جلد 14 - ویژه‌نامه: توان‌بخشی اعصاب اطفال                   دوره، ، فصل و سال، مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران، تهران، ایران. ، reza.kooshesh@gmail.com
2- مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال
3- دپارتمان کاردرمانی دانشگاه علوم پزشکی مازندران
چکیده:   (44808 مشاهده)

هدف: هدف اصلی این مطالعه بررسی تاثیر داروی لیسکانتین یا پریمیدون بر روی کودکان مبتلا‌به سندرم Drowet و GEFS+ می‌باشد.

روش بررسی: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی بوده و در بین کودکان دارای سندرم Drowet و GEFS+ مراجعه‌کننده‌به مرکز طبی کودکان در سال ۱۳۹۱ انجام گرفته است. ۸۶ کودک با تشخیص تب و تشنج وارد مطالعه شدند که ۶ نفر از آن‌ها با توجه‌به تکرار تشنجات و همچنین وجود فوکالیته در هنگام تشنج مبتلا‌به سندرم Drowet و GEFS+ تشخیص داده شدند و در طول یک سال با داروی لیسکانتین یا پریمیدون با دوز ۲۰تا۴۰میلی‌گرم بر کیلوگرم تحت درمان قرار گرفتند. به‌منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون‌های آماری T-test و Chi Square استفاده شد.

یافته‌ها: در طول یک سال بررسی نمونه‌ها ۵ نفر از کودکان به‌دلیل کاهش میزان تشنجات و شروع به‌موقع و دوز مناسب دارو تاخیر یا پسرفت تکاملی از خود بروز ندادند و تنها یک بیمار به‌دلیل تکرار تشنجات و عدم پاسخ مناسب‌به درمان دچار تاخیر تکاملی گردید.

نتیجه‌گیری: شروع زودرس درمان داروئی با لیسکانتین یا پریمیدون در کودکان مبتلا‌به تب وتشنج تکرارشونده در پیشگیری از اختلالات تکاملی تاثیر بالائی دارد.

واژه‌های کلیدی: اختلالات تکاملی، تب و تشنج، صرع
متن کامل [PDF 222 kb]   (2161 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: طب اطفال
دریافت: 1392/10/14 | پذیرش: 1392/12/8 | انتشار: 1392/12/18

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.