fa بررسی کمّی تغییرپذیری دامنۀ حرکتی مفصل آرنج براثر خستگی عضلانی فیزیولوژی ورزش Sport physiology پژوهشی Original <p style="DIRECTION: rtl"><strong>هدف</strong>: هدف از این مطالعه بررسی کمّی تغییرپذیری دامنۀ حرکتی مفصل آرنج براثر خستگی اسکلتی‌عضلانی است.<strong> </strong></p> <p style="DIRECTION: rtl"><strong>روش بررسی</strong>: با نمونه‌گیری غیراحتمالی قضاوتی، تعداد ۱۰ فرد سالم وارد مطالعه شدند. هر آزمودنی چهار فعالیت خسته‌کننده را با دو وزنه که وزنشان ۱۰ و ۲۰ درصد حداکثر توانایی دینامیک فرد در خم‌کردن آرنج سمت غیرغالب بود، در دو سرعت تکرار انجام می‌داد. با استفاده از الکتروگونیامتر و الکترود‌های سطحی الکترومیوگرافی، دامنۀ حرکتی آرنج و فعالیت عضلات بازویی زند اعلایی (براکیورادیالیس) و دوسر بازویی ثبت شد. آنالیز افت‌وخیز بدون روند (DFA) نیز برای محاسبۀ هم‌بستگی تغییرات دامنۀ حرکتی به‌کار رفت. همچنین، تأثیر شرایط آزمایش با آنالیز کروسکال-والیس آزموده شد.</p> <p style="DIRECTION: rtl"><strong>یافته‌ها</strong>: آنالیز آماری نشان داد که در سه حالت از چهار فعالیت درحال آزمایش، هم‌بستگی بلندمدت بین نوسانات دامنۀ حرکتی وجود داشت (0.5>&alpha&le1). باوجود تفاوت بیومکانیکی بین این سه حالت آزمون، ضریب هم‌بستگی بلندمدت یکسان بود (۰/۵۴۸=P). فعالیت در وضعیت بار زیاد و سرعت تکرار کم، با دیگر وضعیت‌ها متفاوت بود (۰/۰۴۷=P).</p> <p style="DIRECTION: rtl"><strong>نتیجه‌گیری</strong>: در تمرینات تکرارشوندۀ ورزشی یا توان‌بخشی، پیشنهاد می‌شود بار زیاد با سرعت کم در وضعیت بیومکانیکی کنترل‌شد‌ه‌ای حمل شود؛ زیرا چنین فعالیت‌هایی، در حین خستگی ممکن است به آسیب‌‌های اسکلتی‌‌عضلانی منجر شود.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Objective</strong>: The goal of this study was quantitative analysis of elbow range of motion (ROM) variability due to musculo skeletal fatigue.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Materials & Methods</strong>: Ten intact subjects using nonrandomized sampling were evaluated. Each subject performed four fatiguing tasks in two repetition rates using two weights that were 10 and 20 percent of their dynamic maximal voluntary contraction ability of non-dominant elbow flexion. The elbow range of motion (ROM), brachioradialis and biceps brachii activities were measured using an electrogoniometer and surface EMG electrodes. Detrended fluctuation analysis (DFA) was used to calculate ROM variability correlations. Effect of task condition was tested by Krusakl-Wallis test.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Results</strong>: Statistical analysis showed long term correlation between ROM fluctuations in three of the four tested conditions (0.5>&alpha&le1). This reveals the controlling role of central nervous system (CNS) during fatigue that in spite of the biomechanical differences between these three test conditions, long-term correlation coefficients were the same (P=0.548). The test condition with high load and low repetition rate differed significantly in comparison with other conditions (p=0.047). In this case the CNS played a minor role.</p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong>Conclusion</strong>: In rehabilitation or sports repetitive exercises, it is recommended to do high load activities with low repetition rates in a biomechanically controlled condition because such activities during fatigue may result in musculoskeletal injuries.</p> دامنۀ حرکتی, تغییرپذیری, خستگی عضلانی, آنالیز افت‌وخیز بدون روند Range of motion, Variability, Muscular fatigue, Detrended fluctuation analysis (DFA) 99 105 http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-777-2&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Ali Sanjari محمدعلی سنجری Yes Department of basic rehabilitation sciences, Rehabilitation Research Center, Faculty of Rehabilitation, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات توانبخشی و گروه علوم پایه دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Saeedeh Seyyed-Mohseni سعیده سیدمحسنی No Rehabilitation Research Center, Faculty of Rehabilitation, Iran University of Medical Sciences مرکز تحقیقات توانبخشی و گروه ارتوپدی فنی دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران Mohammad Kamali محمد کمالی No Rehabilitation Research Center, Faculty of Rehabilitation, Iran University of Medical Sciences مرکز تحقیقات توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران Mohammad Reza Nikmaram محمدرضا نیکمرام No Department of basic rehabilitation sciences, Faculty of Rehabilitation, Iran University of Medical Sciences گروه علوم پایه توانبخشی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران