en یک مدل چند بعدی برای تصمیم‌‌گیری در مورد بازگشت به ورزش پس از بازسازی رباط صلیبی قدامی مشاوره توانبخشی Rehabilitation Counseling مروری Systematic Review <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:2;"><strong>هدف </strong>بازگشت به ورزش (RTS)، پس از بازسازی رباط صلیبی قدامی (ACLR)، معمولاً براساس نقاط عطف زمانی و معیارهای عملکردی جداگانه به‌صورت موفقیت/شکست هدایت می‌شود. بااین‌حال، بسیاری از ورزشکاران در حالی به ورزش بازمی‌گردند که هنوز دچار نقص‌های بیومکانیکی پایدار هستند؛ نقص‌هایی که می‌توانند خطر آسیب مجدد را افزایش داده و در درازمدت به تخریب مفصل منجر شوند.<br> هدف: این مطالعه دو هدف مدنظر دارد: تلفیق و جمع‌بندی تغییرات وابسته به زمان در بیومکانیک راه‌رفتن و دویدن در ۶، ۱۲ و ۱۸ ماه پس از ACLR؛ و ارائه یک چارچوب تصمیم‌گیری یکپارچه و چندبعدی برای بازگشت به ورزش؛ که پایبندی به برنامه توانبخشی را با ارزیابی‌های سریالی بیومکانیکی پیوند می‌دهد. هدف ثانویه نیز بررسی انتقادی این موضوع است که آیا فاصله زمانی بین آسیب تا جراحی (ACLR زودهنگام در مقابل تأخیری) می‌تواند بر مسیرهای بازیابی الگوهای حرکتی تأثیر بگذارد یا خیر.<br> <strong>روش بررسی</strong> این یک مطالعه مروری سرمقاله‌ای است. شواهد موجود در ادبیات توانبخشی و بیومکانیک ACLR به‌صورت روایتی بررسی شد تا الگوهای بهبود وابسته به نوع تکلیف در راه‌رفتن و دویدن خلاصه شده و محدودیت‌های آزمون‌های متداول بازگشت به ورزش برجسته شود. براساس این جمع‌بندی، دو ابزار کاربردی ارائه می‌شود: جدولی مبتنی بر نقاط عطف که نقص‌های بیومکانیکی راه‌رفتن و دویدن را در ۶، ۱۲ و ۱۸ ماه پس از جراحی نشان می‌دهد؛ و یک چارچوب چندحوزه‌ای برای ارزیابی آمادگی بازگشت به ورزش که حوزه‌های آمادگی بالینی، آمادگی عملکردی/ عصبی-عضلانی، و آمادگی بیومکانیکی را ادغام می‌کند.<br> <strong>یافته‌ها </strong>بهبود بیومکانیکی پس از ACLR به نظر می‌رسد غیرخطی و وابسته به نوع تکلیف می‌باشد. پارامترهای راه‌رفتن ممکن است تا حدود ۱۲ ماه به حالت طبیعی نزدیک شوند، درحالی‌که مکانیک دویدن، کنترل صفحه فرونتال، تقارن بارگذاری اندام‌ها و هماهنگی عصبی‌عضلانی می‌توانند فراتر از این زمان همچنان دچار اختلال باقی بمانند. بنابراین ممکن است ورزشکاران در آزمون‌های پرش یا تقارن قدرت &laquo;قبول&raquo; شوند، درحالی‌که هنوز راهبردهای جبرانی در فرود، کاهش مشارکت عضلات بازکننده زانو، جبران‌های تنه و لگن، یا کم‌بارگذاری پای جراحی‌شده را نشان می‌دهند؛ ویژگی‌هایی که با افزایش خطر آسیب مجدد مرتبط هستند. تحلیل‌های راه‌رفتن و دویدن در ۶، ۱۲ و ۱۸ ماه می‌تواند به شناسایی زودهنگام راهبردهای محافظتی، آشکارسازی بهبود ظاهری در پیگیری‌های میان‌مدت، و کشف نقص‌های باقی‌مانده در شرایط با تقاضای بالا (مانند سرعت بالا، خستگی و تغییر جهت) کمک کند. همچنین شواهد مربوط به ACLR زودهنگام در مقابل تأخیری همچنان متناقض است که این موضوع ضرورت ارزیابی‌های دقیق‌تر و زمان‌مند را برای مشخص کردن افرادی که از زمان‌بندی‌های مختلف جراحی سود می‌برند، برجسته می‌کند.<br> <strong>نتیجه‌گیری</strong> بازگشت موفق به ورزش پس از ACLR باید به‌عنوان یک الگوی پیوسته در نظر گرفته شود، نه یک تصمیم واحد برای اجازه بازگشت. زمان سپری‌شده از جراحی شرطی لازم اما ناکافی است؛ تصمیم‌گیری برای RTS باید وضعیت بالینی، آمادگی روان‌شناختی، بازیابی قدرت و حس‌حرکت، کیفیت حرکت و عملکرد اختصاصی ورزشی را در کنار هم در نظر بگیرد. دراین‌میان، بیومکانیک راه‌رفتن و به‌ویژه دویدن می‌تواند به‌عنوان پلی بالینی و معنادار میان پیشرفت توانبخشی و تصمیم‌گیری ایمن‌تر برای بازگشت به ورزش عمل کند.</span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Objective </strong>Return to sport (RTS) after anterior cruciate ligament reconstruction (ACLR) is commonly guided by time-based milestones and isolated functional pass/fail criteria. However, many athletes return with persistent biomechanical deficits that can increase the risk of reinjury and contribute to long-term joint degeneration. This study aims to synthesize time-specific changes in gait and running biomechanics at 6, 12, and 18 months after ACLR, and to propose an integrated, multidimensional RTS decision-making model that links rehabilitation fidelity with serial biomechanical assessment. We critically discuss whether the injury-to-surgery time (early vs delayed) may influence locomotor recovery trajectories.<br> <strong>Materials & Methods</strong> This is an editorial review. Evidence from the ACLR rehabilitation and biomechanics literature is reviewed narratively to summarize task-dependent recovery patterns in gait and running and to highlight the limitations of conventional RTS batteries. Based on this synthesis, two practical tools are presented: (i) a milestone-based table of gait and running biomechanical deficits at 6, 12, and 18 months post-surgery, and (ii) a multidimensional RTS decision-making framework integrating three domains of clinical, functional/neuromuscular, and biomechanical readiness.<br> <strong>Results </strong>Biomechanical recovery after ACLR appears nonlinear and task-specific. Gait parameters may be normal up to 12 months, whereas running mechanics, frontal-plane control, limb-loading symmetry, and neuromuscular coordination can remain impaired beyond this time. Athletes may therefore pass hop or strength symmetry thresholds while still demonstrating compensatory landing strategies, reduced knee extensor contribution, trunk/pelvic compensations, or persistent underloading of the surgical limb features associated with increased reinjury risk. Serial gait and running analyses at 6, 12, and 18 months post-surgery can help identify early protective strategies, detect deceptive recovery at mid-term follow-up, and reveal residual high-demand deficits at later stages (e.g. under speed, fatigue, and cutting). The literature on early versus delayed ACLR remains mixed, underscoring the need for more granular, time-specific evaluation of who benefits from differences in post-surgical time.<br> <strong>Conclusion </strong>Successful RTS after ACLR should be viewed as a continuum rather than a single clearance event. Time since surgery is necessary but insufficient. For RTS decision-making, it should integrate clinical status, psychological readiness, strength and sensorimotor recovery, movement quality, and sport-specific performance, with gait and running biomechanics serving as a clinically meaningful bridge between progression in anterior cruciate ligament rehabilitation and safer RTS decision-making.</div> بازسازی رباط صلیبی قدامی, بازگشت به ورزش, بیومکانیک, راه‌رفتن, دویدن Anterior cruciate ligament reconstruction (ACLR), Return to sport (RTS), Biomechanics, Gait, Running 58 71 http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4128-6&slc_lang=en&sid=1 Leila Saburi لیلا صبوری 0009-0004-2175-831X No Department of Sports Biomechanics, Faculty of Sports Sciences, Shahid Bahonar University of Kerman, Kerman, Iran. گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. Ebrahim Piri ابراهیم پیری ebrahimm.piri@gmail.com 0000-0001-9188-9746 No Department of Sports Biomechanics, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran. گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. AmirAli Jafarnezhadgero امیرعلی جعفرنژادگرو Amiralijafarnezhad@gmail.com 0000-0002-2739-4340 Yes Department of Sports Biomechanics, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran. گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. Makwan JabarAli مکوان جابر علی 0000-0002-3558-8188 No Department of Physical Education, College of Physical Education and Sport Sciences, University of Halabja, Halabja, Kurdistan Region, Iraq. گروه تربیت بدنی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه حلبچه، حلبچه، اقلیم کردستان، عراق.