Archives of Rehabilitation

fa ارتباط بین والگوس دینامیک زانو و خطر آسیب غیرتماسی رباط صلیبی قدامی طی فرود در ورزشکاران: مروری نظامند بر مطالعات مشاهده‌ای Association Between Dynamic Knee Valgus and Non-Contact Anterior Cruciate Ligament Injury Risk During Landing in Athletes: A Systematic Review of Prospective Evidence آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی Sport Pathology and Corrective Movements مروری Systematic Review <div style="text-align: justify;">پیش ‌زمینه و هدف: آسیب رباط صلیبی قدامی (ACL) یکی از شایع ‌ترین و مخرب ‌ترین آسیب ‌های ورزشی است که هزینه ‌های زیادی را به ورزشکاران تحمیل می‌کند. والگوس دینامیک زانو به عنوان یک عامل خطر بیومکانیکی کلیدی مطرح شده است. هدف این بررسی نظام مند، تمرکز اختصاصی بر رابطه والگوس دینامیک زانو در مهارت فرود و خطر آسیب غیر تماسی ACL در ورزشکاران سالم بود. روش‌ شناسی: مطابق با دستور العمل PRISMA 2020، پایگاه‌ های داده مدلاین (پاب‌مد)، وب آو ساینس، اسکوپوس، ساینس‌دایرکت، اسپرینگر لینک، گوگل اسکالر و کتابخانه کاکرین از ابتدا تا دسامبر ۲۰۲۵ به ‌صورت نظام مند جستجو شدند. جستجوی دستی در فهرست منابع مقالات نیز انجام گرفت. معیار ورود شامل مطالعات مشاهده‌ ای بود که والگوس دینامیک زانو را به‌صورت «حداکثر زاویه ابداکشن زانو» یا «حداکثر ممان ابداکشن زانو» طی فرود استاندارد در ورزشکاران بدون سابقه ACL اندازه‌گیری کرده بودند. نتایج: از ۴۵۶ رکورد اولیه، پس از حذف موارد تکراری و غربالگری، ۱۶ مطالعه (منتشر شده بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۲۵) وارد تحلیل نهایی شدند. از نظر کیفیت روش ‌شناسی، ۴ مطالعه (۲۵٪) دارای کیفیت بالا و ۱۲ مطالعه (۷۵٪) دارای کیفیت متوسط بودند. اغلب مطالعات در محیط آزمایشگاهی با آنالیز حرکتی سه ‌بعدی و صفحات نیرو انجام شدند و شرکت‌ کنندگان عمدتاً ورزشکاران ۱۶ تا ۲۵ ساله بودند. در ۱۵ مطالعه از ۱۶ مطالعه (۸۹٪)، والگوس دینامیک بیشتر (زاویه/ممان بالاتر) با افزایش خطر آسیب غیر تماسی ACL ارتباط مثبت و معناداری داشت. این ارتباط در فرود های تک‌ پا، در زنان و در بازه ۴۰ تا ۱۰۰ میلی ‌ثانیه پس از تماس اولیه قوی‌ تر بود. زنان به ‌طور پایدار والگوس و ممان ابداکشن بیشتری (میانگین ۴ تا ۱۰ درجه بالاتر) همراه با چرخش داخلی و اداکشن بیشتر ران و جا به ‌جایی جانبی بزرگ ‌تر تنه نشان دادند. عوامل تشدید کننده شامل ضعف ابداکتورها و روتاتورهای خارجی ران، محدودیت دورسی ‌فلکشن مچ پا، ناپایداری تنه، خستگی نوروماسکولار و بارگذاری شناختی دوگانه بود. تحلیل ‌های ویدئویی آسیب ‌های واقعی نیز غالب بودن الگوی بارگذاری والگوس چند صفحه‌ای را در بیش از ۸۰٪ موارد گزارش کردند. نتیجه‌گیری: شواهد موجود نشان می‌دهد که والگوس دینامیک زانو طی فرود، با خطر آسیب غیرتماسی ACL ارتباط معناداری دارد و به‌عنوان یک عامل خطر بیومکانیکی قابل شناسایی و قابل اصلاح مطرح است؛ هرچند ناهمگنی روش‌شناختی مطالعات، استنباط علّی قطعی را محدود می‌کند؛ به‌ویژه در زنان جوان و مانورهای تک‌پا. برنامه‌های پیشگیری مبتنی بر آموزش نوروماسکولار و تکنیک صحیح فرود، تقویت هدفمند (چهارسر، لگن)، بهبود ثبات مرکزی و مچ پا، افزایش مقاومت به خستگی و اصلاح الایمنت اندام تحتانی می‌توانند در کاهش شیوع آسیب مؤثر باشند.</div> <div style="text-align: justify;">Background and Objective: Non-contact anterior cruciate ligament (ACL) injury remains a major concern in sport because it can produce long-term functional impairment and delayed return to play. Dynamic knee valgus is frequently considered a modifiable biomechanical contributor to ACL loading. This systematic review evaluated evidence on whether valgus movement or loading during landing tasks is associated with non-contact ACL injury risk in healthy athletes. Methods: The review was planned and reported according to PRISMA 2020. MEDLINE through PubMed, Web of Science, Scopus, ScienceDirect, SpringerLink, Google Scholar, and the Cochrane Library were searched from database inception to December 2025, and reference lists were screened manually. Eligible studies were observational investigations that quantified dynamic knee valgus during standardized landing tasks, using maximum knee abduction angle or maximum knee abduction moment, in athletes with no previous ACL injury. Results: The search produced 456 records. After duplicate removal and screening, 16 studies published from 2002 to 2025 were retained. Four studies, 25%, were judged high quality, whereas 12 studies, 75%, were rated moderate quality. Most investigations used laboratory-based three-dimensional motion analysis with force plates and examined athletes aged mainly between 16 and 25 years. Overall, greater valgus angle or moment was commonly linked with higher non-contact ACL injury risk, especially during single-leg landing, in female athletes, and within 40 to 100 ms after initial contact. Female participants generally showed larger valgus values, with mean differences of about 4 to 10 degrees, together with greater hip internal rotation and adduction and more lateral trunk displacement. Reported contributors included reduced hip abductor and external rotator capacity, restricted ankle dorsiflexion, insufficient trunk control, fatigue, and cognitive dual-task demands. Video-based evidence also indicated that multi-planar valgus loading was frequent in actual injury sequences. Conclusion: The available evidence supports dynamic knee valgus during landing as an observable and trainable biomechanical factor associated with non-contact ACL injury risk, particularly in young female athletes and in single-leg maneuvers. Nevertheless, variation in study designs, landing protocols, and measurement thresholds prevents strong causal inference. Prevention strategies should therefore combine neuromuscular education, technically sound landing practice, targeted hip and quadriceps strengthening, trunk and ankle stabilization, fatigue-resistance training, and lower-limb alignment correction.</div> والگوس دینامیک زانو, رباط صلیبی قدامی, آسیب غیر تماسی, بیومکانیک فرود, تفاوت ‌های جنسیتی, ورزشکاران Dynamic Knee Valgus, Anterior Cruciate Ligament, Non-contact Injury, Landing Biomechanics, Sex Differences, Athletes 0 0 http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3425-6&slc_lang=fa&sid=1 neda nemat zade ندا نعمت زاده neda.nematzadeh@iau.ir No گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Ali Fatahi علی فتاحی alifatahi@iau.ac.ir Yes Department of Physical Education and Sport Sciences, CT.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran. گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران