical mastery efficacy is not significant.</p> خوداثرمندی, خوداثرمندی جسمانی, افسردگی, نوجوان, مدلیابی Self-Efficacy, Physical self-Efficacy, Depression, Adolescent, Modeling 34 39 http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-126&slc_lang=fa&sid=1 Carineh Tahmasian کارینه طهماسیان E-mail: karineh_438@yahoo.com Yes Family Research Institute, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran. پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Ali Reza Jazayeri علی‌رضا جزایری No Parvaneh Mohammadkhani پروانه محمدخانی No Mahmoud Ghazi-Tabatabaie محمود قاضی‌طباطبایی No