دوره 27، شماره 1 - ( بهار 1405 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
2- گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. ، shadmehr@tums.ac.ir
3- گروه روماتولوژی، مرکز تحقیقات روماتولوژی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
4- گروه طب فیزیکی و توانبخشی، مرکز تحقیقات طب فیزیکی و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
5- رئیس و مدیر اجرایی سمینارهای میوپین، بتزدا، مریلند، آمریکا بتزدا فیزیوکر، بتزدا، مریلند، ایالات متحده آمریکا.
چکیده:   (906 مشاهده)
هدف پوکی استخوان یکی از شایع‌ترین بیماری‌های اسکلتی در زنان یائسه است که با کاهش تراکم استخوان، افزایش خطر شکستگی و افت کیفیت زندگی همراه می‌باشد. علاوه‌بر کاهش استحکام استخوان، ضعف عملکرد عضلات بازکننده پشت می‌تواند با تشدید ناهنجاری‌های قامتی، افزایش درد، محدودیت عملکردی و کاهش مشارکت اجتماعی همراه باشد. با وجود شواهد فزاینده درباره اهمیت عملکرد عضلانی، نقش دقیق قدرت و استقامت عضلات اکستانسور پشت در حوزه‌های مختلف کیفیت زندگی زنان یائسه مبتلا به پوکی استخوان به‌‌طور کامل روشن نشده است. ازاین‌رو هدف این مطالعه بررسی ارتباط بین قدرت و استقامت عضلات بازکننده پشت با حوزه‌های مختلف کیفیت زندگی در زنان یائسه مبتلا به پوکی استخوان بود.
روش بررسی این مطالعه از نوع مقطعی بود و بر روی ۵۶ زن یائسه ۵۰ تا ۷۰ سال مبتلا به پوکی استخوان انجام شد که به روش نمونه‌گیری در دسترس از کلینیک سرپایی پوکی استخوان جذب شدند. تشخیص پوکی استخوان براساس اندازه‌گیری تراکم مواد معدنی استخوان با DXA و امتیاز T ≤ -2/5 انجام شد. قدرت عضلات بازکننده پشت با استفاده از دینامومتر پشت–پا–قفسه سینه و استقامت این عضلات با آزمون زمان ایستادن با بار ارزیابی شد. کیفیت زندگی مرتبط با سلامت با استفاده از پرسش‌نامه اختصاصی «کیفیت زندگی بنیاد اروپایی پوکی استخوان (QUALEFFO-41) در پنج حوزه درد، عملکرد جسمانی، عملکرد اجتماعی، سلامت عمومی و سلامت روان سنجیده شد. آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف‌معیار برای ویژگی‌های جمعیت‌شناختی و بالینی گزارش گردید. برای بررسی ارتباط بین متغیرها از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد و سطح معنی‌داری آماری 0/05>P در نظر گرفته شد.
یافته‌ها میانگین سنی شرکت‌کنندگان 6/42±64/09 سال و میانگین شاخص توده بدنی 3/12±26/34 کیلوگرم بر مترمربع بود. استقامت عضلات اکستانسور پشت ارتباط منفی و معناداری با درد (P<0/001, PCC=-0/622)، عملکرد جسمانی (P<0/001, PCC=-0/501)، عملکرد اجتماعی (P<0/007, PCC=-0/409) ، سلامت روان (P<0/003, PCC=-0/441) و نمره کلی کیفیت زندگی (P<0/001, PCC=-0/628) نشان داد. درمقابل، قدرت عضلات اکستانسور پشت ارتباط منفی اما ضعیف‌تری با درد (P<0/023, PCC=-0/350)، عملکرد جسمانی (P<0/003, PCC=-0/452)، و نمره کلی کیفیت زندگی (P<0/023, PCC=-0/351) داشت و با سایر حوزه‌ها ارتباط معناداری نشان نداد. هیچ‌‌یک از متغیرهای قدرت و استقامت عضلانی ارتباط معناداری با حوزه سلامت عمومی نداشتند (P>0/05).
تیجه‌گیری یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد استقامت عضلات اکستانسور پشت نسبت به قدرت عضلانی ارتباط قوی‌تر و گسترده‌تری با حوزه‌های مختلف کیفیت زندگی در زنان یائسه مبتلا به پوکی استخوان دارد. این نتایج بر اهمیت توجه ویژه به تمرینات استقامتی در طراحی برنامه‌های توانبخشی به‌منظور ارتقای کیفیت زندگی این گروه تأکید می‌کند.
متن کامل [PDF 2434 kb]   (73 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: فیزیوتراپی

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.