fa بررسی اثربخشی آموزش کفایت اجتماعی بر رفتار سازشی دانش‌آموزان کم‌توان‌ ذهنی روانشناسی کودکان استثنایی Exceptional Children Psychology پژوهشی Original <p style="text-align: justify"><b>هدف: </b>هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش کفایت اجتماعی بر رفتار سازشی دانش‌آموزان پسر کم‌توان ذهنی شهرستان‌های تهران بود.</p> <p style="text-align: justify"><b>روش بررسی:</b> پژوهش حاضر از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش را دانش‌آموزان پسر کم‌توان ذهنی 12 تا 14 ساله شهرستان‌های تهران تشکیل دادند. برای انتخاب آزمودنی‌ها با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای ابتدا از بین شهرستان های تهران، 2 شهرستان و از هر شهرستان یک مدرسه به صورت تصادفی انتخاب شدند، سپس از هر مدرسه 20 دانش‌آموز انتخاب شد که به طور تصادفی در یکی از دوگروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه‌ آزمایشی، طی 10 جلسه تحت آموزش کفایت اجتماعی قرار گرفت ولی به گروه کنترل آموزشی ارائه نشد. ابزار جمع‌آوری اطلاعات آزمون هوش ریون، مقیاس رفتار سازشی واینلند و برنامه آموزشی کفایت اجتماعی بود. داده‌های به دست آمده با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری تحلیل شد.</p> <p style="text-align: justify"><b>یافته‌ها:</b> نتایج نشان داد که میانگین نمرات رفتار سازشی گروه آزمایش به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود (P<0/0005). همچنین نمرات رفتار سازشی گروه آزمایش در مهارت‌ ارتباطی، مهارت‌ زندگی و مهارت اجتماعی معنادار بود (P<0/0005)، ولی در مهارت حرکتی معنادار نبود (P<0/269).</p> <p style="text-align: justify"><b>نتیجه‌گیری: </b>برنامه آموزشی کفایت اجتماعی باعث بهبود رفتار سازشی، مهارت‌ ارتباطی، مهارت‌ زندگی و مهارت اجتماعی دانش‌آموزان کم‌توان ذهنی شد. بنابراین برنامه‌ریزی برای ارائه آموزش کفایت اجتماعی به این دانش‌آموزان اهمیت ویژه‌ای دارد.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><b>Objective:</b> The purpose of the present research was to investigation of the effectiveness social competence instruction on the adaptation behavior of 12-14 years old boy students with intellectual disability in Tehran province.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><b>Materials & Methods:</b> This research was quasi experimental with pre-test and post-test design with control group. The study population included of 12-14 years old boy students with intellectual disability in Tehran province. The participants were chosen by cluster sampling method from two districts of Tehran province. Then, from each districts were chosen one school and from each school were chosen 20 boy students with Intellectual disability by randomly method. They were divided in experimental and control group. for experimental group were used social competence instruction in the 10 instructional sessions but the control group did not receive none of instruction. The instruments consist of Riven intelligence test, Vineland adaptive behavior scales and social competence instructional program. The data analysis was done by using MANCOVA.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><b>Results:</b> The findings of this research showed that there was significant increase in adaptive behavior scores of experimental group in comparison with control group (P<0.0005). Also adaptive behavior scores of experimental group was significantly in communication skill, life skill and social skill (P<0.0005), But was not significantly in kinetic (P<0.269).</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><b>Conclusion:</b> The social competence instructional program led to improve the adaptive behavior, communication skill, life skill and social skill of students with intellectual disability. Therefore, planning for providing of social competence instruction is a particular importance.</p> کفایت اجتماعی , رفتار سازشی , کم‌توان ذهنی Social competence, Adaptive behavior, Intellectual disability 104 113 http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-655-2&slc_lang=fa&sid=1 Seyedeh Somayyeh Jalil-Abkenar سیده‌سمیه جلیل‌آبکنار No University of Social Welfare & Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران Mohammad A'shouri محمد عاشوری ashorimohamad@yahoo.com Yes Roudehen Branch, Islamic Azad University, Roudehen, Iran دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن، رودهن، ایران Ma'soumeh Pourmohammadreza-Tajrishi معصومه پورمحمدرضای‌تجریشی No University of Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران